Rude's POV:
"Batrachotoxin's antidote? But there's no antidote exists on that kind of poison," turan ni kuya Leo. Napasabunot na lang ako ng buhok out of frustation.
Dalawang araw na kaming naghahanap ng lintek na antidote na iyan but hell, lagi na lang iisa ang sagot ng mga nilalapitan namin, na wala pa daw'ng nadi-discover na gamot sa lasong iyon. Fuck! Anong klaseng scientists sila kung hindi nila nagagawan ng paraan ang lahat.
"Wala na ba talagang paraan para malabanan ang lasong iyon?" tanong ko. Nauubos na ang oras namin. Ang sabi ng doktor, unti-unti nang bumibigay ang katawan ni Lei, nawawala na rin ang kulay nito.
Subukan lang talaga niyang sumuko, susundan ko talaga siya kung saan man siya tutungo.
"I'm sorry bro, but unfortunately, wala na tayong magagawa." I heaved a sighed.
No. She can't die that easily. Fuck! Hindi lason ang makakapatay sa kanya and I still have a lot of plans for her.
"Dude...." lumingon ako sa pinanggalingan ng boses. Sabay-sabay na pumasok si Alex, Carl and Harry.
"News?" umiling-iling lang sina Carl at Harry.
"We can't trace anything, masyadong malinis ang pagkakagawa ng kung sino man ang nasa likod ng pangyayaring iyon." Carl said. Damn!
"Alex..." I called him.
"Here, iyan lang ang nakita ko." sabay abot nito ng isang folder sa akin na nakakunot ang noo. "What do you mean?"
"See it for yourself." he stated, kaya binuksan ko na lang ang folder.
Name: Lei Kirchhoff
Age:19
Birthdate: Jan. 2, ****
Parents:Diseased
Address: ************
"Ba't ito lang?" I asked pagkatapos kung basahin ang nakasulat.
"As what I said. Iyan lang ang nakita ko, nothing more, nothing less." he shrugged.
"How about her family? Diseased ang nand'yan, so ibig sabihin wala na siyang mga magulang?" singit ni Carl.
"Maybe."
"Rude..." bumaling ako kay kuya Leo. "Naisip ko lang, sa tingin mo, may kinalaman kaya ang mafia rito?" shit! Bakit di ko ba iyon naisip?
"Oo nga ano.." segunda nila.
"Kung may kinalaman man ito sa Empire, ba't naman nadamay si Lei?" Carl asked.
"No, wala talagang kinalaman ang Lei na iyan, dahil base na rin sa kwento ni Rude, humarang si Lei sa kanya kaya siya ang natamaan ng shuriken. Sa madaling salita, para kay Rude sana iyon hindi para kay Lei." pahayag ni kuya Leo. Yeah. His right.
Lahat kami ay natahimik nang biglang mag-ingay ang phone ko, kinuha ko ito mula sa bulsa ko at nang makita kong si Sheena ang tumatawag ay bumundol ang kaba sa dibdib ko. Shit! 'Wag naman sana.
"Sheena..." I said.
"Rude, si Lei!" fuck!
"What do you mean? What happen?"
"She's slowly recovering." kumunot ang noo ko sa narinig.
"Anong ibig mong sabihin?" takang tanong ko.
"Pumunta ka na lang dito, kayo." then she hang up. I sighed. Bumaling ako sa kanila na nakatingin lang sa akin.
"Let's go." I said at nauna nang lumabas.
Clifford's POV:
Antidote. Antidote. Antidote. Damn! Ilang scientists na ba ang nakontak at kinontak ko--namin, para magbakasakaling makahanap ng gamot? Pero lahat ng iyon failed. Shit this! Kailangan na naming makakita bago pa mahuli ang lahat.
"Bro..."
"Yeah." sagot ko sa kasama ko.
"Naisip ko lang, 'di ba may laboratory si Lei kung saan niya ini-eksperimentuhan ang mga insektong nahuhuli niya?"
"Oh, anong meron doon?" takang tanong ko.
"Damn bro, can't you get my point?"
"Direct to the point, bro. Hindi ako manghuhula at wala akong panahon para manghula pa." irita kong turan sa kanya.
He heaved a sighed. "Baka kako, may nagawang gamot si Lei na tugma sa hinahanap natin. Alam mo naman iyon di ba, kung gaano ka-curious sa mga bagay-bagay na pati mga ipis ay ginawa ng koleksyon." pahayag niya na ikinatayo ko.
"Then we better get goin'." I said.
"Where to?"
"To her laboratory, dimwit. Kasasabi mo lang 'di ba?"
"Sabi ko nga, tara!"
Pagdating namin sa lab ni Lei ay kaagad bumungad sa amin ang hindi mabilang na garapong may iba't ibang laman na mga insekto, from harmless to dangerous one. Grabe, mabuti na lang talaga at may device kami na siyang ginagamit to unlocked the locked things. Yeah, in short, in order for us to get inside here, we need to pick the locked kaya iyon ang ginawa namin.
Agad naming nilapitan ang mga nakahilerang bote sa isang mahabang puting lamesa.
Good thing is each bottle has a label on it. And. What. The. Hell. Puro lason ang lahat ng nandito sa lamesa!
"Damn bro, 'wag mong sabihin na ang lahat ng ginagawa niya ay puro lason?" anas nitong kasama ko.
"Ba't ako tinatanong mo, as if naman alam ko." turan ko sa kanya.
"Whatever bro, wait. Tingnan natin ang laman ng ref."
Sumunod naman ako sa kanya patungo sa isang ref at gano'n na lang ang panlalaki ng mga mata namin nang makita kung ano ang nasa loob nito.
Malinaw na malinaw ang label na nakasulat sa loob ng ref sa taas ng mga bote.
"If there's a poison, there will always be an ANTIDOTE"
"Fuck bro!"
"Hanapin mo na ang dapat hanapin, do'n ako sa isang ref." utos ko sa kanya.
Pagbukas ko sa isa pang ref ay ganoon din ang label na nakasulat sa taas kaya inisa-isa kong tinignan ang bawat bote nang mapansin kong naka-arrange alphabetically ang mga ito, gamit ang mga pangalan ng lasong ginagamot nito.
Tinignan ko ang hanay ng mga lasong nag-uumpisa sa letrang B.
And there it is! Batrachotoxin undiscovered antidote. Iyan ang nasa label.
"I found it!" hiyaw ko.
"Talaga!"
"Yeah... look!" sabay pakita ko sa boteng hawak ko.
"Thank God! Tara na, nang gumaling na si Lei!"
"Yeah. Let's go."
Dumating kami sa hospital kung saan naka-admit si Lei around 01:10 in the morning. Kaya sigurado kaming wala nang masyadong tao ang gising maliban na lang sa mga naka-duties at ilang nagbabantay.
We sneaked inside at nakahinga kami ng maluwang nang makitang tulog ang nagbabantay kay Lei kaya hindi kami mahihirapang iturok sa dextrose nito ang antidote.
Tahimik namin itong ginawa at nang matapos ay kaagad na rin kaming lumabas ng silid.
"Hay... Sa wakas, makakatulog na rin ng mahimbing." ani ng kasama ko habang binabagtas namin ang hallway ng hospital palabas.