Ace's POV
Sa muling pagtingin ko sa babaeng mahal ko.
Ay abot ti'nga ang ngiti ko.
Habang ang mga kamay n'ya ay na sa likod parin ng taong itinuturing ko na karibal sa puso ng mahal ko.
Hakbang pa abante.
Kasunod ang paghakbang pabalik sa kinatatayuan ko.
Kasabay ng pagbitaw n'ya sa pagkakayakap n'ya kay cedi ay ang pagtayo n'ya mula sa pag-kakaupo
Sa may suffa.
Nanginginig ang tuhod n'ya.
Gusto kong makalapit ang mga mata namin at mayakap ko s'ya ng mahigpit.
Sabihin sa kan'ya na masaya akong ok na s'ya.
Na nakabalik s'ya.
Bakit ako na tatakot?
Bakit ako, nagdadalawang isip?
Wala naman anong ginawang mali.
Wala naman akong kasalanan.
Ewan, pero nung oras na yun ay bigla akong
nakaramdam ng kaba.
Sa kadahilanang, hindi ko alam.
Sarili ay di na napigilan, kasunod ang
pagyuko bago tuluyang---
"Guys, di n'yo naman sinabi na may bisita tayo" sambit ni lian kasabay ng pagkamot n'ya sa ulo n'ya.
Sa muling pag-tama ng mga mata na gising
ka, hindi ko alam kung bakit parang may
kakaiba.
Tumingin ako sa kana, kaliwa. "Ako, ba ang tinutukoy mo?" nagtatakang tanong ko habang nakaturo ako sa sarili ko.
Habang si lian ay nakatitig lang sakin
Kasabay ng kurap ng mata n'ya ay may
mga tanong na---
"Oo, ikaw nga" masayang sagot ni lian.
"Ano nga palang pangalan mo?" nagtatakang
tanong n'ya, kasabay ng ilang beses na pagkurap ng mga bilik mata n'ya.
Kasabay ng pagtingin nung dalawang mukong sakin.
Mas bumilis ang tibok ng puso ko, at mas kinabahan ako dahil sa mga itinanong n'ya.
Di, na kakatawang biro to! Lian! But... yan ang nasa isip ko habang nakatingin ako sa kan'ya.
"Ano ka ba?---Tao" pabirong pagputol n'ya sa sinasabi ko.
Anong nagyayari?
"Pinaglalaruan, mo na naman ako nun"
Dahil sa---" pasigaw na saad ko.
"Ah, ano?" nagtatakang tanong n'ya.
Napangiti ako, kumunot ang noo ko.
Kasabay ng paghakbang
ng mga paa ko papalapit sa---Kurap.
"Bakit?" nagtatakang tanong ni lian habang nakatingala s'ya.
"Ang cute mo" pabulong na sambit ko.
Umiling ako, naupo ako, at kasunod ang pagtitig ko sa kan'ya.
Habang nagtitinginan kami
"Look, lian. Please tell me..." I said with nervous.
"Your just, joking" I added.
"Ano? Di kita maintindihan" sambit n'ya kasabay ng pagkunot ng noo n'ya.
"Na guguluhan ako, sorry... Sir? Cion, tama?"
tanong n'ya naparang di pa s'ya siguro.
Natawa ako. "Ok lian, your not good actress at'all" maangas na saad ko kasunod ang pag-ngiti ko.
"Stop, this fuck**** joke!" maangas at madiin na sambit ko.
"Stop, playing a game" madiin na dag-dag ko.
"Ah? Naglalaro ba tayo?" tanong n'ya.
"Mukha, ba kong nagbibiro?" madiing dagdag n'ya.
"Ah, guy na nakablack na jacket" sunod-sunod na sambit n'ya.
Habang nakatitig sa mga mata ko.
At mukhang hindi s'ya nagbibiro
Siryoso, s'ya!?
May pa, alyas na pa s'ya. Guy with black jacket.
She, forget me.
Flash Back.
Nakahiga sila Lian at Ace sa kama ni Ace.
Kumuha ng makakain si Ace sa baba.
Pagbalik n'ya na kita n'ya si Lian na...
"Hoy anong ginagawa mo d'yan malamig d'yan"
"Dun ka sa kama matulog!" sigaw ni Ace.
Pero di parin gumagalaw si Lian.
"Hoy di ka na nakakatuwa!" humihigbing saad ni Ace.
Sa kama makikita si Lian na nakahiga at na katitig naman si Ace sa kan'ya na ala-lang-alala rito.
Napikit ni Ace ang mata n'ya nang muli n'ya itong idilat wala na si Lian sa kama.
"Ilan ang gusto mong anak?" tanong ni Lian na nakasandal sa pader na malapit sa bintana.
Nanlaki ang mata ni Ace at dahan-dahan itong naglakad papalapit.
"Ikaw ilan ang gusto mo?" tanong nito.
Tanong sinagot ng isa pang tanong.
Napakamot sa ulo si Ace nang di umimik si Lian.
Ilang minuto ang lumipas.
"Lima" sagot ni Ace kasabay ng pagyakap nila sa isa't-isa.
"Ang pangit ko na no" saad ni Lian.
Natawa si Ace kasabay ng pagbitaw nito mula sa pagkakayakap nila sa isa't-isa.
"Di kita minahal dahil sa mukha mo, dahil dito" saad ni Ace malambing ang tinig at kasunod ang pagturo nito sa puso ni Lian.
End of Flash Back.
She do it again?
She test me?
Or she did it for the purpose to make me worst!?
Ah it's so... Tunog ng paggulo sa gamit.
Posible, bang makalimutan mo ang taong minahal mo at naging parte ng buhay mo?
Nang'dahil sa isang iglab...
At sa dahilang maski, ikaw ay di alam ang
kasagutan.
Ang totoong kasagutan hindi ko, na kinaya. Napapunas na lang ako sa dalawang pisnge ko.
"Anong, problema ah?" nagtatakang tanong ni lian.
Pumikit ako.
Kasabay ng pagdilat ko ay ang pagtapos ni drie sa balikat ko kasunod ang---
"Sorry, tol" mahina ngunit maangas na sambit n'ya.
Kasunod ang pagtingala ko. Na pa ka---Di mo alam kung talagang concern or nag-aasar lang s'ya.
Masaya lang s'ya dahil sa nangyayari.
I don't know, pero naglakad ako at tuluyang
lumabas ng apartment kung nasan sila.
Hinakbang ko ang paa ko pakanan at kasunod ng pagsandal ko sa pader.
"Lian, talaga bang di mo kilala yung lalaki kanina?" nagtatakang tanong ni cedi.
"Oo, nga siryoso ka ba?" singit na tanong ni drie.
"Kunyari, patong mga mukong na'to eh" sagot n'ya.
Eh, Alam naman nila na siryoso---Sa tingin n'yo madali lang na---Ang sakit na makita yung taong mahal mo na nahihira--
"Namagpag-gap? Ah!?" madiin at nanginginig ang boses na sambit ni lian.
Pero, mas masakit pala na ang taong minahal mo na totoo ay ang taong gagawa din ng nakakasakit mo.
Bakit?, Bakit n'ya na gawa to?
Galit ba ang...
Kasabay ng patulo ng luha ko.
Ang saya mo siguro no!
Bakit? Ginagawa mo'to!?
"Ah?! Lian?" naiiyak at nanginginig na tanong ko.
Dahil sa sobrang galit di ko na napigilan ang mga sumunod na nangyari.
"Oh! Guy with black jacket! "Nand'yan ka pa pala!" gulat na saad ni lian.
"Lian, tama na sobra na!" saad ko.
"Nangyari na ang gusto mong mangyari!,
Nasaktan mo na ko!" sunod-sunod na pasinghal na sambit ko. Habang humihigbi ako.
"Ah? Anong sinasabi mo d'yan?" nagtatakang
tanong ni lian.
"Sinong nag-sabing, pwede mong sigawan si
lian!, Ah!" nakakunot ang noong singit ni
cedi.
"Ace, kung akala mong niloloko ka ni lian
nagkakamali ka" siryosong saad ni drie.
Bago pa makahakbang si cedi ay humarang
na si lian.
Sabay sabing "wag mo nang patulan"
kasunod ang pag-tingin n'ya kay cedi.
Kasabay ng pag-huni ng ibon.
"At talagang, kinukonsinte n'yo pa ang---Wag
mong idamay ang iba" pagputol ni lian sa
sinasabi ko.
Kung, galit ka sakin...
"I'labas mo. Sabihin mo ang gusto mong sabihin" mahinahong sambit ni lian habang na-katingin s'ya sakin.
"Bat, mo ba kasi ginagawa to?!" pa-singhal
at galit na tanong ko.
Kasabay ng walang katapusang pag-iyak ko.
"Ano, di ka makapag-salita" madiin na
saad ko.
"Ano, ba kita?" matipid na sagot n'ya. Habang
nakatayo s'ya sa tabi ni cedi.
"Bakit, s'ya na ka yuko?" pabulong na tanong
ko sa sarili ko. Nakakapagtaka, ano ba talaga nagyari?
Pag-angat n'ya ng ulo n'ya.
Ay bumungan ang luhang patuloy na umaaagos ng parang wala na pang katapusan.
Aaminin ko, kasalanan ko rin' to, Kung hindi ako na huli... At kung hindi ako nagpatalo sa mga mukong na asungot na'to di na nangyari' to.
Di kasi ako na inform na di lang dalawa
ang asungot na hahadlang sa pagbalik ko
sa kan'ya.
Tatlo, pala...
Ang nakakapagtaka lang ay bakit sa dinami-dami ng tao o ex ng mga mukong na'to ay kay lian sila nagpaparamdam.
Mga ghoster naman...
"Tapatin mo, nga ako mahal mo ba ang babaeng to?" siryosong tanong ni lian.
Habang patuloy s'ya sa pag-iyak.
"I'mean ako, mahal mo ba ko?" dag-dag n'ya
habang nakatitig s'ya sakin.
Di ako, naka-imik...
Gusto kong sabihin. Oo! Ipagsigawang, mahal ko parin s'ya hanggang ngayon.
Pero, ewan di ako makapag---(Tunong ng paghakbang ng paa ni lian)
Nan-laki, ang mata ko ng dahan-dahan
s'yang lumalapit sa kinatatayuan ko.
Hanggang sa tuluya nang magtama ang mga mata namin.
Wala nang-distans'yang namamagitan saming dalawa.
Kasunod ang pagdampi ng mala cotton na una na palad n'ya sa pisnge ko.
At nung oras na yun pag-tibok lang nag-puso ko ang naririnig ko.
Habang nakatitig kami sa isat'-isa.
Kahit, di mo sabihin alam kong mahal mo
parin ang babaeng--Kasabay ng pagtigil ng
luha ko ay ang palabas ng mga ngipin n'ya.
Alam kong mahal mo pa'rin ako" siryosong
sambit n'ya kasunod ang muling pagngiti n'ya.