[Fal]
Inuwi namin si Seohki sa Pilipinas upang si ate Rella na ang mag supervise sa kanya. Dalawang linggong nanatili si Seohki sa ospital saka namin siya inuwi sa bahay pero hiniling niyang makita si Raiden. Simula ng mamatay si Raiden ay wala na kaming narinig kay Kimura. Pero ang sabi ni daddy ay sobrang nasaktan ito kaya ayaw munang humarap sa publiko kahit sa kanila. Raiden was buried in Kurodani in Kyoto kung saan nakaburol ang mga Yamaguchi clan. Nagpagawa ako ng isang puntod sa tabi Raiden para kay Taeko ko. Ayoko silang maghiwalay. Kahit papano alam kong masaya na silang dalawa na magkasama.
Iyak ng iyak si Seohki habang naka-upo sa semento at kinakausap si Raiden. Awang awa ako sa kanya. Umalis ako para bigyan sila ng time dahil hinihiwa ang puso ko sa mga pinagsasabi ni Seohki pero tinawag na ako. "Ma, gagawin ko ang lahat para mag move on. Please lang don't ask me get over him."
"Sige gawin mo ang gusto mo."
Nang makauwi na kami sa mansion ay sobrang tahimik. Hindi pa agad nakasunod si daddy dahil wala si Kimura. Tutulungan pa niya si Yosito Kajiwara. Ngayong nalinis na ang mga tiwaling Yakuza ay hinahangad ko na ang katahimikan.
"Fal, kumain kana muna. Hulog na hulog na ang katawan mo oh."
"Pasensya kana Eli. Wala akong gana gusto ko na lang magpahinga."
[Masaki]
Nagpadala si Kimura ng mensahe tungkol sa pagtitipon ngayon. Kaya imbis na pupunta ako sa Pilipinas ay ipinagliban ko muna. Mahalagang makita ko si Kimura.
"Salamat sa pagdalo ninyo." Ani ni Kimura
"Parasaan ang meeting?"
"I will step down from the throne and pass it on to someone that can lead Yakuza in Harmony."
"Do you have a candidate in mind?" Tanong ni Takeshi
"No. Apat na clan lang ang mga kasundo ko. Dalawa dito ay pawang kapatid ko na. Kaya nahihirapan akong tukuyin kong sino kina Masaki at Yosito ang ipapalit ko sa pwesto."
"Bakit kailangan mong bumaba? Wala ng kalaban," ani ko na naguguluhan kong bakit kailangan niyang umalis at magpakalayo. "Aalis ako. Hindi ko alam kong kailan ako babalik. Wala na ang mga anak ko at apo. Nahihirapan akong harapan ang umaga. Isa pa magpapagamot ako sa states. Lahat ng mga negosyo ko ay ang abogado ko muna ang bahala."
Umiyak si Yosito sa narinig. Kung meron man sa aming dalawa ang mas malapit kay Kimura ay si Yosi yun. Kaya dapat lang sa kanya iwan ni Kimura ang Yakuza dahil malaki ang puso niya. Isa pa mas gusto ko kung saan makakasama ko ang anak at mga apo ko.
"Kung mamarapatin mo Kimura ay ibigay mo kay Yosito ang pamumuno. Alam kong siya ang karapat dapat tiyak akong mapapanatili niya ang katamihik dito sa Japan."
"Masaki—-"-Yosi
"Labing dalawang anak at sampong asawa. Masasabi kong masaya kana at kompleto Yosi. May mga anak kang mapagkakatiwalaan lalo na si Tama. Ako... kailan lang ako naging masaya. Hindi pa ako kompleto. Hahanapin ko muna ang sarili ko. For the meantime sa Pilipinas na muna ako titira. Iiwan ko ang Akaki kay Tamadao."
"Masaki... kung kailangan mo nang tulong huwag kang mag atubili sa akin."-Yosi
Nginitian ko siya at nagyakapan kami. Tumayo si Kimura at ebinigay ang scroll kay Yosito. "Ang bahong Hari ng mga YakUza, si Yosito Kajiwara." Nagpalakpakan ang mga tao. Nilapitan kami ni Kimura at niyakap.
"Ingat ka dun Kim."-Yosito
"Kayo din... ingat kayo."
Lumabas na ako at sumakay sa kotse. Hinanda na ni Xanna ang maleta ko paalis. Agad na niyakap ako ni Tama. "Sir, salamat sa pagtitiwala mo sa akin sa Akaki."
"You deserved it Tama. Basta sana pagbalik ko magasawa kana."
"Pakikamusta ako kay Fuji sir. Sabihin mo huwag akong kalimutang kuhanin na ninong sa magiging anak niya."
"Makakarating." Palabas na ako ng gate nang makita ko si Darlene at mukhang naghihintay. "Anong ginagawa niya dito? At pano niya nalaman ang bahay ko?" agad siyang ngumiti nang makita ako. "Bakit ka nandito?"
"Aalis ka?" Bigla siyang nalungkot na nakatingin sa maleta ko.
"Sa Pilipinas ang punta ko sa anak ko."
"Ahhh... sige. Ingat sa byahe mo."
"Hindi mo pa sinagot ang tanong ko. Bakit ka nandito at paano mo nalaman ang bahay ko?"
"Nasa ID mo nakalagay, sige alis na ako." Maliliit ang hakbang niyang umalis kaya binitiwan ko muna ang maleta at hinila siya. "Bakit ka narito?"
"Wala na miss lang kita. May party kami malapit dito kaya dinaanan na lang muna kita."
"Gusto mo akong dumalo?"
"Biglang nagliwanag ang mukha nito saka ngumiti at nahihiyang tumango."
"Are you sure na gusto mo ang isang matandang tulad ko ang kasama mo? Tiyak maraming camera doon. Masisira ang career mo dahil sa akin. Andiyan pa yung huhusgahan ka nilang mukhang pera at pumatol sa matanda."
"I don't care."
"Stubborn."
Sakay sa sasakyan niya ay dinala muna namin ang maleta ko sa hotel room niya. Habang nag aayos siya ay tinawagan ko muna si Xanna to rebook my flight tomorrow. Hindi na siya nagtanong. Baka na chizmiz na ni Tama sa kanya kung ano ang ibig sabihin ng personal business.
"Shall we go?" Darlene is very beautiful. But I love Helena more. Nangako ako na hahanapin ko siya at hihingi ng sorry. Maybe when the time is right. Kung may kami ni Darlene then maybe. "Do I look ugly to you?"
"No. You look like a goddess."
"What do you think about me?"
"Darlene, your pretty, but sad to say... I have... I mean had someone kept in my heart for over a long time now. Maybe if I can get over her and we meet again we can start it from there?"
"Is she the mother of your daughter?"
"Yeah, Helena."
"HELENA? SHE'S THE MOTHER OF YOUR DAU—sorry, I guess I overreacted. You're right."
Dumating kami sa party at lahat ng mata ay nasa amin. Gusto ko na sana siyang itulak palayo pero mas mahigpit siyang yumakap sa akin. Ilang tao ang ipinakilala niya sa akin pero wala akong matandaang pangalan. Iba na talaga pagtumatanda. Kitang-kita ko ang pag akyat niya sa entablado at kinuha ang microphone.
*Every now and then we find a special friend. Who never lets us down. Who understands it all. Reaches out each time you fall. You're the best friend that I've found.*
Biglang tumulo ang luha ko. That was the song that Helena sang when I first saw her sa bar. "Helena..."
*I know you can't stay. But a part of you will never ever go away. Your heart will stay. I'll make a wish for you. And hope it will come true. That life will just be kind. To such a gentle mind. If you lose your way. Think back on yesterday. Remember me this way. Remember me this way.*
"People of the crowd. I'm saying goodbye right now. I'm quitting the music industry. I'm not getting any younger. It's time for me to face my love life. Over these years, music was my company and all of you supported me. Thank you very much. Please... remember me."
Nabigla ako sa naging pasya niya. Wala naman siyang sinabi na ang party na ito ay para sa pagtigil niya sa pagkanta. Nang makababa siya ay agad niya akong hinila sa gitna at nagsayaw kami.
"I'll make a wish for you." Kanta niya habang sumasayaw kami. Pero kita ko ang luha sa mga mata niya. "And hope it will come true." Hinawakan niya ang pisngi ko ng puno ng pagmamahal. "That life will just be kind. To such a gentle mind. If you lose your way." She paused and cried in my shoulder. "Think back on yesterday. Remember me this way. Remember me this way."
"Darlene....?"
"Can I stay like this? I miss this... I've been longing for this..."
"But your crying..."
"I cried because I am so happy. I'm happy to meet you. To see you and even hug you like this."
"Darlene...."
"I love you, Maki...."
"Darlene....."
"Don't. Don't say anything. I'm not asking you to love me. Just let me love you."
"Yan ang mga katagang sinabi ni Helena noon pero bakit sinabi niya ito ngayon?"
"Let me love you, Maki. Promise I won't cry if you will say we're over."
"Why—— bakit—— bakit ganyan ang mga sinasabi mo na tila ginagaya mo ang mga katagang binitiwan ni Helena noon?"
"Cause ako ito Maki, ako si Helena, ang babaeng handang isuko ang lahat para sayo."
"He-le-na?"
"Yes! It's me. I'm happy that you love me too."
Agad niyang pinakita ang maliit na tatoo sa wrist niya. It was the tattoo she asked me to print on her skin."sugar" in a small print
"My god Helena. I miss you and I love you."
Niyakap ko siya ng mahigpit at umiyak na din ako. Ayoko ko siyang mawala at baka panaginip lang ito. Pero bawat katagang binitiwan ni Helena ay pumapawi sa pangungulila ko sa kanya.
"I love you too Maki. Sorry if hindi agad ako nagpakilala sayo. Gusto lang naman kitang inisin gaya ng dati."
"You're crazy you know that? And flirty mo rin!"
"I know. Effective naman sayo diba?"
"They are staring at us. Are you sure you want to spend your retirement life with this old hag?"
"I don't care what others would say. I love you and it's you I want to spend the rest of my life with. Maki, I want to meet our daughter."
"Let's go!"
"Go where?"
"Let's get married. Spend our honeymoon. And meet our daughter and grandkids."