Reason behind
Henry is a culinary student, malayo sa businesses na meron sila sa pamilya. He's Interested in concocting food. He's always interested in art and science behind food. So I'm amazed that he can do both, studying culinary arts and taking responsibility to their other business at the same time.
Nasa loob na kami ng isang seafood restaurant. Henry have a reservation for two pero nagawan niya naman agad ng paraan para makatabi kami ni Nillan sa kaniya sa lamesa. Wala pa doon ang kikitain niya.
Nahiya pa ako dahil baka makaabala kami pero sinabi niya namang ayos lang dahil hindi naman private ang pag uusapan nila, it's just all about the jewelries.
"Miss Mortel texted me, she's going to be late"
Hinahagod ko likod ni Nillan na naka sandal sa balikat ko ng matigilan. I heard a familiar surname.
Nilingon ko si Henry na walang ka kaalam-alam sa nararamdaman ko. He's just looking at his phone.
"M-Mortel?" My voice even stutter.
"Yeah, Mortel. Why, you know her?" He bring his phone back to his pocket to give me all his attention.
I want an assurance so I ask more. There's so may Mortel in the world.
"W-What's her name—?"
But before I'll finish my words Henry look at the entrance. Ni hindi ko nagawang lumingon dahil sa tensyong nararamdaman.
"I'm really sorry, Mr. Omido. I'm sorry if I'm late, I'll make you wait"
I gasped when I heard a very familiar voice. Parang bumalik sa akin ang lahat. Hindi ko inakala na sa lahat ng Mortel sa mundo, siya pa talaga ang makikita ko.
Pero hindi porket na nag kita kami, mauungkat ang nangyari noon. I will just pretend that there's nothing happened between us to make her believe that, that's nothing to me now anymore.
"It's okay Ms. Mortel, you're worth to wait" Henry said in very flirty tone.
Muka namang nadala si Ariela sa mga ngiti ni Henry dahil hindi niya napansin na kanina pa kami dito ni Nillan sa tabi nila.
"Oh, really? So nice of you"
I look at her with nothing but a pokerface.
My eyebrow lift up. Masyado yata siyang tutok kay Henry dahil kahit na tinitignan ko na siya ay hindi niya parin kami pansin.
Umirap ako at iniwas ang tingin sa kanila. I thought she was engaged, or maybe married?
Then realization hits me immediately. I survey the restaurant.
Kung fiance nga siya ni Ariela o kung kasal na nga sila hindi imposibleng nandito siya, sana lang ay wala.
Okay lang sa akin na si Ariela ang makita ngayon, pero si Ruiz? Hindi ko alam kung gugustuhin ko pa ba siyang makita. Naiisip ko palang na makikita ko siya, nag iinit na ako sa galit! Siguro hindi ko kayang manahimik sa pag kakataong iyon.
Nabalik ako sa wisyo ng umiyak si Nillan. Nakuha din ni Nillan ang atensyon ng dalawang nag uusap.
"Shh...baby.." i whispered to him.
Nang inalo ko si Nillan ay tumahimik na din naman.
"Is he okay?" Henry asked worriedly.
I glanced at Ariela. She look so shocked. Pero agad niyang tinago iyon at ngumisi.
"D-Dominique? I didn't expect to see you here"
I glanced at Henry. Ayokong sirain ang diskarte niya sa business nila. Nangako akong hindi kami makakaistorbo kaya wala akong pag pipilian.
I tried to smile but i know it's really look fake. Napansin ni Ariela iyon kaya lalo lang siyang ngumisi.
"So... you know each other, huh?" Tanong ni Henry.
Nilingon siya ni Ariela at ginawaran ng matamis sa ngiti. SheHe also glanced at me and Nillan in my arms.
"Yeah, same school kami ng pinapasukan noong college pa ako at senior naman siya. Right Dominique?" She said that like we're not enemies before.
Bahagya ko lang tinango ang ulo ko. Gusto kong masuka!
Nag umpisa na silang mag usap patungkol noon. Nag sisi tuloy ako na sumama pa kami dito.
"It means, mag kaibigan pala kayong dalawa?"
Gusto kong batukan si Henry dahil sa mga tinatanong niya!
Tumawa si Ariela na halatang namang napilitan lang.
"Actually, not really. Lagi ko nga siyang inaaway noon eh. Sorry about that Dominique"
Tinitigan ko siya ng nilingon niya ako. Hindi naman siya mukang sincere sa mga sinasabi niya.
Is she just trying to open that topic?!
"Muka namang sa inyong dalawa, si Nicky ang mahilig makipag away, eh" Henry joke then laughed.
Kung sa ibang pag kakataon, pinatulan ko na ang pang aasar niya. Sa ngayon, wala ako sa wisyo para gawin iyon, lalo na ng marinig ko ang nakakaasar na tono ni Ariela. Akala ko ba pumunta sila dito para sa business?
"Really...?"
Kinalma ko nalang ang sarili ko. Pinag tuonan ko ng pansin si Nillan na natutulog na. Nilapag ko siya sa stroller niya para hindi siya mahirapan.
I can feel Ariela staring at us. I know what she's thinking. Nag aalangan lang siyang sabihin o itanong iyon.
I look at her when she pointed Nillan.
"Is he your son?"
Automatic na nabuhayan ang dugo ko ng naitanong niya na iyon. There's a hope in her voice. Siguro pinag dadasal niya na na sana anak ko nga si Nillan.
"Of course—"
Sinipa ko ang paa ni Henry sa ilalim ng lamesa bago niya pa matuloy ang sasabihin. He look at me cluelessly.
I just look at him saying 'just shut up!'
Nilingon ko din si Ariela sa harapan namin, naguguluhan.
"Of course yes, he's my son. And Henry is my husband. Right, honey?"
Binalik ko ulit ang tingin kay Henry na naguguluhan sa mga pinag sasabi ko. Sinipa ko lang ulit ang paa niya sa ilalim para tumango siya.
I hooked my arms on his arm then lean closely.
Inangat ko sa ibabaw ng lamesa ang kamay kung nasaan ang singsing ni Mommy, to make this look real.
Muka namang tumalab dahil lumiwanag ang muka ni Ariela habang naka tingin sa amin. I'm glad she's happy, tss!
Tinaasan ko siya ng kilay habang nakaguhit ang peking ngiti sa labi ko.
She signed, obviously is relief.
"Wow, I didn't expect na mauunahan mo pa pala ako mag pakasal."
That! I hit the bull's eye!
So it means, hindi pa talaga sila nag papakasal. Oh, Ruiz, why are you taking this so long? kawawa naman si Ariela, mukang sabik na sabik na mag pakasal.
"Bakit naman? Are you still with Ruiz?" I asked like I'm concerned. As if naman na may pakialam ako!
Nakakapit parin ako kay Henry na natahimik na.
"Of course, naging busy lang kami ni Ruiz, marami kaming inaasikaso sa business. Lalo na ngayon"
Talaga ba? Baka naman may iba na iyong kinakama bukod sayo?
Gusto kong umirap pero hindi ko ginawa. Halata naman, na wala pa talaga sa balak ni Ruiz na mag seryoso. Baka sinusulit na niya habang hindi pa siya lumalagpas ng kalendaryo!
"So sad, work can wait. Dahil kung gusto ka talaga ng pakakasalan mo hindi niya na iyon patatagalin pa, right Henry?"
Nilingon ko si Henry na titig na titig sa akin. Binalik ko kay Ariela ang mata. Muka naman siyang natigilan dahil sa sinabi ko.
Oh, muka yatang may mali akong nasabi?
"What do you mean, na hindi ako gustong pakasalan ni Ruiz? Para sabihin ko sayo, nag sisipag siyang magtrabaho para lumago ang company namin. Pero, mag papakasal kami. Iimbitahan pa kita kapag nangyari iyon"
It's like i accidentally hit a bomb, kaya sumabog.
Naging tensyunado ang itsura ni Ariela. It's like, from an angel become a devil. Just like before.
Tinanggal ko ang pag kaka kapit sa braso ni Henry at umayos ng upo.
"I didn't mean that, Miss. Mortel. I'm sorry"
Ariela is look mad while I'm so calmed. Nagawa ko pang uminom ng tubig.
Napansin ni Henry ang pamumula ni Ariela, napikon siguro.
"That's enough girls. Miss Mortel let's start our—"
Naputol ang pag uusap ni Henry ng padabog na tumayo si Ariela.
She really look pissed.
"I'm sorry Mr. Omido. But I'm backing off"
Inirapan niya pa ako bago tuluyan kaming tinalikuran.
Agad akong na guilty. Pumalpak ang trabaho ni Henry dahil sa akin.
"I-I'm so sorry" I look at Henry apologetically.
Akala ko magagalit siya at hindi ako kakausapin pero baliktad ang nagyari. He smiled at me and assure me that it's fine.
" Don't worry about it. Marami pa namang ibang pag kakataon" Sabi niya habang sumisenyas sa waiter para sa order.
"Pero, baka mapagalitan ka dahil sa akin. Just said to your Mom that it's was my fault"
"No need to do that, Dominique. Hindi magagalit si Mamà, wag mo ng usipin iyon. Let's just eat"
Kahit na hindi nagalit si Henry at paulit ulit na sinasabi sa akin na okay lang, nag gi-guilty parin ako. Dapat talaga hindi ko na pinatulan si Ariela.
Binabagabag parin ako noon hanggang sa tumuloy kami sa Mall.
"Sorry kung hindi natuloy yung investment mo" Hindi ko na napigilan ulit na sabihin. Nag lalakad na kami sa loob ng mall. Tulak-tulak niya ang stroller ni Nillan.
He stare at me, then sighed.
"I said, it's fine. Kung nainis siya dahil sa personal na usapan ibig sabihin lang noon, hindi niya disserve na maging investor namin. Hindi siya professional business woman kung ganoon"
Tama naman siya sa bagay na iyon. Tumahimik nalang ako at nag patuloy sa pag lalakad.
I heard him chuckled so glanced at him.
"I'm wondering, why did you pretend that I'm your husband?"
Ngumuso ako at iniwas ang tingin sa kaniya.
"that's nothing"
"Kilala na kita, Dominique. Hindi mo gagawin iyon ng wala lang. I know there's a reason behind it. Pero hindi kita pipilitin kung ayaw mong sabihin. It's like it's so painful to talk about"
Henry is so kind. Naiintindihan niya ang nararamdaman ko. I look at him and whispered my 'thank you'
"But we can also make it real. After we graduate, let's get married" He said so serious.
Pero imbis na seryosohin iyon, tinawanan ko siya.
"Baliw ka!"
Inunahan ko siya sa pag lalakad at pumasok sa isang shop.
Ayoko siyang paasahin sa bagay na hindi ko naman maibibigay. Ayoko siyang masaktan dahil lang sa hindi ko nasuklian ang pag mamahal niya. Dahil alam ko sa sarili ko, kahit na sinaktan ako ni Ruiz, siya parin. Matagal at mahirap ang makalimot pero pinipilit kong kalimutan ang lalaking iyon. I hope i can make it faster, though.
Dahil sa nagyaring pag kikita namin ni Ariela, hindi na ako ulit sumama kay Henry sa mga lakad niya. Natatakot ako, hindi lang dahil sa pag kikita namin ni Ariela kung 'di dahil baka sa susunod malala pa kay Ariela ang makita ko. At iyon ang bagay na kinatatakutan ko. Iniiwasan ko na ang posibilidad na mangyari iyon.