Toffer's POV:
'Just in time...' naibulong ko na lang sa sarili ko habang tinitingnan si Lei na walang malay sa mga braso ko.
"What happened?" Tania asked nang maabutan niya kami sa ganoong posisyon.
I shrugged. "I dunno. Nakita ko na lang siya na parang may iniinda at nang tuluyan na akong makalapit, ito nga, tuluyan na rin siyang nawalan ng malay." paliwanag ko.
  Mataman niya munang pinasadahan ng tingin si Lei bago bumaling sa akin. "Dalhin natin siya sa mansion."
Tumango lang ako sa tinuran niya. As if we have a choice. I carried Lei's unconscious body in a bridal style saka mabilis ang mga hakbang na tinahak namin ang kinaroroonan ng kotse ko.
  Pagdating namin sa mansion ay agad kong dinala si Lei sa kwartong inuukupa niya dati. Pagkatapos ko siyang maihiga sa kama ay doon ko lang napansin na namumutla si Lei.
"She looked paled." komento ni Tania.
"Yeah." segunda ko sa kanya.
"Tell me Toffer, is this the one of the side effect of the mechacapsule you're talking about?"
"No." kaagad kong sagot kay Tania. "I don't know what's happening to her but I assure you that mechacapsule has nothing to do with this."
"Then, paano mo ipapaliwanag ang nangyari sa kanya ngayon?"
"I don't know." marahas akong napabuntong-hininga. "I suggest na hintayin na lang natin siyang magising dahil kung hindi siya lasing, siguro may ibang dahilan kung bakit siya nawalan ng malay."
"Lasing? I doubt that. May lasing bang namumutla? Baka mamaya nalason na naman siya, can't you check her?" lumapit si Tania kay Lei at kinapa ang noo nito. "Normal lang din naman ang temperatura niya..." aniya.
"Sige. Ichicheck ko siya, kukunin ko lang ang mga gamit ko sa lab ko." ani ko sabay labas ng kwarto.
Rude's POV:
"Damn bud, you looked like a shit." hindi ko pinansin ang komento ni Carl sa akin pagkapasok ko ng opisina. Diretso lang ako sa table ko at pasalampak na umupo roon.
"What happened?" napabaling ako kay Alex na seryosong nakatingin sa akin.
"Shits happened." maikli kong sagot saka isa-isang tiningnan ang mga papel na nakatambak sa lamesa ko.
"So.. Lei is alive ey, and she's a mafia heiress. How nice..." napatiim-bagang ako sa narinig.
"How did you know that?"
"Tinatanong pa ba yan? Bud, baka nakakalimutan mo, member din kami ng Cranos uy..." sabat naman ni Harry.
"Tsk!" I hissed. "What the fuck are you doing here anyway?"
"Pinapunta kami ni Kuya Leo, nalaman kasi niya ang nangyari sa naging lakad ninyo sa base ng Crescent Infierno Empire and he thought that you might need help." Carl said.
"Ano naman ngayon?"
Alex tsked. "Yeah, ano naman ngayon kung isang mafia heiress si Lei? Ano naman ngayon kung anak siya ng isang makapangyarihan pinuno ng isang organisasyon? Ano naman ngayon kung pareho kayo ng mundong ginagalawan? At ano naman ang pinubutok ng butsi mo sa mga nalaman mo? Dahil lang ba sa pagiging heiress nito ay puputulin mo na ang lahat ng namamagitan sa inyo? Dahil lang ba sa hindi niya sinabi sa iyo ang tungkol sa bagay na iyon ay magbabago na ang nararamdaman mo sa kanya? You said you love her more than anything else in this world, ginawa mo pa nga ang lahat, mahanap lang siya. Sa loob ng mahigit limang taon ay hindi ka sumuko. Tapos ngayon na ang tadhana na mismo ang gumawa ng paraan upang maging kayo na talaga ay bigla kang nagkaganyan? Nasaan ang pagmamahal na nadarama mo para sa kanya na pinagmamalaki mo?"
Natigilan ako sa narinig mula kay Alex. Siya ang pinakatahimik sa grupo namin at ito ang kauna-unahang pagkakataon na narinig ko siyang magsalita ng ganoon kahaba at walang tigil.
Bigla kaming napalingon sa pumalakpak.
"Record breaker bud..." kantyaw ni Evan na nasa hamba pa ng pintuan na siyang pumalakpak.
"Bakit ngayon ka lang? Kanina ka pa tinawagan ah..." turan ni Harry kay Evan.
"Girlfriend lang ang peg dude? Eh sa trapik eh. Alangan namang paliparin ko ang kotse ko, eh di sumikat ako ng wala sa oras."
"Magsitahimik nga kayong dalawa, puro mga kabalastugan lang naman iyan lumalabas sa mga bibig niyo eh." saway naman sa kanila ni Carl.
Napabuntong hininga na lamang ako kapagkuwan ay biglang napaisip. Alex words really hit me. Ano nga bang ikinagagalit ko? Di ba mas dapat akong matuwa dahil ang magiging fiance at soon to be wife ko ay ang babaeng mahal ko? But what the fuck did I've done? Ugh!
Napasabunot na lang ako sa sarili kong buhok sa kagaguhang nagawa ko.
"Wala na nabaliw na."
"Gusto mo bang magpakalbo, bud? Sakto may dala akong shaver dito..."
"Baka naman may kuto?"
Matalim ang mga matang tinapunan ko sila ng tingin. "Magsilayas nga kayo sa opisina ko mga gago!" pagtataboy ko sa kanila, hindi pa ako nakuntento, ibinato ko pa sa kanila ang mga papel na nasa lamesa ko at ang mga bagay na nahahawakan ko.
Ilag naman sila ng ilag hanggang sa tumayo si Alex na bumalik na naman sa pagiging tahimik at nag-aya. "Let's go... Looks like our job here are already done." anito saka nauna nang lumabas ng opisina ko.
"What the eff... Kararating ko lang ah, alis kaagad?" reklamo naman ni Evan pero sumunod din naman sa tatlong nauna nang lumabas.
Nang tuluyan na silang makalabas ay muli na lang akong napabuntong hininga. Damn... Ano bang klaseng kagaguhan ang ginawa ko? Shit! How can I make this fucking shit up? Aish! I need to talk to Lei. Whatever it takes.
Lei's POV:
Bigla akong napabalikwas ng bangon at tumungo sa banyo nang maramdaman kong parang hinahalukay ang sikmura ko.
There, I vomited like there's no tomorrow. Suka lang ako nang suka kahit na wala naman akong sinusuka kundi laway. What's happening to me?
Pagkatapos kong magduwal, lumabas ako ng banyo na parang tinakasan ng lakas. I felt so exhausted, my hands and knees are shaking and I'm sweating bullets too. Sapo ang sintindo ko, muli akong bumalik sa kama at walang lakas na ibinagsak ko roon ang katawan ko.
"You're not drunk pero nahilo ka at nawalan ng malay. I checked your blood too and there's nothing wrong with it, you're not poison but you looked paled and now, nagising ka at nagsuka, that looked like a morning sickness to me. Now, answered me honestly, Lei. Do you have a lover? No. Scratch that, may nakagalaw na ba sa iyo?"
Kahit nanghihina ay pinilit ko ang sarili kong tingnan ang nagsalita. It's Toffer... So siya pala ang sumalo sa akin sa bar.
   Bigla akong natigilan sa pag-iisip nang mag-sink in sa utak ko ang mga tanong niya at ang ipinupunto niya. It could be?
Napatingin ako sa kanya na halatang naghihintay ng sagot kaya naman ay dahan-dahan akong tumango. There's no reason to deny it anyway.
He heaved a sighed. "Kung ganoon, I suggest na bumisita ka sa isang ob-gyne para masiguro ang tumatakbo sa isipan ko ngayon. It's not possible though, lalo na kung hindi kayo gumamit ng proteksyon." suhewistiyon niya sa akin. "But for the meantime, dahil hindi ka pa naman makakapunta kaagad ngayon dahil sa kalagayan mo, let's try to used this..." he hand me a small paper bag. "Let see kung ano ang magiging resulta para alam ko ang dapat kong gawin if ever."
Nang tiningnan ko ang laman ng paper bag ay napatunayan kong tama nga ang hinala ko. Inside is a pregnancy test kit.
Tumango lang ako sa kanya. Agad naman niya akong inalalayan patayo at dinala sa banyo.
"Call me when you're done, dito lang ako sa labas." I nod again saka sinirado ang pinto ng banyo pagkalabas nito.
I heaved a sighed. I stared at the white thing in my hand saka wala sa sariling hinaplos ko ang puson ko. Mapakla na lang akong napangiti. Talked about wrong timing.
Kahit hindi na ako gumamit ng PT, I can already feel na reason, there's no doubt that I'm pregnant kaya naman nang hindi na ako nagulat nang may lumabas ditong dalawang pulang linya.
Pagkalabas ko nang banyo ay agad akong sinalubong ni Toffer na may nagtatanong mga mata. Imbes na magsalita ay ibinigay ko na lang sa kanya ang PT and let him see it.
"So, you're pregnant..."
Napalingon ako sa nagsalita. It's Tania.
"Obviously." wala kong ganang sagot. Muli akong humiga sa kama saka mariin na ipikit ang mga mata at hindi inalintana ang dalawang presensya sa paligid ko hanggang sa muli akong makatulog.