It's not cloud nine. It's not the feeling of being so high up in the clouds. Because I'm with an evil, and evil don't get a chance to step in heaven. 
"As of now, the Ferrer are still trying to cover up their filing of candidacy. Dad is a bit hostile about their idea but for them it's a good strategy." 
Malamya kong pinaglalaruan ang pagkain sa aking plato. It's dinner time.
"For sure your dad knows best, they should listen to him." seryoso at mariin na sambit ni Erato. 
I glanced at him secretly. Kanina pa sila nag uusap ni kuya ng mga bagay na hindi ko maintindihan. I saw him glanced to me which made me cleared my throat. 
Alright, akala ko rin ay panaginip iyon. Nagseselos man siya o hindi, para sa akin iyon ang interpretasyon ko. My cheeks heated upon suddenly thinking about what happened this morning. 
"Dad will for sure oppose the Ferrer in time, but either not in favor of them or not he can do nothing about it. It's his last term."
"Then why not just run for vice?" said Erato. 
Kuya Jax chuckled. 
Hindi sumagot si kuya sa tanong ni Erato. Nakunot tuloy ang noo ko. Hindi ko maintindihan kung ano ang pinag uusapan nilang dalawa, pero alam kong patungkol iyon sa darating na eleksyon. 
"What a pity, his son is an asshole." said Erato. 
I glanced at him again. My eyes nailed to his lips, I remember nibbling it this morning. I wonder when I can kiss those lips again. 
"Fvck you," simpleng sambit ni kuya at tinuloy ang pag kain niya. 
Nanatiling focus ang dalawa sa hapag habang ako ay nakatitig pa rin kay Erato. Mabilis ang tibok ng puso ko. Bakit ba sa simpleng pagtitig lang sa kaniya ay ganito ang dulot niya sa akin? 
"Jade, eat your food. Baka si Erato ang maubos mo." 
"Ha?" 
Kuya Jax chuckled, I glanced again at Erato and saw he has this ghost of evil smile on his lips. 
I cleared my throat and smiled raw, I touched my food trying to think of some topics, para naman hindi mahalata ni kuya ang pag sulyap-sulyap ko kay Erato. 
"Island hoping tayo bukas?" Alok ko sa kanila.
Umiling si kuya. 
"We're going home tomorrow." 
"Huh?"gulat kong lantaya. 
"Dad needs us back in Manila, some political matter." 
"Us? Ba't pati ako?" takang tanong ko. 
"Not you. Him." turo niya kay Erato. 
Nagtaas ako ng kilay. I turned my head to Erato and saw that he's busy eating his food. Gusto kong magtanong pero pakiramdam ko ay maliit lamang na bagay iyon at hindi ko naman rin maiintindihan kaya ipinagsawalang bahala ko na lamang. 
Pagkatapos ng dinner ay nagkulong ako sa kwarto. I don't know where are their friends dahil simula ng nangyari kanina sa kusina ay nagkulong na lang rin ako sa kwarto. Wala akong mukhang maiharap kay Erato kaya't himala pa nga na nakasama ko siya sa iisang lamesa. 
Around 9 PM when I decided to go out of that shell and walk to the seashore. This is my last night here which means my summer vacation in this island is ending. Sinusulit ko na lamang. 
Kahit na sa tabi ng dagat ay hindi gaanong malamig ang simoy ng hangin. Tama lamang, hindi mainit hindi rin naman malamig. I walked to the shore barefot and just wearing my racer back crop top and a loose pants that's reaching the sand.
"Bakit ngayon ka lang lumabas?" 
Mabilis na kabog na naman sa aking dib-dib ang naghari. Pero kahit ganun ay pinilit kong kumalma. I glanced at him, nakita kong papalapit na siya sa akin ngunit hindi niya tinuloy, huminto siya ng mga isang metro ang layo sa akin. 
"Nagpahinga lang." maikli kong sabi. 
"Maghapon?" he raised a brow.
I bit my lips, naghahanap ng iba pang dahilan. 
"You're shy." 
Labas sa ilong ang paghinga ko. Iniwas ko agad ang tingin ko sa kaniya. Ayaw ko kasing makita niya kung gaano ako apektado sa nangyari kanina. I wanted to act cool but it seems like he's just gonna keep on teasing me until I reach my the line of embarrassment. 
Dahan-dahan akong umupo hindi kalayuan sa tubig. I sighed looking at the lights from a far. Sa mga mata ko ay para lamang silang mga bilog-bilog na ilaw dahil sa hindi kalinawan ng mga mata ko. 
I stiffened when I I felt his presence beside me. Hindi ko siya nilingon kahit na gustong gusto kong sumabog. Aasarin pa ako nito sigurado. 
"Nasaan ang tapang mo, Jade?" he asked with a monotone voice. Hindi malakas, sakto lang para marinig ko. 
I sighed without answering him. Kung sasagutin ko siya ng katotohanan ay kahihiyan, at kung sagutin ko naman siya ng palusot ay paniguradong mahahanapan niya iyon ng butas para maasar ako. 
"Iba yata ang naririnig kong balita tungkol sayo." 
Mabilis akong tumingon sa kaniya. What? 
Nakita niya siguro ang malaking question mark sa mukha ko kaya lalo siyang umismid. Hindi nawala ang ngisi sa kaniya. 
"Jade does the first move. Vixen Jade. Jade is bold," he smirked not looking at me. 
Hindi ako sumagot, nilingon niya ako. 
"What else?" 
I pursed my lips. 
"Bakit pag sa akin ay hindi mo maipakita?" 
My lips parted as I'm having a hard time breathing finely. Lumunok ako ng isang beses bago pairap na inalis ang tingin ko sa kaniya. 
"You hear those? From who?"
"You boy toys?" he uttered.
I rolled my eyes without looking at him. Totoo naman kasi. I'm that Jade. 
"You want that side of me?" I asked him with casual tone. 
Matagal siyang nanahimik bago sumagot. 
He chuckled, "No need to show me." 
I glanced at him again, nagtataka sa sinabi niya. 
He licked his lips and it lingered outside a bit before he spoke again. 
"I'll discover it myself."
Mapungay ang mga mata niyang nakatingin sa akin. I gritted my jaw and removed my eyes on him. Nakakahiya ang katahimikan naming dalawa, pakiramdam ko ay maririnig niya ang tambol ng puso ko sa sobrang lakas nito.
Paano ko naman sasabihin sa kaniya na talagang iba ako pagdating sa kaniya?
Nalingon akong muli ng gumalaw siya sa kaniyang pwesto. Akala ko'y tatayo siya at iiwan na ako ngunit hindi. Naramdaman ko nag init niya sa aking likod, tinignan ko ang mga hita niyang nasa magkabilang gilid ko at ang kaniyang mga braso na pumululpot sa aking bewang. 
Halos mag histerya ako, hindi ko alam kung paano ko pa kakayanin ang lahat ng 'to. 
I gulped an bit my lips, "You're too near." 
He chuckled and uttered, "Mas may ilalapit pa rito, Jade." 
Hindi ko alam ang pinagsasabi niya. Hindi ko na iyon maproseso lalo pa't ramdam ko ang init ng hininga niya sa aking ulonan. 
Unti-unti akong nanghina at nagpa ubaya. Sinandal ko ang likod ko sa malapad at matikas niyang dib-dib, ngayon ay ramdam ko na ang mukha niya sa gilid ng aking ulo. 
Heto na naman ang pakiramdam na hindi maikumpara sa langit. Malayong malayo.
"Baka makita tayo ni kuya." 
"Madilim. At nasa kwarto siya."
I pursed my lips trying to hide the smile on my lips. I'm fooling myself, wala nga akong pakialam kahit makita kami ng buong mundo. Siya lang naman ang iniisip ko. Diba't hanggang dito lamang kami? 
A long silence enveloped us. Tanging ang mga alon at kuliglig sa mga puno ng buko ang naririnig naming dalawa. I felt so free and calm, this feeling is beyond what I've dream when I was still young. Hindi ko akalaing ganito pala ito kasarap. 
"Oh my!"