Alexandria
"Alex—" I run fast when I saw Alicia with the Gang and heard Amanda call my name when she sees me. Nakatambay malapit sa IT department ng Building nila.
Hindi naman siguro masamang lapitan sila ngayon. Alam kong nagtatampo na rin ang mga ito sa akin at hindi lang sila nagsasalita because they understand me. Even the situation I have. They won't question me as long I still can handle it.
Lalapit rin naman ako sa kanila at hindi sila iiwanan. I am just doing this for their safety, even though they can take care of themselves.
Kaya nila ang sarili nila kaya hindi ako gaano nag aalala. But kila Chabe, I am worried kaya hangga't maaari ay hindi dapat nalilingat ang paningin ko sa mga iyon.
Ang kapahamakan ay nasa paligid lang. Iwasan ko man ay hindi ko basta ito maililihis. Hindi ako basta makakaiwas.
I almost laugh with myself knowing that I know the rules because I am the SSC president but I can run in the hallway if I wanted to. Ugh, too good to be true.
Charot, dapat maging role model hindi pasaway. SSC President ako dapat magandang ihemplo ang ipakita ko.
Pero wala ako no'n e.
"Hey, gals!" I greeted them with my expensive smile and they rolled their eyes in unison. How cute of my friends, ayt? "Good morning!"
"How—" I cut her off first when I saw some student malapit sa kinaroroonan namin. I crossed my arms and stare at them. I heard Amanda snickered beside me.
Saglit napatingin ang isa sa mga grupo nila sa p'westo namin. I motioned them kaya lumapit sila without hesitation.
"Good morning, Pres." The girl with bangs greeted me with a wide smile. I hissed in frustration.
Ang aga-aga at kakabalik ko pa lang e tapos ganito makikita ko.
"Can you change your skirt? Sa tingin ko ay hindi ganiyan kaiksi ang uniform ng mga Mass Com Students." I coldly said. Lumaki ang mata nito at napayuko. Narealized niya atang nahuli ko siya. "Change your skirt—" I look at her ID and look for her name. Tahimik naman na nakikinig lang din ang mga kasama nito. "Miss Santos, this is your first warning. Don't let me see you in this skirt and I won't give you any warning anymore." She gasped. "And you miss, where's your ID?" The one beside Miss Santos hurriedly gets her ID from the pocket of her bag. "Wear it, you knew that guards are roaming sometimes, and caught students without ID ended up inside the Detention room. Hindi lang kayo ang malalagot dahil maski kami ay mapapagalitan."
"Sorry Miss President. Magpapalit na po ako, tara na girls." Mabilis silang umalis sa harap namin at humarap na rin ako kila Alicia. They have their naughty stares ang weird smiles.
Hindi ko kasi p'wedeng hayaan ang mga students na nakikita ko. Dahil ang totoo ay kaming mga council din ang malalagot pag nalaman nilang nagpapabaya kami. Even though guidance counselor also has a big role in this, we still have a part in this.
Malalagot talaga kami pag wala kaming ginawa kahit nakita na namin ng harap-harapan.
"You seem to enjoy being a Student Council President ha?" I chuckled and nodded. Why not 'di ba? Ang cool kahit maraming work. "Galing ka ba sa Tagaytay?" Pat asked. I hugged her. Mabuti naman at ayos na rin siya.
"Yes, I stayed there for a while." They nodded. Alam na nila 'yan. "Kumusta Patrice? Magaling ka na?"
"Yes, Alex. Kumusta ka? Bakit ngayon ka lang naman bumalik?" Nagkibit balikat ako sa kaniya.
"Tinamad akong bumyahe e." Natatawa kong sagot. Hindi naman sila makapaniwalang nakatingin sa akin.
E, sa tinatamad nga ako.
"You need to explain to your Ate Sherez I think." Nagtataka ako sa sinabi bigla ni Alicia. "We dropped the thing about the hospital. She doesn't know, right?" I sighed.
Ate Sherez doesn't know what the fuck the real thing happened to me. Even the trauma that I have.
"Yeah. Alam niyo naman na kayo lang ang nakakaalam ng lahat. Kahit nga sila Chabe hindi alam e." I cannot drop the thing easily. Kaya hindi alam nila Chabe. I'm having a hard time dealing with it, kaya baka pag in-open ko kila Chabe ang lahat ay baka kung anong magawa ko.
Baka may masaktan na naman ako at masaktan ko lalo ang sarili ko.
"How about si Banana? Nakausap niyo na ba siya?"
"She almost killed me." Nakakahingang maayos na saad ni Cathrice at humawak sa dibdib nito.
Nagtaka naman ako sa biglang pag asta niya.
"At bakit? May ginawa ka sa kaniya?" Napaismid ito ng malala na ikinatawa ko ng tuluyan.
"Wala siyang ginawa kay Cathrice pero sayo meron, dinala ka sa Hospital e." I silently cursed myself.
I think Banana started to get worried again because of what happened.
Magsasalita pa sana si Cathrice para sumagot ng may magsalita sa likod namin.
"Good morning, girls. I think, kailangan na kayo sa klase niyo. Don't even hear the first ring?" We fell silent when we saw Mrs. Hermoso. I looked at them, Alicia looks away not to look at Mrs. Hermoso. I wonder what kind of behavior that is. "President Gabriel. Lutang ka na naman 'no?" Natawa ako ng mahina kay Mrs. Hermoso.
"Yeah, maybe. Sorry Mrs. Hermoso. Mauna na kami, thank you." She tapped my shoulder and bid a goodbye.
Nakatingin lang ako kay Mrs. Hermoso, she looks innocent but her eyes— there is something in her eyes.
Isa siyang Professor dito, but the eyes though. Looks can kill.
"Gez, tama na ang iwas tingin, Alicia." Pang aasar ni Amanda sa kaibigang si Ali.
Something is weird. Maybe there is at hindi lang nila nasabi sa akin.
"Do you like Mrs. Hermoso, Alicia?" Hula ko na lang dito.
But she raised her eyebrows in disapproval.
"I don't even know her, I just met her yesterday." I looked at her agape. Saan ba galing ito? Sa bundok? Sikat sila dito as a Girl Band at halos lahat ng Prof ay nakasalamuha na nila tapos si Mrs. Hermoso lang 'di pa niya kilala?
Seryoso ba talaga siya?
"I feel you, Alex. She doesn't know her. We even laugh at her yesterday." Naiiling na sabi ni Cath na siyang naiintindihan ang naging reaksyon ko.
"What?" Natawa ako. "That's funny, Ali. And I doubt it. For sure naman na nakakasalubong mo siya. Because I know that she's in an Argenti Building also."
Umiling lang siya. Walang balak na sumagot at walang balak na pahabain ang usapan tungkol sa Professor na 'yon.
Nag umpisa kaming maglakad at papasok na sana sa mga kaniya-kaniya naming building para pumasok ng klase ng mag salita ulit si Alicia.
Ay wala nga pala akong balak dumeretso sa klase.
"Do you like Miss Tala Liandro, Alex?" What— hindi nakalagpas sa kanila ang bagay na 'yon? Sabi ko na nga ba dapat hindi ako lumapit sa kanila e.
"Ha?" Nagulat ako kasi wala pa akong sinasabi sa kanila tungkol kay Miss Liandro. Ayoko ding banggitin dahil ang totoo ay hindi ko alam kung anong iisipin nila.
Ang mga ito talaga, walang maitago sa kanila.
"I'm just asking Alex." Umirap pa talaga ito sa akin. Nagsusungit na naman ang Alicia Santillan na akala mo hindi takot sa akin minsan.
"I— uh, yes." Kamot ulo ko na lang na sagot. Ayoko namang i-deny ang totoong nararamdaman ko. "Hindi naman siguro masama iyon hindi ba?"
"Not a big deal if you like a woman, Alex." Parang balewala nitong sagot.
Mabait naman ang mga kaibigan kong ito. They won't judge because they do understand. Suportado sila sa lahat ng gusto mo as long as hindi ka napapahamak at hindi ito mali.
"Hoy! Anong meron kay Miss Liandro ha?" Epal na tanong ni Amanda na ikinatango pa ni Cath at Pat. Sapakin ko kaya sila?
Ang tsismosa bigla sa lovelife ko, aba. Kung makapagtanong akala mo wala talaga silang alam. Hindi nila ako malokoko, aba.
Mabilis akong lumiko ng daan ng walang paalam sa kanila para makaiwas na lamang.
"Hoy!" Dederetso ako sa office naming mga SSC at hindi ako papasok sa klase ko ngayong umaga. Marami akong trabaho as a President na naiwan kaya kailangan ko ng tapusin. "Alexandria!"
Sigaw ni Amanda. Lumingon ako sa kanila at tinaas ang isang kamay para kumaway bago muli silang talikuran.
Saka na kami mag uusap pag wala na dito sa eskwelahan.
"Good morning, President!" I smile at Mia. Siya ang naabutan ko pagpasok ng Office namin.
"'Di ka pumasok?" Tanong ko rito at umiling naman siya. Dumeretso ako sa mesa ko at tinignan ang mga papers na nasa harapan ko. They are fully done naman na pala.
"Wala ng gagawin Pres. Ang iba kasi kinuha ng Dean at ni Mrs. Gonzaga at sila na daw ang bahala." I think this is about what happened last week. Masyado kaming maraming ginawa noong Sports Day kaya baka naisip nilang tulungan kami. Because seriously, imbes na kami ang tumulong sa kanila ay minsan tinutulungan na din nila kami sa sobrang daming ginagawa.
"Oh, thank God. Thank you for informing me Mia. Wala dapat akong balak na pumasok ng unang klase dahil sa mga work na naiwan ko." Napabuntong hininga ako.
"Walang anuman, Pres. Sabi naman nila, it is okay to have a break din. Masyado na daw tayo nababad, especially you na halos wala ng pahinga." Naiiling nitong saad. Nag aayos siya ng mga gamit niya sa table niya.
Maayos naman na ang mga gamit ko dito kaya hindi ko na ginawa.
"Thank you talaga. Any announcement?"
"Ay oo nga po pala. Walang pasok sa Thursday Pres." Thursday? Bakit parang hindi ko ata alam 'yon?
Bagong announcement lang siguro.
"Talaga? Na-announce na ba 'yan?" She nodded. "Kailan pa sinabi?"
"Kanina lang din e. At ang mga kasama na natin ang nag announce."
"Okay sige. Dagdag araw ng rest."
"Mabuti nga 'yon Pres at makakapagpahinga din tayo e." Ako naman ang tumango dito bilang pag sang-ayon.
Minsan lang naman mangyari ang ganito kaya mabuti na lang din talaga.
"Hinahanap ka namin kahapon Pres. Kahit sila Chabelita ata and sila Ate Sherez na nandito na naman sa University. Even your bandmates are looking for you." Gaya ng sabi ni Miss Liandro sa akin.
Sila ang naghahanap. Masyado nila akong hinahanap. Hindi naman ako mawawala sa mga paningin nila.
Para tuloy akong mushroom sa biglaang pagkawala at bigla ding susulpot.
"Yeah, I contacted Mrs. Gonzaga din, hindi siya nagsabi sa inyo?" Umiling ito. Lagi na lang siyang hindi nagsasabi agad kahit nasabihan na siya. "Nagpaalam kaya ako sa kaniya."
"Si Mrs. Gonzaga talaga minsan. Gusto ng thrill sa buhay, paghanapin ba naman kami ng taong alam niyang wala pala?" Natawa ako dahil sa biglang pagrereklamo ni Mia.
Sigurado ay si Mrs. Gonzaga nga talaga ang nagpahanap sa akin kahapon.
"Kilala niyo naman siya e o baka naman nakalimutan na naman niya." Ewan ba namin sa President ng eskwelahan namin.
"So Pres. Wala na tayong work pala. Everything is fine already. So we can take our break mula sa Thursday without worrying papers." I sighed in relief.
Goodness, such a relief.
"Mabuti na lang pala. O siya, pumasok na lang tayo. Bawal tumambay dito VP ha? Baka tinatamad ka na naman pumasok." Siya naman ngayon ang natawa. Sinasabi ko na nga ba e.
"Oo na Pres, sige tara pumasok na tayo."
Sabay kaming lumabas ng office. I saw some students na kalat-kalat na sa mga daanan at nakatambay sa mga labas ng Building nila.
Seems like walang unang klase?
"Mukhang second class na tayo makakapasok Pres."
"Wala bang klase ng first class?" Nagkibit balikat ito sa akin.
"Hindi ako sigurado Miss. Wala ng ibang nabanggit kanina. Baka mayroon pero hindi na tayo kailangan doon."
"Siguro nga. Oh, sige. Mauna na muna ako sa iyo Mia. Hahanapin ko pa sila Chabe."
"Sure. See you around Pres!" Tumakbo ito palayo sa akin na ikinailing ko. Ibang klase, malakas talaga ang loob. Mabuti na lang wala siya sa loob ng mga building.
I texted Chabe to ask where they are. Namiss ko din naman ang mga ugok na ang daming text at call na hindi ko pinapansin. Iyong kay Miss Liandro lang naman ang sinagot ko ang tawag kasi unregistered number.
And guess what? Nasa Cafeteria na naman daw sila Chabelita. Ano ba naman 'yan. Puro pagkain ang gusto. Hindi na sila nanawa sa pagtambay sa loob ng Cafeteria.
Pero dahil sa wala na rin naman akong nagawa kaya naman doon ako dumeretso para mameet sila.
Ang kaso mukha na naman nila Galaxy ang unang nakita ko.
I sighed heavily. Bakit ba narito sila lagi? Tapos naman na ang Sports Day pero narito pa rin sila at tumatambay. Wala ba silang pinagkakaabalahan sa mga buhay nila ngayon?
"Hey, guys!" Sabay-sabay silang napatingin sa akin.
"Narito ka na pala Alex!"
"Anak ng tinapa. Anong meron at lagi kayong nandito?" Naiiling kong mga tanong sa kanila. "Wala ba kayong mga trabaho ha?" Naupo ako sa tabi ni Ate Hydra na ngayon ko lang ulit nakita. "Hi, Ate Hyd."
I kissed Ate Hyd's cheeks. This is the first time I saw her here talaga. Last week MIA siya e. Di ko naman magawang magtanong dahil busy din ako.
"Hello, Alex. Kumusta?"
"Ayos naman Ate Hydra. Buti narito ka ngayon?" She nodded at me.
"Nahila lang ako ng mga ito." Tinuon ko naman ang atensyon kay Ate Sherez na nakataas ang mga kilay sa akin.
"Hindi na ba p'wedeng nandito?" Masungit na saad ni Ate Sherez. Pero parang may mali sa kaniya. The way she gazes at me. Parang may hinahanap ang mga mata nito.
Natigilan ako, ito ba 'yong sinasabi nila Ali na kailangan ko magpaliwanag sa kaniya?
Tinignan ko sila isa-isa at pinag o-obserbahan ang mga kilos at tingin nila sa akin.
Si Miss Liandro lang ang wala ngayon.
Hula ko ay may biglaang meeting sila kaya wala din ang unang klase. Dahil kahit kami ay walang narinig mula kay Mrs. Gonzaga. Baka may emergency meeting sila ngayon.
"Nagtatanong lang naman ako Ate Sherez dahil kadalasan ay busy naman kayo sa mga trabaho niyo. Lalo na 'yang si Galaxy. Lakas ng loob magpunta dito, porket 'di siya pagkakaguluhan ng mga estudyante." Tumawa naman si Galaxy sa akin. Nagthumbs up pa siya. Artista ang isang ito pero nakakagalaw ng matiwasay kahit saan man magpunta.
"Minsan lang naman din ito, Alex. Pagbigyan mo na lang kami." Tumango-tango ako ng mabagal.
Sabi ko nga wala na akong sasabihin e sa hindi nila pagiging busy lately.
Nakita ko naman ang plato ni Carlo na may fries at burger kaya hiningi ko sa kaniya ang burger. Tumango naman ito sa akin kaya kinuha ko ito agad at kumagat dito.
Nagutom ako bigla.
"Eh, bakit ngayon? Tapos na ang Sports Day e. Anong meron?"
"Narinig kong wala kayong klase sa Thursday?" Tumango kami. "And birthday ko sa Friday Alexandria, tara sa Subic?" Mabilis na sumigaw si Ate Summer sa sinabi ni Ate Sherez.
Oo nga naman, magbibirthday na nga pala ulit siya. I almost forgot, masyadong occupy ang isip ko nitong mga nakaraan kaya siguro gano'n.
Pero sa Subic?
Hm, nice one. Mayroon naman kaming bahay bakasyunan doon. Maganda mag celebrate ng okasyon doon kasama ang mga kaibigan o buong pamilya.
"Sasama ba kami Ate?" Excited na tanong ni Leo at Chabelita na talagang sabay pa nagtanong kaya tumango naman si Ate Sherez.
Minsan talaga gusto ko ng isipin na kambal si Chabelita at Leo e. Halos parehas sila ng sinasabi minsan.
"Well, yeah of course. Invited kayong lahat. And Alex, pupunta ka naman 'di ba?" I smiled. Narinig ko ang excited na bulungan nila Chabe at sa paghahanda na naisip nila.
Ako naman ay saglit na natahimik bago sumagot.
"Of course, Ate Sherez. Why not? It is your birthday." For sure hindi na naman makakasama sila Lolo at Lola.
"I did invite Alicia's group, Alexandria. They know already." She smiled sweetly na ikinangiti ko pa nang malaki.
Mas masaya kung pati sila Alicia ay makakasama ko sa birthday niya.
"Thank you, Ate. I owe you that!"
"Alam ko naman na gusto mo din silang makasama." Tumango ako. Syempre naman. At tsaka kahit hindi niya imbitahan e ako ang mag i-invite sa kanila kahit hindi naman ako ang may birthday.
"Alex may tanong ako—" Sabat bigla ni Carli. Napalingon ako sa kaniya. "Kasi 'di ba Alex kabanda mo sila Alicia? Ganoon ba kayo kaclose nila Alicia? 'Yong parang sobrang close?" Takang tanong nila Carli. Pati sila Chabe ay ganoon din ang nagtatanong nilang mga tingin.
Wala kasi silang alam about my past.
Ang alam lang nila ay kabanda ko ang mga taong 'yon. They don't know what my real connection is to them.
And now that they asked, why would I lie right?
"They are my best friend since my diaper days guys. They knew me more than I to myself."
The shock is evident in their eyes after saying those things. Ang iba ay napalitan ng pagtataka. Nagkatinginan pa sila Carli at Chabe bago hindi makapaniwalang tumitig sa akin.
"Akala ko bandmates lang kayo?" Tanong ulit ni Chabe. Hindi na rin ako magtataka. Hindi ko naman nakakasama sila Ali dito sa school. "At we didn't know that thing. Bakit hindi mo sinabi?"
That's it, they are asking again. Tapos pag nasagot ko ay isa na namang tanong and so on. Hanggang sa bumigat ang mga tanong at hindi ko na masagot— nag o-overthink na ata ako.
"No, I am just protecting them."
"Protecting in what way, Alexandria?" I stiffened. I heard Alicia's voice and the others'.
Damn it. Bakit sila nandito?
Nilingon ko ang pinanggalingan nga mga boses na 'yon at napatayo.
"Alicia, narito kayo." Minsan nagugulat talaga ako pag naliligaw sila dito sa Aurum Building, although minsan ay pinapapunta sila ng Prof nila dito at dito na sila nagkaklase na lagi nilang dinadaing.
"So what were you talking about again?" Nilihis ko na nga tapos binalik ulit niya.
"Kaya nga Alex. Protecting them in what way?" Naging tanong ni Ate Sherez. She doesn't know everything. Gaya ni Ate Toni ay wala din siyang alam sa pinagdadaanan ko.
That's.... why I am so distant from them. To add, hindi lang naman doon. Because my father can use them for me. Nagawa na niya kay Ate Toni dati, p'wede niya ulit gawin sa mga taong kasama ko ngayon dito.
"We're here to ask kung kailan ang punta sa Subic Ate Sherez." Biglang sabat ni Amanda. I mentally sighed in relief.
Muli akong umupo at nakiinom sa iniinom ni Chabelita. Nagsimula namang ipaliwanag ni Ate Sherez ang plano nito na pagpunta sa Subic ng sabay-sabay.
Mabuti na lang alam nila ang assignment nila.