CHAPTER 32

Cedi's POV

"Ano!?, para ka'yong na kakita ng multo ah!" malakas at natatawang saad ko.
"Ang gwapo, naman ng multong gumagala di'
to" pabirong dag-dag kasabay ng pag-halak nilang dalawa. "Ano, nga palang nabili mo?"
pag-iba ni Kira sa usapan. Bakit kaya bigla silang naging kahinahinala?, anong meron!?
"Ito" matipid kong sagot sabay taas ng kanang kamay ko may hawak na bond-aid.
Kasunod ang pag-baba ni Kira sa kama. "Sira
, ka talaga kailangan ko nang panlaman sa tiyan' di ng para sa sugat!" natatawang daing
nito. Tumingin ako nang direksyon sa mga mata n'ya at napaatras s'ya sabay sabing, "galit ka, na n'yan?" mapang-asar na sambit
n'ya.
"Wala, kang magawa' no!" inis na sagot ko kasunod ang pag-habol ko sa kan'ya pa-ikot-ikot sa apat na sulok ng kwarto. "Huli, ka"
masayang saad ko habang nakahawak ang dalawang kamay ko sa mag-kabilang tenga
nito. "Na'na nakit ka na ah!" sambit ni Kira.
Bago ako ma-kasagot muli s'yang naglabas
ng mga salitang akalain ko na mula sa edad
n'ya. "Bakla, ka ba?" malakas na tanong nito.
"Anong sinabi mo!?" galit na sambit ko.
gumalaw s'ya at kasabay ang pagtakip nito ng kaliwang palad n'ya sa bibig n'ya at tyaka
ito tumawa. Sus na, pa ka pabebe! Tks! Na
pailing ako kasunod ng pag-tanggal ko sa kamay ko na nasa mag-kabilang tenga nito.
"Tapos, na ka'yong mag-laro ah mga bata?" madiing sambit ni Lian at tumingin
s'ya samin na parang gusto na kaming pa
-luin sa bu'wet. Hahaha. "Yung, bond aid
' mo nga pala no" malumanay na saad ko
sabay pulot nung bond aid na nasa sahig.
Napalingon ako, nang tawagin ako ni Kira.
"Para, saan to?" saad n'ya at tumingin s'ya
sakin na para bang takang-taka habang hawak n'ya yung kapeng nasa plastic na
baso. "Ay, nawala sa isip ko' malamig na
ata yan" mahabang sagot ko habang naka
tingin ako sa hawak nitong kape.
"Ok, ka rin pala eh may pa kape ka pa"
madiing sabi ni Kira at ngumiti s'ya. Napaka-
mot ako sa ulo ko, kasunod ng pag-hampas
ko sa noo ko gamit ang kaliwang kamay ko.
Di n'ya ko, na iintindihan... Pano ko ba sasabi
-hing... Nanlaki ang mga mata ko, nang akma
-ng lalagukin n'ya na yung kape na nasa baso.
"Wag mong, inumin yan!" natigilan s'ya sa malakas na sigaw ko. Sabay lingon at kasun
-od nang pag-kunot ng noo nito. "Bakit, bawal ba?" nagtatakang tanong n'ya.
Buntong hininga, sabay lakad ko pa punta ko sa kinatatayuan n'ya at kasunod
ang pag-upo ko sa suffa. "Kay Lian, yan eh" siryosong mahinang sambit ko. Napalunok
s'ya sabay dahan-dahang baba ng braso at
kamay nito na hawak yung kape. Nang-ibaba
n'ya yung kape sa mesa napakamot pa s'ya.
"Sorry, ang assumera ko" natatawang saad n'ya. Natawa naman ako, sabay tayu. "Bili
na lang kita" malumanay na sambit ko. "Di nga talaga ba!?" malakas at gulat na sagot
nito. Tumangon ako at kasabay ng pagngiti
n'ya. Nilahad ko ang kaliwang palad ko, at sabay sabi... "Pam-bili?" siryosong saad ko.
Hinampas n'ya ko bigla sa dib-dib ng ilang oras. Sabay sabing, "wala daw, s'yang
pera!" Na ikina-tawa ko ng sobra! At ilang saglit pa nag-hampasan kami ng unan, "Ano
, bibili' ka ba?" biglang sabi n'ya nag-katingin
kami. Nilapag ko yung unan, matapos kong
igalaw ang ang bewang at likuran ko. "Ano ba
'ang gusto mo?" mahinang tanong ko. Ngumu
-so s'ya at tinitigan si Lian. Na nakahiga at na kapikit. Naglakalakad ako nang-dahan' dahan at pilit kong humakbang ng walang na
gagawang ingay. "Anong gagawin mo?" pa bulong na tanong n'ya kasunod ng paglapag
ng ikalawang daliri nito sa bibig n'yang may
lipstick na kulay red.
Hinawakan ko sa mag-kabilang dulo
yung kumot at kasunod nang pag-taas ko rito
hanggang dib-dib ni Lian. "Tara na" bulong ko
at kasabay ng paghakbang ko. Sa hall way ng ospital. Bigla ata s'yang nanahimik, "natamimi, ka bakit?'" nag-tatakang tanong ko
"Wala,may inisip lang' ako" madiing sabi nito.
Kinalikot n'ya ang mga daliri n'ya, "napaka-lalim naman n'yan para matamimi ka nang ilang oras" mahabang saad ko at kasunod
nang pag-tawa ko. NAPAKADISMAYADO!
, nang expression ng mukha n'ya' siguro na
paka-laki ng problema n'ya yan ang nasa isip
ko. Ilang saglit pa biglang may lumapit na,
naka-wheel chair na bata samin at may inabot itong candy na kurting puso kay Kira.
"Para sakin, to?" malakas at gulat na tanong ni Kira habang nakatingala yung bata.
Tumangon yung bata, at sinagot ang tanong ni Kira sa pamamagitan ng isang ngiti. Naiki
-nangiti din n'ya. Nang mag-paalam na yung
bata, biglang nang-bago ang expression ng mukha ni Kira nakangiti ito na abot hanggang
tenga! Buti naman, gano'n lang kababaw ang
kasayahan n'ya' natawa ako pero agad kong
itinago sa pag-tikop ng bunga-nga ko.
"Ano, masaya ka na n'yan?" saad ko
na nangingibabaw ang pang-aasar. Tumingin s'ya sakin na may na pinahihiwatig na sobrang pag-kainis. Bago pa' ko mabatukan.
... "Biro lang" matipid at nanginginig ang boses. "Puro ka, biro di lahat madadaan mo
sa biro!" malakas na sagot n'ya at kasunod ang pag-irap nito sakin. Natawa uli ako, at
nilihis n'ya ang tingin sakin. "Ikaw mag-libre
'ah ang galing mong mag-asar eh" madiing sabi n'ya.
"Basta, ba wag buong tindahan ang bibilin mo eh" natatawang biro ko. Di man
lang ako, nilingon nito. Tampurot-rut yan!
Pagdating namin sa tapat ng tindahan, na
napa-nga-nga ako sa sunod-sunod na pag-
turo nito sa inumin at mga biscuit na naka
-sabit sa manipis na bakal na kulay gray.
Tumingin s'ya sakin ng direksyon kasunod ang pag-dila nito... Tinig-na'n ko
rin s'ya. Isang masamang tingin matapos
nun ay ini-abot ko yung 100 pesos sa tindera
at maging ito ay tumawa. Buti na lang pala,
di' ko s'ya naging nobya kung hindi' naku wala
pang isang araw hiwalay na kami! Hahahaha.
Nanglalakad na kami pabalik sa loob ng ospital nakangisi si Kira habang hawak nito ang mag-kabilang dulo nang damit n'ya at puno ito ng sari-saring biscuit, chit-chirya
at iba't-ibang kasi ng juice, tulad ng orange,
manggo, at may tatlo pang-klase... Ewan ko
na lang kung di s'ya ma-i'hi nang maya't-maya
! Tatawana'n ko talaga s'ya nang sobra pag-nagkataon. "So, anong ibibigay na'tin kay Lian, sa mga nabili mo wala akong nakitang
pwedeng----------------------" di n'ya na pinatapos
ang sinasabi ko at yumuko s'ya at kasunod ang pagkagat n'ya sa juice na ang flavor ay
manggo. "Magugustuhan, n'ya yan?" mahina
-ng tanong ko. Sa pag-tangon ni Kira habang
kagat-kagat n'ya yung juice... She's looked so
funny! Kumunot ang noo, n'ya kasunod ang pag-kuha ko sa ilang mga pag-kain na nasa
damit n'ya. Nakatitig lang s'ya sakin habang
patuloy ako sa pag-kuha...
"Ang laki pala, nang kamay mo" manghang sabi nito. Natawa naman lang ako.
Cedi's POV

Nang-tatalon si Kira na parang masayang kuniho habang hawak nito ang na iwan sa kan'ya pagkain. Ngumuso pa ko ba'
go n'ya buksan nang tuluyan yung pintuan.
"Asar slow ka' rin no" malakas na sambit ko naka-kunot ang noo ko. "Bahala, kasa buhay
mo!?" galit na pulyaw n'ya kasabay ng pada-
bug na pag-sara n'ya sa pintuan tumama sa,
mukha ko sa pintuan at halos mahalikan ko na nga!? Napa-tingin ako sa kana'n ko, "na'n
-diyan na pala kayo patulong naman oh" paki-usap' na saad kila Nathaniel at Drie habang
halos humalak-hak sila nang-sobra bago ako
tulungang mabuksan yung pintuan.
"Asar, kaibigan ko ba talaga kayo!?" inis na tanong ko pero sa totoo lang' yan nga daw
ang batayan kung tunay na kaibigan ang naka
-kasama mo sa pang-araw, araw na buhay mo
. "Akin na, nga yan" madiing sabi ni Nathaniel
kasabay ng pag-kuha nito sa mga sumusu----
napag-kain isang biscuit at juice. At napalin
-gon ako nang mag-salita si Drie. "Bakit, ba ka
-si ang dami-dami mong biniling pag-kain ma
------------------ sapaghagis ko nung, isang biscuit
ay na patigil s'ya sa pag-sasalita.
Ilang oras pa, nakaupo na ko sa suffa at
tahimik ang halat nang-biglang ihagis ni Kira
yung isa sa juice sakin, naagad ko namang na salo. Pero bigla akong napalingon nang
ihagis n'ya din yung biscuit. Napahawak ako
sa leeg ko kasabay nang-pag-upo ko uli. "
Uso mang-salita bago, ka mang-hagis ng kung ano-anung bagay" malakas na saad ko.
Sabay na napalingon sina Nathaniel at Drie na nakaupo sa kana'n at kaliwa ko. "Ikalma,
mo' kung ayaw mo di wag mas maraming
na gugutom na malalamanan nang p*tang-
----------" di n'ya na tinuloy at ini-lihis nito ang
pag-kakatingin n'ya sakin. "Tol, galit na s'ya"
madiing sabi ni Drie na may kasamang pag-bibiro at kasunod ang pag-tawa n'ya.
Tinawag naman ni Kira sila Nathaniel,
at Drie sa pamamagitan ng isang tingin. "Salamat" malumanay na saad ni Nathaniel
at ngumiti pa ito bago tuluyang maglakad pa
-balik sa kinauupuan n'ya. Ngumiti naman si
Kira na paka-tamis na ngiti. Naiinis ako, bakit
gano'n na lang biglang di n'ya ko kina-usap.
Dahil sa punyetang juice at biscuit! Nga pala,
na alala ko na wala pa palang laman ang----
"Iba ka, talaga!" malakas na papuri ni Drie at
kumindat pa s'ya, habang nakatitig s'ya kay
Kira na nag-aabot ng juice sa kan'ya.
Ilang oras na, naiinip ako wala akong magawa kung di ang titigan lang si Kira kada
- titig-na'n ko si Kira pag-taas nang kilay, pag-
irap, o pag-lihis ng tingin ang nakukuha kong
sagot. "Di ko, na kaya" malakas na sigaw ko
kasabay ng pag-tayu ko. "San, ka naman po
'pupunta?" nagtatakang tanong ni Nathaniel
. Nakatalikod ako, dahil sa inis ko sinagot
ko s'ya nang-may pag-kapilosupo. Naikina
-gulat nila kasabay ng pag-hikab ni Lian.
"Kanina, pa kayo di' maawat" madiing sambit
n'ya. At tumingin s'ya nang direkta sa kin.
Kasunod ang pag-turo ko sa sarili ko, "bakit?"
nakakunot ang noong tanong ko at medyo na pataas pa ang pagkakasabi ko. Tumangon lang s'ya.
"Bakit, nga?" madiing tanong ko sabay hawak sa door nap ng pintuan. "Chicken ka, ba?" madiing tanong n'ya at medyo suplada din. Kumunot ang noo ko,
"Ano!?, sorry wala akong oras para sa mga
bagay na walang kwenta" inis na sabi ko at
humakbang ako kasabay ng pag-bukas ng
pintuan. Natigilan ako sa sinabi ni Lian, na
pailing ako at natawa nang malakas.
"Ipirto ko, yang pride mo" walang emosyo ang pag-kakasambit n'ya at reaksyon ang mukha n'ya. Tks, natawa ako at napaharap ako...
"Nag-salita ang walang papak" natatawang
biro ko. Napangiti s'ya, di ko alam pero pansin ko bigla silang naging tahimik nung
mag-salita si Lian. Pwera kay Drie, na nagawa
pang tanungin si Lian kung gutom ito.
Umiling si Lian, at tumingin ito kay Kira at kasunod ang pag-titig n'ya sakin. "Mag-usa
-p kayo, di tayo bati pag-di kayo naging ok...
Pag-natapos yung araw na'to" mahaba at tonong siryosong sambit ni Lian at tumaas
ang kanang kilay nito. Kasabay ang pag-iling
ni Kira. "Best, di mo kailangan pataasin pa yang aboy na meron kayo" walang emosyong
sabi nito pero kalmado s'ya. Nanlaki ang mata ko, nung mag-lakad si Kira papunta sa
direksyon ko kasunod ang pag-hawak nito sa
kaliwang braso ko. "Tara, sa labas" mahinang
sambit nito sabay hila sakin. Sa hall way tahimik lang kami, nang makarating na kami
sa upuan na nasa ibaba, nang ospital' pina-
upo n'ya ko ron. At nang-umupo s'ya sa tabi
ko, "wag ka masyadong mapikon sa ugali ko
' ok gan' to lang talaga ako pag-may dalaw
ako" mahaba at naiilang na sambit nito.
"Anong dalaw' tao ba yan, kilan ka pagi-nugu-lo n'yan!?" inis na inis na sambit ko napalakas
pa ang pagkakasabi ko dahilan para pag-tingi
-na'n kami ng mga tao sa paligid. "Maupo, ka
nga" pakiusap ni Kira sabay hawak sa pulong
su'ot ko. Napaupo ako, "nakakainis naman ka
' si pati ako na damay sa init ng ulo mo dahil
sa lalaki... Ba yan!?" mahabang saad ko. Na
pangiti s'ya at itinakip ang kaliwang kamay nito sa bibig n'ya. I like her smile, what I say!?
Napapano ka, ah Ced!? Gumising ka!?
Sinampal ko ang kaliwang pisnge ko. Aray
inda ko sa sarili ko."Hoy, sira ok kalang bakit
kailangan mong sampalin ang sarili mo?!"
mahaba at madiing sambit nito habang na'n
lalaki ang mga mata nito.
"It's a, girl thing" mahinang sambit nito.
Napatingala ako nang bahagya sabay sabing,
"Ah, sorry!" Tumingin lang s'ya at di na nang-
salita pa bigla n'ya nalang akong niyakap.
Naikinapula ko, mabuti nalang at nakatalikod
kami sa isa't-isa. "Sorry, ha marami lang talaga akong ini-isip at nag-kataon lang na...
Ikaw ang napag-bunto'na'n ko" mahaba at pabulong na sambit nito. At ilang saglit pa
ay nag-hiwalay na ang mga katawan ko.
Hinawakan, ko ang kamay n'ya sabay sabing
"ok lang" malumanay ang tono ng boses ko.
Nanlalaki naman ang mata, nito at bigla s'ya
-sininok, "bakit, may problema ba gusto mo sayo na lang yung juice na'to" mahabang sa
-bi ko na may kasamang pag-aalala. Umiling
s'ya at sabay tingin sakin nang direkta sa aki
-n.
Sabi ko, aamin na ko sa kan'ya matagal ko na s'yang nagugustuhan pero naging trope ako kaya a' yun wala na kong nagawa kung di
ang mag-sisi habang pinapanood ko s'ya na
masaya habang kasama n'ya si Nathaniel.
GUSTO KONG GUMIT'NA SA PAGITAN NILA
sa tuwing, tumatamis ang mga tingina'n nila
pero wala baka kung ano pa ang isipin nang
, mga tropa ko... Di ko alam, ang gagawin ko
grabe ang kaba na nasa loob ng mapayat na
katawan ko. "Kira, may aamini'n ako" mahina
-nang sambit ko habang nakayuko ako. "Ano
, yun at di mo magawang tumingin sa mga mata ko?" nagtataka at mahabang sagot nito.
Tumingala, ako at kasunod ang pag-tingin ko ng direkta sa mga mata n'ya at bigla
na lang s'yang nasinok muli. "Ano-o ba-a ang
sa-asabihin mo?" nauutal at may pag-tatakang tanong nito. Bumuntong hininga...
ako at tyaka ako nang simulang mag-salita.
"Gusto kita" mahinang sambit ko napalunok
pa ko matapos kong sabihin yung mga kata
-ngan yun. Pero parang sinaksak ng ilang ulit
ang puso ko sa pag-tanggal n'ya sa kamay n'ya sa kamay ko na nakahawak rito pero ang
mas ikinakirot ng puso ko ay ang sinagot n'ya. "Cedi, kaibigan lang ang kaya kong---"
pinutol ko ang sinasabi n'ya sa pag-halik ko
sa kan'ya. Ang sakit, grabe kaya di ko na pigil
pa' ang emosyon ko at nagawa ko ang ikina
-galit n'ya. Isang masakit at malakas na sampal ang bumakat sa kaliwang pisnge ko.
"Mahal, ko si Nathaniel at di ko kayang saktan s'ya" humihigbing saad n'ya at kasunod nang pag-tayu nito. At naglakad
na' ito pabalik sa kwarto. Anong ginawa ko!?
Napa-iling ako nang ilang ulit at muli kong si
-nampal ang pisnge ko. Gag*!-------Gag* napa
-iling uli ako. Nangmarating ko yung tapat
nang pintuan huminga muna' ako nang mala-
lim at tyaka inayos ko ang damit ko kasunod
ng pag-kus-kos ko sa mga mata ko.
"Ano, wag mong sabihing pati ikaw umiyak din?" malakas na sambit ni Nathaniel.
Napalingon ako nakasandal sa pader si Kira na sa bandang kanan ito nung kama.
"Ah, ano na pasukana'n lang ng alikabok to" natatawang sagot ko. Napatayu bila si Drie at na tuon ang atensyon ko sa bond iad na nasa tuhod nito. "Nakakatawa, no parehas kayo ni Kira na napasukan ng alikabok nung umihip ang hangin" madiin at mahabang sambit n'ya.
Nagising nalang ako sa ingay ng kung ano at nanlaki ang mata ko, may natapon na juice sa sahig at maging sa manggas nang damit ni Kira habang masama ang tingin ni Lian sa kan'ya.
"Anong nang-yari?" nagtataka at gulat na gulat na tanong ko. Walang sumagot sa kanila. Napatayu na lang ako nang mag-salita
si Lian kasabay ng pag-tapon nito ng biscuit na hawak n'ya sa kabilang banda ng kama.
Umiiyak na tini-tigan yun ni Kira. Ano bang!?
"Bakit ka, gan'yan ah! Lian sayang naman to"
malakas at dismayadong na sambit ko sabay
yuko at pulot sa balot nung biscuit, umiiling si
Kira. "Ano na, sisiraan ka na talaga dahil lan-
---------" di ko na natuloy nang umawat si Nath
aniel. "Tama yan" siryosong sabi n'ya. Tks!
Yan ba ang taong dapat mahalin!? galit na
saad ko sa sarili ko lang. "Di na, kami bata"
walang emosyon saad ni Lian at tyaka s'ya
tumingin kay Kira. Bago ba ko makapag-
salita pa sumingit naman si Drie. "Lian kaila-
ngan mo na ata'ng mag-pahinga pagod lang
yan" malumanay na saad nito.
Nang tumingin si Lian, nangingilid na
ang luha n'ya sa dalawang mata n'ya. "Oo,
pagod na pagod na ko" madiing sabi n'ya
at humigbi s'ya nang humigbi mga ilang ulit.
"Mag-pahinga ka, di masamang umig-lip ka
-hit saglit" kalmado paring sagot ni Drie.
Gulong-gulo na ko! Ano ba ang nangyayari!?
Napalingon ako sa kana'n ko nang may huma
-wak sa braso ko. "Bakit?" madiing sabi ko.
"Wag, mo nalang s'yang pansinin, intindihin mo na lang" madiing sambit ni Kira pero mahina ang tono ng boses n'ya. "At bakit!?,
porket iniwan pwede nang makasakit nang
-iba at lalo na ikaw pa na nag-mamalasakit
lang naman" galit, malakas at mahabang saad ko at pagtingin ko kay Lian na naka-titig
lang s'ya sa may bintana. "Tama, na alam ko
'ng concern ka sakin pero wag ngayon" mahi-
nang pakiusap ni Kira habang nakatingala s'ya. Inihampas ko yung kanang palad ko sa
pader sabay sabing, "ano ba kasing nangyari!
?" pa-pulyaw na tanong ko. Walang natinag!
"Ano napipi, na kayo!?" inis at malakas na saad ko. "Tama na, Cedi!" galit na galit na sambit ni Drie.
"Hayts! Mahirap bang sabihin kung ano ba kasing nangyayari!?... Tks!" inis at madiing sagot ko. Napabuntong hini-nga na lang ako.
Nang biglang mag-salita si Lian, "mag-isa na
lang ako--------wala si lola!" humihigbing saad
n'ya. "Masaya ka, na!?" pasigaw na tanong
nito habang may luhang umaagos sa mag-ka
bilang pisnge nito.

Komento sa Aklat (338)

  • avatar
    QueenofHearts

    I Love the Title, interesting to read, keep writing🥰😍

    23/04/2022

      0
  • avatar
    Naddie

    great quality of story! keep writing author!❤️

    16/04/2022

      0
  • avatar
    Mark Khervin Alcaices Manalo

    For my family

    29/11/2024

      0
  • Tingnan Lahat

Mga Kaugnay na Kabanata

Mga Pinakabagong Kabanata