Napatanga ako sa lalaki. Napahawak ang aking kamay sa aking bibig. Agad akong tumayo at pinagmasdan ang lalaki.
"Leonor?", nakanganga kong tanong sa lalaki. Hindi ako makapaniwalang nandito ang lalaki sa harapan ko nakangiti na para bang natutuwa itong makita ang mga emosyong naglalaro sa aking mga mata.
Ngumisi ito nang hindi pa rin ako nakakarecover, makalipas ang ilang minuto. Doon ay natigil ako sa panlalamig. Realization hit me. I immediately go to him, not to hug and kiss him, but to punch him hard on the face. Sinuntok ko ito ng pagkalakas lakas.
Sa sobra nga nitong lakas ay napaatras ang lalaki. Tumingin ako dito nang marinig ang singhap mula sa labi ng binata. I noticed a bit of blood on his mouth which made me proud and contented.
Hindi naman makapaniwalang tumawa ang lalaki nang makitang proud pa ako sa pagkakasuntok sa kaniya. Huh! Serves you right!
"Ang tagal nating hindi nagkita tapos susuntukin mo lang ako?", nagtatampo nitong saad. Nakanguso pa ito na parang batang inagawan ng kendi. Natuwa naman ako sa kakaunting interaksiyon sa pagitan namin. Nakakamiss.....
I chuckle when he came near to me and hug me tightly. Niyakap ko naman siya pabalik. Parang kanina lamang ay masama ang loob ko, ngayon naman ay puro saya at galak lamang ang nararamdaman ko. Nanigas ako nang may naalala...
"Sandali. Ikaw si Leonor Williams diba? Mayroon ka ding pamilya hindi ba? Bakit mo ko hinalikan noon sa kweba, kung ganoon?", galit at puno ng dudang tanong ko sa lalaki. Napahawak pa ako sa baywang ko para ipakitang inaantay ko ang kaniyang tugon.
Nangunot ang noo ko nang humulagpas ang malakas na tawa mula sa bibig nito. Mahigit limang minuto itong nakahawak sa tiyan at tumatawa. Ako nama'y masama ang tingin dito. Huminga nang malalim ang lalaki nang makarecover sa pagtawa. Tumingin ito sa akin nang nakangisi bago lumapit ulit.
"No and yes. Hinalikan kita sa kweba kasi gusto kita. As easy as that.", saad niya habang nakatingin sa akin with amusement playing on his eyes.
Namula naman ako sa inamin nito. So gusto nya ako? Hala bebe, same.
Umirap ako dito nang matandaan ang 'no and yes' nitong sagot kanina.
"So hindi ikaw si Leonor Williams? Eh, bakit iyong guard sa mall na 'yon, iyan ang sinabing pangalan mo?", saad ko na mayroon pa ring pagdududa.
"Hello, Ms. Beautiful. I'm Niarchos Williams and Leonor Williams was, supposedly, my father.", nakangisi nitong saad. Napatanga ako sa sinabi niya. So nanay nya yung babae? Oh god, nakakahiya.
"Then, why your mother look like me?", tanong ko nang maalala ang mukha ng babae.
"Diba, sinabi ko sayo na inampon ako ng isang pamilya? She's your great grandmother. You two are very look alike. Sila ang umampon sa akin. Dapat legally nila akong aampunin but sobrang spoiled ko nung bata kaya tumakas ako and here we are.", saad nito sa akin na mayroong nakaplaster na ngiti sa labi.
Naintindihan ko naman ang pahayag na iyon ngunit mayroon pang isang tanong na hindi masagutan sa aking isipan.
"So, ilang taon ka na?", tanong ko sa kaniya.
"Decades....", sagot niya na nagpalaki ng mga mata ko. Does that mean lumaki siya sa gubat na 'yon?
"You grew up on that place?", hindi makapaniwalang tanong ko sa lalako. Its just impossible and pitiful. In that early age, he experience such thing.
Nang tumango siya ay ganoon na lamang ang panlulumo ko. Kaya naman, niyakap ko nang mahigpit ang lalaki na tumatawa lamang sa ginawa ko.
Matapos ang ilang segundong nakayakap ako, inilayo ako ng lalaki na siya namang nagpanguso sa akin. Nagulat na lamang ako nang may maramdamang malambot na bagay sa aking labi.
Napahawak ako sa braso ng lalaki nang maramdamang gumalaw ang mga labi nito. Naulit pa ito ng ilang beses bago ako gumaya at humalik din pabalik. Sa tensiyong iton, nakaramdam ako ng kakaibang pakiramdam sa aking tiyan. Tila ba ako'y nakuryente dahil buong sistema ko ngayon ay nanginginig.
Napasinghap ako nang pumasok ang dila nito sa loob ng akin. Tila ba'y mayroong hinahanap sa loob. Ako nama'y gumaya na nagpaungol sa lalaki. Nakahawak ako sa braso nito habang ito nama'y nakahawak sa panga at pisnge ko.
Makalipas ang ilang minuto, hingal na hingal na humiwalay ang mga labi namin sa isa't isa. Bagama't naghiwalay na, ang mga labi nami'y magkalapit pa rin. Natuwa ako dahil sa emosyong nakikita ko sa mata nito. Contentment.
Nginitian ko ang lalaki nang magkatinginan kami nito. Habang magkalapit pa rin ang mga labi at magkadikit ang mga noo, napaisip ako kung bakit misteryosong nandito ang lalaki sa harapan ko.
"Bakit ka nga pala nandito? Paano ka nakalabas?", bulong na tanong ko sa lalaki. Nakikiliti pa nga ko nang itanong 'yan dahil ang mga kamay nito ay nakapako sa aking baywang.
"Dahil sayo...", malambing na sagot nito. Napakunot naman ang noo ko sa narinig.
"Nagawa mo ang pang limang bagay na dapat mong matutunan. Application. You did apply the 4 lessons you've learned in real world. And that's what makes me able to come out. Thank you, my love. Thank you.", mahinang saad nito sa akin. Pakiwaring hinehele ako nito sa duyan gamit lamang ang sariling boses.
I immediately smiled at what he said and about his indirect confession. So, he does love me?
Oh, well. I love him too, anyway.
After some talk with each other, I introduce him to my parents. We stayed there for 5 hours. He explained to me na napakatagal na siyang nakakulong sa lugar na 'yon. And I'm the only person who helped him get out. Sinabi rin niyang matagal ang oras sa lugar na iyon ngunit mabilis naman dito sa totoong mundo. Kaya naman, sobrang tagal niya na sa loob at doon na tumanda.
While he's driving, I keep on asking him a lot of questions. Like how they are the same face with his adopted father. He just shrugged on that part and pout kasi puro daw ako tanong. Pagpahingahin ko daw siya na nagpatawa na lamang sa akin.
M|A