I was hopeful. Pero sadyang ang tao kapag hindi nagpapakita, kahit anong hanap mo di mo talaga matatagpuan. Nalibot ko na ang buong kabahayan ni Chass. Sumasakit na rin ang mga binti ko dahil sa heels. At maraming mga kaibigan na niyayaya ako sa grupo nila kaya't mas pinili ko na lamang umalis. I called my bodyguard while going out the house. Nakapag paalam pa ako sa mga nasa garden at pool area. They are teasing me because of how early I'm going home. "Yes kuya, sa labas na lang po kita hihintayin." I sighed and turn off the call. I'm really so fvcked up right now! If only I knew that Erato's gonna be here tonight then I should have not made out with anyone else! Baka ako ang nagbantay sa kaniya at nagtangkang manghuli ng kung sino man ang hahalikan niya ngayong gabi. Isang malamig na simoy ng hangin ang dumampi sa balat ko, hinaplos ko ang dalawa kong balikat dahil sa naramdamang lamig. Dumeretso ako sa pagbaba para makapunta na sa gutter, ngunit isang pustura ng matangkad na lalaki ang nakita ko roon. One clear look at it and my eyes went big. How many times will I be cursing tonight? What is he doing here? "Erato?" I confusedly uttered. Nasa madilim na parte siya dahil sa mga bush sa itaas na bahagi. Isang lingon sa akin at kitang-kita ko ang inis sa kaniyang mata. Nakapamulsa ang dalawa niyang kamay at nakatayo lamang roon na tila ba may hinihintay. "I thought you're going home?" Mariin nitong sabi. Hindi pa ako agad nakasagot dahil ang focus ko ay nasa mukha niyang inis pero ang gwapo-gwapo. "U-uhm, oo nga pauwi na ako." "40 fvckin minutes? Over time ba ang panlalalaki mo?" My brows furrowed. Medyo nainis ako sa termeno niya. The nerve of him, siya nga itong babaero! "What do you mean? I'm inside looking for you, alam ko bang nandirito ka?" "I came outside because you said you're going home. I waited here for almost an hour, saan mo ba nilalagay 'yang utak mo?" I blinked fast. Hindi ko alam kung saang parte ng sinabi niya ang parang nagpabaliktad ng sikmura ko. Is it the part that he waited for me or the fact that he came outside because I said I'm going home? I bit the inside of my cheeks, nayuko ako at tinago ang ngiti. Pero inayos ko rin agad ang sarili at tinitigan siya at sinuklian ang seryoso niyang ekspresyon. "Sorry, akala ko kasi nasa loob ka pa." "Tss." Umirap siya kasabay ng pag alis ng tingin niya sa akin. "Tinawagan ko na si kuya Rod. Uuwi na ako talaga, kaya please...w-wag mo na ako isumbong kay Dad." I'm a little embarrassed mentioning it. Not because of that certain thing but because it reminds of how he saw me a while ago. He glanced at me again. This time his eyes lingered a little longer, hindi ko mapakiwari kung ano ba ang ibig sabihin ng tingin niya na iyon. I felt a little awkward and intimidated the way he looks at me like as if he's really checking me out. Like hello! Luluhod muna ang mga tala bago magkatotoo ang mga pangarap ko. He chuckled without humor. Nasira ang katahimikan sa amin ng biglang huminto na pala ang kotse sa kalsada. Kuya Rod naman! Sana pala tinext ko muna siya, minsan lang 'to e! Hindi pa rin ako gumalaw sa kinatatayuan ko at tinitigan siya. Hinihintay kung may sasabihin pa ba o may mangyayari pang maganda sa gabi ko. Medyo nagulat ako ng lumapit siya sa kotse at kinatok ang bintana ng passenger seat. May sinabi siyang kung ano sa body guard ko pero hindi ko na narinig. Just a seconds after, he looked at me, still with his annoyed looking face. Binuksan ang pintuan ng back seat. Ilang minuto pa akong nahinto ngunit nakabawi rin agad. Madali akong naglakad upang makapasok sa kotse, nalanghap ko pa ang pabango niya, sa kaloob-looban ng aking isipan ay nagdiriwang na ako sa simpleng pagbukas lamang niya ng pintuan para sa akin. "Straight home. Behave, from now on." "U-uh..." Di magkamayaw ang tibok ng puso ko sa sobrang lapit ng mukha niya sa akin, hindi ako nakasagot dahil sinabihan niya kaagad si kuya Rod na umalis na. Even with the tinted windows his gaze are straight looking into me. Hindi ko alam kung nagkataon lamang iyon pero hindi ko binitiwan ang tingin na iyon hanggang sa mawala na siya sa aking paningin. I looked at kuya Rod. It seems like a normal night. A normal day, but for me... Humalukipkip ako sa bintana at pinigilan ang ngiti na hindi ko alam kung mawawala pa ba. Ganito ako kabaliw sa'yo Erato, kung alam mo lang. "Jade!" Olivia's annoying voice woke me from my daydream. Nope, it's not a dream. It really did happen. It's been weeks since that night happened. And Jade- still living the dream. "What is your problem Olivia?" Maaliwalas at mahinahon kong tanong sa kaniya. Ngumiwi siya at halos batukan na ako sa tanong kong iyon. "My problem? You're asking me what is my problem? Hoy babae! You just called me lang naman in the middle of my beauty rest just so you can have someone with you and now here I am talking to myself!" Tinitigan ko siya at tumawa. Samantalang siya ay simangot na simangot. "Life is so beautiful Olivia, live by it. Huwag mong ibase sa hitsura mo." Binaba ko na lamang ang phone ko para matigil na siya sa kaka dada. "You should be thankful that I don't have a choice but to deal with your shits Jade." "Muah." I blandly said. Inirapan niya ako. "So as I was saying, I've heard about the successfull partnership of the Li's." Hindi ako sumagot, hinintay lamang na sundan niya ang sinabi niya. I watched the people outside the caffe pass by. "And?" "I've heard it from mom and kuya Jax this morning." "So?" Kumunot nag noo niya at ibinaba ang frappe niya. "So it'll be possible for them to open doors because of that partnership! Hindi na ako magtataka kung isang araw anak na nila ang pagpartner-partner-in." She laughed.
I-download Novelah App
Maaari kang magbasa ng higit pang mga kabanata. Makakahanap ka ng iba pang magagandang kwento sa Novelah.
pa update author 😊
06/07/2025
0thanks
08/04/2022
0Tingnan Lahat