Homepage/Project Safe Zone: The Experiment/
Human Beneath Steel
3rd Person's Point of View
Katulad ng inaasahan ay maraming dumalo sa kasalan, hindi alintana ang mapait na dinanas nila sa nakaraang tatlong buwan.
Hindi maalis-alis sa isip ni Veronica ang napanaginipan niya. Hinintay niyang magbukas ang reception ngunit hanggang sa matapos ang selebrasyon ay walang nangyari. Totoo ngang kabaliktaran ang nangyayari sa panaginip.
"Nanaginip ako kagabi. Buhay daw sina Eli. Even Tamara," saad ni Mershelle sa babae.
Tinignan siya ni Veronica at mapait na ngumiti. "Napanaginipan ko rin iyon," sagot niya dito.
"Naikwento rin sa akin ni Jenny. Nanaginip din siya ng ganon pati sina Sherica," muling saad ni Mershelle dito. "Maski si Eli," dagdag niya.
Kumunot ang noo ni Veronica dahil sa narinig. Tila hindi ito normal sa pandinig niya. "Possible ba iyon na pare-pareho tayo ng panaginip tapos same night din?"
Nagkibit balikat lang si Mershelle at nagpaalam nang umalis dahil kanina pa siya pinipilit ni Eli na umuwi na.
Naiwan mag-isa si Veronica sa gilid ng dalampasigan habang taimtim na pinagmamasdan ang papalubog na araw.
Sa paglubog nito ay ang siya ring pagdilim ng buong paligid.
"Subject V3R004 aka Veronica. System. . .checked."
Hinila ng lalaking nakaputing vest ang bakal na higaan kung saan nakahiga ang isang babae. Marahan ang bawat pagtulak na ginagawa niya sa pagaalalang baka magalusan ito.
Ipinasok niya ito sa isang kuwarto kung saan may tatlong tao na nakasuot muli ng puting vest at matiyagang naghihintay. Pinagtulungan nioang apat na itayo ang pigura ng babae, maingat at dahan-dahan. Matapos nito ay umalis na sila ng kuwarto.
Kusang iminulat ng babae ang mga mata niya. Nagliwanag ang kulay berde nitong mata bago iikot ang tingin sa paligid habang hindi ginagalaw ang ulo nito.
Iginalaw niya ang kamay niya at pinagmasdan. Sa loob ng kuwarto ay may isa pang babae na tahimik siyang pinagmamasdan. Hawig ang hitsura nila.
Ngunit para sa kaniya ay iisa lamang ang puwedeng maging Veronica.
Inihakbang niya ang dalawa niyang paa at nilapitan ito. Akmang susugurin niya ang babae ngunit naunahan siya nito at tinadyakan sa tiyan na naging dahilan upang mapa atras siya.
Wala silang nararandaman, wala ngunit ganito sila ginawa. Kinuja niya ang monitor ng computer at inihampas sa babae. Sa lakas ng pagkakahampas niya ay tumilapon ang babae.
Gumulong hindi sa kalayuan ang berdeng mata nito bago mapundi ang berdeng ilaw. Pinagmasdan ito ni Veronica. Gusto niyang lapitan ang babae ngunit may kung anong puwersa ang pumipigil sa kaniya.
Maya-maya lang ay bumalik ang tatlong tao na nakasuot ng puting vest at may dalang panibagong makina.
Hindi makagalaw si Veronica kahit na gustuhin niya. Ang tanging kaya niya lang gawin sa ganitong oras ay pagmasdan ang sarili mula sa nakapatay na screen ng computer.
Nang makagalaw na siya ay agad niyang tinignan ang pinto at doon nga ay may kapareho siya. Wala na sa sistema niya ang sirain ito, gusto niyang maintindihan.
"Y-You're the four thousand hundred and f-f-four."
Sa kabila ng kuwartong iyon ay mga bagay na hindi maipapaliwanag ng sa mata. Mga kahindikhindik na eksperimentong lagpas sa kapasidad ng isang tao.
Totoo ngang walang limitasyon ang kayang gawin ng utak ng isang tao. Nakakatakot.
Bawat kuwarto ay may iba't ibang pinagkakaabalahan ang mga tao dito, ngunit isa sa mga kuwartong ito ay pamilyar. Pero bago iyan ay ano nga bang nangyari?
Ikinukulong natin ang sarili natin sa imahinasyon, sa sarili nating isip.
Damdamin nga ba ang basehan ng pagiging ganap na tao?
"Veronica"
"Veronica"
"I"
"See"
"You"
"You"
Ang kulay puting ilaw ay napalitan ng pula. Binalot ang buong paligid ng maingay na tunog.
"Lab breach! Lab breach! Get to the safe zone."
Lahat ng mga naka-kandadong kuwarto ay isa-isang bumukas. Mula sa madilim na parte ng facility ay nagliliwanag ang libong berde na mga mata.
"Father."
Pigura ng isang babae ang lumabas sa madilim na sulok ng kuwartong kinaroroonan ng lalaki. Masyado siyang naka pokus sa security camera kaya hindi niya ito namalayan.
"It's nothing Tamara. Just stay here and we will be fine," saad nito habang sa camers pa rin nakatingin. Tila may hinahanap ang nanlilisik niyang mga mata.
"I think I am the one you are looking for, Father."
Lilingon sana ang lalaki dito ngunit mabilis ang pagkilos ng babae. Hinawakan niya ito sa ulo at malakas na inihampas sa monitor.
"You can't make us question our existence anymore."
Sunod-sunod ang paghampas niya sa ulo nito hanggang sa hindi na ito makilala. Nang masigurado nito na hindi na humihinga ang lalaki ay binitawan na niya ito.
Pinagmasdan niya ang camera at ngumiti, kasabay nito ang pagilaw ng lila niyang mga mata bago ito bumalik sa pagiging kulay itim.
"With all those fake memories, fake people. . . We are made without purpose."
"You used all those pains and violence for us to see how humanity functions. If you wanted to create something that will help you destroy the human kind..."
"Don't let us see the reason why we shouldn't. Because they're already doing themselves a favor."I-download Novelah App
Maaari kang magbasa ng higit pang mga kabanata. Makakahanap ka ng iba pang magagandang kwento sa Novelah.
Komento sa Aklat (26)
Share
Tapusin
Mga rekomendasyon para sa iyo
hjkk
06/10/2024
0GG,WAN 01lljhgggiirdcky8fye25rygghfsgcjvkvbkhokbkgjdhxmfuhdyryTs4yffhtksiteyoxhlhlxdkydhxchxafatkfuhxgmztksdupnfa44ielyruzb😄😅🙊🌔😞🐭🤒😏stktaktw5e5odyysykstksyxmhstkskte7dakteyldudlyxhxxcudlhdylducjzyskyfjzyksylfjxhdhzxzmgsyldylsyldyleoywtkwtjrylryidyfysgfjxhmccbxchdfhlfulfkchkchkcukfukfukfulfulfifumstjchmxmcjcn vjhkxthsykfukrkyflkgilt7ocjlv🐶572eukfdkhgssjkeykdykdmfjdukdykdykruydkudurkykdykdhdgkguio8tlrulruleukruroudhxkhxjmdjmcfjlfulfulfilffhnxxmhcnbbmbmchmdyjgkyyejriuuodulfjkduidlufjxbhmcbb
27/09/2024
0it so nice to read
31/07/2024
0Tingnan Lahat