Cedi's POV
Natamimi, ako kasabay ng pag-hampas ko sa noo ko. Ang tanga mo saad ko sa sarili ko. Ang lola, ni Lian ay nasa probins'ya ang kaisa-isa nitong kamag-anak. AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH gusto
kong sumigaw at suntukin ang sarili ko nang
-ilang ulit!
Akmang sasampalin ko na ang sarili ko nang hawakan ni Kira ang kanang kamay ko at kasunod ang pag-titig nito ng masama sakin. At ilang saglit pa umiling s'ya.
Nang-tatalon si Kira na parang masayang kuniho habang hawak nito ang na iwan sa kan'ya pagkain. Ngumuso pa ko ba'
go n'ya buksan nang tuluyan yung pintuan.
"Asar slow ka' rin no" malakas na sambit ko naka-kunot ang noo ko. "Bahala, kasa buhay
mo!?" galit na pulyaw n'ya kasabay ng pada-
bug na pag-sara n'ya sa pintuan tumama sa,
mukha ko sa pintuan at halos mahalikan ko na nga!?
Napa-tingin ako sa kana'n ko, "na'n -diyan na pala kayo patulong naman oh" paki-usap' na saad kila Nathaniel at Drie habang halos humalak-hak sila nang-sobra bago ako
tulungang mabuksan yung pintuan.
"Asar, kaibigan ko ba talaga kayo!?" inis na tanong ko pero sa totoo lang' yan nga daw
ang batayan kung tunay na kaibigan ang naka
-kasama mo sa pang-araw, araw na buhay mo
.
"Akin na, nga yan" madiing sabi ni Nathaniel
kasabay ng pag-kuha nito sa mga sumusu----
napag-kain isang biscuit at juice. At napalin
-gon ako nang mag-salita si Drie. "Bakit, ba ka
-si ang dami-dami mong biniling pag-kain ma
------------------ sapaghagis ko nung, isang biscuit
ay na patigil s'ya sa pag-sasalita.
Ilang oras pa, nakaupo na ko sa suffa at
tahimik ang halat nang-biglang ihagis ni Kira
yung isa sa juice sakin, naagad ko namang na salo. Pero bigla akong napalingon nang
ihagis n'ya din yung biscuit. Napahawak ako
sa leeg ko kasabay nang-pag-upo ko uli.
"Uso mang-salita bago, ka mang-hagis ng kung ano-anung bagay" malakas na saad ko.
Sabay na napalingon sina Nathaniel at Drie na nakaupo sa kana'n at kaliwa ko. "Ikalma,
mo' kung ayaw mo di wag mas maraming
na gugutom na malalamanan nang p*tang-
----------" di n'ya na tinuloy at ini-lihis nito ang
pag-kakatingin n'ya sakin. "Tol, galit na s'ya"
madiing sabi ni Drie na may kasamang pag-bibiro at kasunod ang pag-tawa n'ya.
Tinawag naman ni Kira sila Nathaniel,
at Drie sa pamamagitan ng isang tingin. "Salamat" malumanay na saad ni Nathaniel
at ngumiti pa ito bago tuluyang maglakad pa
-balik sa kinauupuan n'ya. Ngumiti naman si
Kira na paka-tamis na ngiti. Naiinis ako, bakit
gano'n na lang biglang di n'ya ko kina-usap.
Dahil sa punyetang juice at biscuit! Nga pala,
na alala ko na wala pa palang laman ang----
"Iba ka, talaga!" malakas na papuri ni Drie at
kumindat pa s'ya, habang nakatitig s'ya kay
Kira na nag-aabot ng juice sa kan'ya.
Ilang oras na, naiinip ako wala akong magawa kung di ang titigan lang si Kira kada
- titig-na'n ko si Kira pag-taas nang kilay, pag-
irap, o pag-lihis ng tingin ang nakukuha kong
sagot. "Di ko, na kaya" malakas na sigaw ko
kasabay ng pag-tayu ko. "San, ka naman po
'pupunta?" nagtatakang tanong ni Nathaniel.
Nakatalikod ako, dahil sa inis ko sinagot
ko s'ya nang-may pag-kapilosupo. Naikina
-gulat nila kasabay ng pag-hikab ni Lian.
"Kanina, pa kayo di' maawat" madiing sambit
n'ya. At tumingin s'ya nang direkta sa kin.
Kasunod ang pag-turo ko sa sarili ko, "bakit?"
nakakunot ang noong tanong ko at medyo na pataas pa ang pagkakasabi ko. Tumangon lang s'ya.
"Bakit, nga?" madiing tanong ko sabay hawak sa door nap ng pintuan. "Chicken ka, ba?" madiing tanong n'ya at medyo suplada din. Kumunot ang noo ko, "Ano!?, sorry wala akong oras para sa mga bagay na walang kwenta" inis na sabi ko at humakbang ako kasabay ng pag-bukas ng pintuan.
"Ipirto ko, yang pride mo" walang emosyo ang pag-kakasambit n'ya at reaksyon ang mukha n'ya. Tks, natawa ako at napaharap ako...
"Nag-salita ang walang papak" natatawang
biro ko. Napangiti s'ya, di ko alam pero pansin ko bigla silang naging tahimik nung
mag-salita si Lian. Pwera kay Drie, na nagawa
pang tanungin si Lian kung gutom ito.
Umiling si Lian, at tumingin ito kay Kira at kasunod ang pag-titig n'ya sakin. "Mag-usa
-p kayo, di tayo bati pag-di kayo naging ok...
Pag-natapos yung araw na'to" mahaba at tonong siryosong sambit ni Lian at tumaas
ang kanang kilay nito. Kasabay ang pag-iling
ni Kira. "Best, di mo kailangan pataasin pa yang aboy na meron kayo" walang emosyong
sabi nito pero kalmado s'ya. Nanlaki ang mata ko, nung mag-lakad si Kira papunta sa
direksyon ko kasunod ang pag-hawak nito sa
kaliwang braso ko. "Tara, sa labas" mahinang
sambit nito sabay hila sakin.
At nang-umupo s'ya sa tabi ko, "wag ka masyadong mapikon sa ugali ko
' ok gan' to lang talaga ako pag-may dalaw
ako" mahaba at naiilang na sambit nito.
"Anong dalaw' tao ba yan, kilan ka pagi-nugu-lo n'yan!?" inis na inis na sambit ko napalakas
pa ang pagkakasabi ko dahilan para pag-tingi
-na'n kami ng mga tao sa paligid. "Maupo, ka
nga" pakiusap ni Kira sabay hawak sa pulong
su'ot ko. Napaupo ako, "nakakainis naman ka
' si pati ako na damay sa init ng ulo mo dahil
sa lalaki... Ba yan!?" mahabang saad ko. Na
pangiti s'ya at itinakip ang kaliwang kamay nito sa bibig n'ya. I like her smile, what I say!?
Napapano ka, ah Ced!? Gumising ka!?
Sinampal ko ang kaliwang pisnge ko. Aray
inda ko sa sarili ko."Hoy, sira ok kalang bakit
kailangan mong sampalin ang sarili mo?!"
mahaba at madiing sambit nito habang na'n
lalaki ang mga mata nito.
"It's a, girl thing" mahinang sambit nito.
Napatingala ako nang bahagya sabay sabing,
"Ah, sorry!" Tumingin lang s'ya at di na nang-
salita pa bigla n'ya nalang akong niyakap.
Naikinapula ko, mabuti nalang at nakatalikod
kami sa isa't-isa.
Sabi ko, aamin na ko sa kan'ya matagal ko na s'yang nagugustuhan pero naging trope ako kaya a' yun wala na kong nagawa kung di
ang mag-sisi habang pinapanood ko s'ya na
masaya habang kasama n'ya si Nathaniel.
GUSTO KONG GUMIT'NA SA PAGITAN NILA
sa tuwing, tumatamis ang mga tingina'n nila
pero wala baka kung ano pa ang isipin nang
, mga tropa ko... Di ko alam, ang gagawin ko
grabe ang kaba na nasa loob ng mapayat na
katawan ko. "Kira, may aamini'n ako" mahina
-nang sambit ko habang nakayuko ako. "Ano
, yun at di mo magawang tumingin sa mga mata ko?" nagtataka at mahabang sagot nito.
Tumingala, ako at kasunod ang pag-tingin ko ng direkta sa mga mata n'ya at bigla
na lang s'yang nasinok muli. "Ano-o ba-a ang
sa-asabihin mo?" nauutal at may pag-tatakang tanong nito. Bumuntong hininga...
ako at tyaka ako nang simulang mag-salita.
"Gusto kita" mahinang sambit ko napalunok
pa ko matapos kong sabihin yung mga kata
-ngan yun. Pero parang sinaksak ng ilang ulit
ang puso ko sa pag-tanggal n'ya sa kamay n'ya sa kamay ko na nakahawak rito pero ang
mas ikinakirot ng puso ko ay ang sinagot n'ya. "Cedi, kaibigan lang ang kaya kong---"
pinutol ko ang sinasabi n'ya sa pag-halik ko
sa kan'ya. Ang sakit, grabe kaya di ko na pigil
pa' ang emosyon ko at nagawa ko ang ikina
-galit n'ya. Isang masakit at malakas na sampal ang bumakat sa kaliwang pisnge ko.
"Mahal, ko si Nathaniel at di ko kayang saktan s'ya" humihigbing saad n'ya at kasunod nang pag-tayu nito. At naglakad
na' ito pabalik sa kwarto. Anong ginawa ko!?
Napa-iling ako nang ilang ulit at muli kong si
-nampal ang pisnge ko. Gag*!-------Gag* napa
-iling uli ako. Nangmarating ko yung tapat
nang pintuan huminga muna' ako nang mala-
lim at tyaka inayos ko ang damit ko kasunod
ng pag-kus-kos ko sa mga mata ko.
"Ano, wag mong sabihing pati ikaw umiyak din?" malakas na sambit ni Nathaniel.
Napalingon ako nakasandal sa pader si Kira na sa bandang kanan ito nung kama. "Ah,
ano na pasukana'n lang ng alikabok to" nata
-tawang sagot ko. Napatayu bila si Drie at
na tuon ang atensyon ko sa bond iad na nasa
tuhod nito. "Nakakatawa, no parehas kayo ni
Kira na napasukan ng alikabok nung umihip ang hangin" madiin at mahabang sambit n'ya.
Napakamot ako sa ulo, at tumawa pero pag-
kukunwari lang alam' ko rin kasi na nag-dudu
-da na si Drie may pag-ka detective pa naman
tong tropa ko na'to. Naupo na ko sa suffa sa
tabi ni Nathaniel' di makatingin si Kira sakin at gano'n din ako sa kan'ya. Nagising nalang
ako sa ingay ng kung ano at nanlaki ang mata
ko, may natapon na juice sa sahig at maging
sa manggas nang damit ni Kira habang masa
-ma ang tingin ni Lian sa kan'ya.
"Anong nang-yari?" nagtataka at gulat na gulat na tanong ko. Walang sumagot sa kanila. Napatayu na lang ako nang mag-salita
si Lian kasabay ng pag-tapon nito ng biscuit na hawak n'ya sa kabilang banda ng kama.
Umiiyak na tini-tigan yun ni Kira. Ano bang!?
"Bakit ka, gan'yan ah! Lian sayang naman to"
malakas at dismayadong na sambit ko sabay
yuko at pulot sa balot nung biscuit, umiiling si
Kira. "Ano na, sisiraan ka na talaga dahil lan-
---------" di ko na natuloy nang umawat si Nath
aniel. "Tama yan" siryosong sabi n'ya. Tks!
Yan ba ang taong dapat mahalin!? galit na
saad ko sa sarili ko lang. "Di na, kami bata"
walang emosyon saad ni Lian at tyaka s'ya
tumingin kay Kira. Bago ba ko makapag-
salita pa sumingit naman si Drie. "Lian kaila-
ngan mo na ata'ng mag-pahinga pagod lang
yan" malumanay na saad nito.
Nang tumingin si Lian, nangingilid na
ang luha n'ya sa dalawang mata n'ya. "Oo,
pagod na pagod na ko" madiing sabi n'ya
at humigbi s'ya nang humigbi mga ilang ulit.
"Mag-pahinga ka, di masamang umig-lip ka
-hit saglit" kalmado paring sagot ni Drie.
Gulong-gulo na ko! Ano ba ang nangyayari!?
Napalingon ako sa kana'n ko nang may huma
-wak sa braso ko. "Bakit?" madiing sabi ko.
"Wag, mo nalang s'yang pansinin, intindihin mo na lang" madiing sambit ni Kira pero mahina ang tono ng boses n'ya. "At bakit!?,
porket iniwan pwede nang makasakit nang
-iba at lalo na ikaw pa na nag-mamalasakit
lang naman" galit, malakas at mahabang saad ko at pagtingin ko kay Lian na naka-titig
lang s'ya sa may bintana. "Tama, na alam ko
'ng concern ka sakin pero wag ngayon" mahi-
nang pakiusap ni Kira habang nakatingala s'ya. Inihampas ko yung kanang palad ko sa
pader sabay sabing, "ano ba kasing nangyari!
?" pa-pulyaw na tanong ko. Walang natinag!
"Ano napipi, na kayo!?" inis at malakas na saad ko. "Tama na, Cedi!" galit na galit na sambit ni Drie.
"Hayts! Mahirap bang sabihin kung ano ba kasing nangyayari!?... Tks!" inis at madiing sagot ko. Napabuntong hini-nga na lang ako.
Nang biglang mag-salita si Lian, "mag-isa na
lang ako--------wala si lola!" humihigbing saad
n'ya. "Masaya ka, na!?" pasigaw na tanong
nito habang may luhang umaagos sa mag-ka
bilang pisnge nito. Natamimi, ako kasabay ng
pag-hampas ko sa noo ko. Ang tanga mo sa
-ad ko sa sarili ko. Ang lola, ni Lian ay nasa
probins'ya ang kaisa-isa nitong kamag-anak.
AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH gusto
kong sumigaw at suntukin ang sarili ko nang
-ilang ulit!
Akmang sasampalin ko na ang sarili ko nang hawakan ni Kira ang kanang kamay ko at kasunod ang pag-titig nito ng masama sakin. At ilang saglit pa umiling s'ya.

2 week's na ang nakalipas, nalulung-
kot ako para kay' Lian di man lang n'ya naga
-wang pumunta sa li'bing ng lola n'ya. Araw
na rin ng pag-labas n'ya sa ospital. Mabuti na
nga lang at ok naman ang bata.
Napalingon ako nung bumukas yung pintuan, na pahawak ako sa dibdib ko sabay
sabing, "Drie, kumatok ka naman!" madiing
angal ko. "Wag-ka, mairita na'n dito lang ako
para sunduin si Lian" subladong sagot n'ya.
Tumingin naman si Lian samin, at tyaka n'ya
ipinasok ang hawak nitong damit sa bag na
nakalapag sa kama. Ilang minuto pa, "ang
tagal mo" madiin at may pag-kamataray na
sambit nito kasabay ng pag-hakbang nito at
inihagis ang bag kay Drie. Napakamot si Drie
, sabay sabing.."Sorry na, mommy wag ka nang ma-stress yung anak natin baka mastre-
ss yan at biglang mapairika nang wala sa oras" mahabang pa-alala nito. Napanga-nga
ako sa narinig ko. "Anong-g ti-inawag mo kay
Lia-an?" nauutal at med'yo mataas ang tono
ng boses ko.
Tumingin si Drie, "Bakit?, may problema ba sa mommy?" madiing tanong nito. "Ah, ta
-lagang nag-tanong ka pa!' malamang ilang
araw lang simula nung umalis si Ace tapos
ano kayo na?!" malakas at pa-pulyaw na sagot ko. Natawa lang si Drie, napa-hawak
pa nga s'ya sa tiyan n'ya nung oras na yun.
"Ka' yo, nga?!" gulat na gulat na tanong ko,
kasunod ng paghakbang ko papalapit at tyaka ako muling napatingin sa kanila na
siryosong-siryoso ang expression. "Anong,
problema?" malakas na tanong ni Kira.
Napalingon ako malapit sa pintuan, di ko
man lang napansin na na'ndiya na pala s'ya
dahil sa sobrang pag-kabigla ko.
Ilang oras akong natulala, "pag-sabihan mo nga si Drie na na'nalalo nang-tropa" inis
na saad ko at tyaka ako nang-simulang mag
-lakad palabas. Pero bago pa ko makalabas
hinawakan ni Kira ang braso ko nang-lumingo
ako, "bakit ako?" matipid at madiing tanong ni
' to. "Di ka, ba tropa n'yan?" siryosong tanong
ko, napalunok ako at wala sa sarili nang umili
-ng si Kira. "Na' n dito lang naman ako kasi kaibigan ko si Lian, pero kung hindi... di ako
be' long dito" walang emosyong sabi nito.
"Kira" matipid na sambit ko. At hinawakan ko s'ya sa kanang balikat. Kasunod nang-paghila ko sa kan'ya ka sabay ng pag-yakap ko sa kan'ya. "Anong masama eh, ako naman
ang ama nang-dinadala n'ya" mahina ngunit napaka-siryosong sambit ni Drie, kasabay nang-paghihiwalay namin ni Kira mula sa pagkakayakap namin sa isa't isa. Fast forward sa tapat nang ospital di parin ako
makapaniwala na si Drie ang ama nung...
"Kira, gusto mong' mag-pahangin?" tanong
ko kay Kira at kasabay din nang pagtingin n'ya sakin. "Sorry, ah may usapan kasi kami
ni Nathaniel na ipa-luluto ko s'ya nang-habu--"
di ko na pinatapos at ngumiti na lang ako.
"Oh, bakit na patawag ka?' nga pala kamusta
yung libing ni lola?" saad ni Lian habang nasa
tenga ang cellphone na hawak nito. "Ok, na
pin' san" matamis ang tinig nung babaeng na
sa kabilang linya. Bumuntong hininga si Lian
sabay sabing, "buti, naman pasin'sya ka na nga pala wala ako diyan para tulungan kang
a-sika'suhin lahat nang-dapat asikasuhin para
maging maayos yung libing ni lola" mahaba-
ng malung'kot na sambit ni Lian. "Ano ka, ba
naman pin'san para ka namang iba" maluma-
nay na sagot nung babae. "Di ka, tuloy nakaka
-pag'upload ng vlog mo dahil sakin" mahina
ang boses na saad ni Lian malungkot parin ito. "Vlog?" patanong na sambit ko matapos
ibaba ni Lian yung cellphone, tumingin s'ya sa
kin. "Bakit?, di mo s'ya na alala?" madiing sabi
nito. Kumunot ang noo ko, "anong pinag-sasa
bi mo?!" malakas at natatawang tanong ko.
Natawa naman s'ya at tyaka ako tinitigan...
"Si Safira, yung pin'san kong crush na crush ka" madiin at napakasiryosong sambit nito.
Iginalaw ko ang leeg ko, p*uta! yung batang
maliit na yun!? "Ptsss, natamimi ka'no" nata
-tatawang sambit nito. Kumurap ako sabay,
sabing "sos, totoo na si Drie ang ama n'yan?"
siryosong tanong ko at inilihis ko ang pag kaka-tingin ko sa kan'ya. Haytssss! ayaw
ako na maalala kung pano, ako na awkward
sa batang yun! sana lang talaga di n'ya isipin
na iniiba ko ang usapan pero di kasi gano'n ka daling ibahin ang usapan pag-si Lian ang
kausap! Hay naku!!! Natawa s'ya muli, at bigla
na lang napahawak sa noo n'ya, yumuko ako
kasabay ni Drie pero natigilan si Drie nang ila-
had ni Lian ang kanang braso nito at inihara-
ng nito ang naka-lahad nitong palad. "Hoy,
ayus ka lang bakit?-------------------------------------"
di ko na natuloy pa nang mag-salita s'ya.
"Kala, mo ma-iiba mo ang' usapan ah" natata
-wang saad nito ngunit mahina lang. At pag-
katapos nito ay bumalik s'ya sa dating pag-kakatayu nito. Asar! sabi na di talaga obra
yun! Asar na asar ako nung oras na yun pero
na palingon ako bigla nang muling ibuka ni Lian ang bibig nito. "Affected ka, so gusto mo
s'ya" madiin at napakalakas na sambit nito.
Napalunok ako, "naku kung di ka lang talaga
buntis kanina pa kita na batukan!" mahaba at
inis na sagot ko. "Hoy crush mo nga s'ya!"
malakas at kinikilig pang sambit nito. Sabay
taas ng braso, mabilis kong kinuha yung cell
phone na ina-gulat n'ya at napabusangot pa
s'ya. "Drie" matipid nung napa-kadiin na sabi
n'ya kasunod ang pag-tingin ni Drie sakin nang diretsyon. Inilihis ko ang tingin ko sa
kan'ya at wala akong binitiwang salita.
Ilang saglit pa, kinalabit ako ni Lian.
"Sorry, na balik mo na cell phone ko' promise di ko sasabihin kay Willam na crush mo s'ya"
mahaba at madiin ngunit malungkot na saad
nito. Tumingin si Kira, at tumango ito kasabay
nang-pagabot ko nang cell phone kay Lian.
"Salamat, ah best" masayang sambit nito sabay pindot sa cell phone. "Hoy, yung panga
-ko mo ah" madiing sabi ko at napalakas pa dahil sa kaba. Baka kasi mamaya tradurin ako... "Wag kang, mag-alala si Nathaniel ka - - - a usap ko" nauutal na sagot ni Lian. "Kung s'ya kausap mo, bat ka nauutal?" nagtatakang
tanong ko kasunod nang pagtaas ng kamay
nitong may hawak nung cell phone at nabasa
ko naman yung usapan nila ni Nathaniel. "Na
, ninigurado lang" madiing sabi ko na may pagkasiryoso.
Kasunod ang pagtawa nang-malakas nila Kira, Drie. Tunog nang click nang-kamera habang makikita sa malayo ang isang lalaking may suot na sumbert-long
itim na nakatago sa likod ng mga halaman
at may hawak na maliit na itim na kamera.