Chapter Twenty-Eight
"Allison, wake up" narinig kong wika ni Ace kaya marahan kong minulat ang mata ko at makitang nasa loob na kami ng School na papasukan namin, nagkusot ako ng mata at inayos ang sarili ko sa salamin dahl haggard na ako tingnan.
Hindi ko naman kasi in-expect na hindi ako makakatulog ng maayos dahil lang sa so called 'Date' naming dalawa ni Ace kahapon dahil yun na ata ang halos pinaka matagal na nagkasundo kami sa buong maghapon na hindi nag babangayan at nag kakasiyahan lang.
"Ayos kana?" tanong niya sakin na tinaguan ko naman agad, lumabas na siya ng kotse at umikot papunta sa pwesto ko para pagbuksan ako ng pintuan na hindi ko na ikinagulat pa, hindi ko alam pero ginawa niya na atang hobby ang pagiging gentleman sa harapan ko na ni sa panaginip ay hindi ko na isip na bagay sa kanya.
lumabas na ako ng kotse at kumapit agad sa braso niya ng maisara na niya ang pinto, since we're pretending to be lovers kailangan naming galingan ang pag acting knowing na may mga nanonood sa amin. I'm not good at acting but since I have to why not try since its not bad naman for me to do.
nagsimula na kaming mag-lakad sa hallway at halos nakatingin sa amin ang mga estudyante sa lugar na ito na hindi ko alam kung bakit, may naririnig pa akong nag bubulungan at mga hagikgikan na malamang sa malamang ay dahil sa lalaking kasama ko.
"hindi ka naman famous noh?" pabirong bulong ko sa kanya at narinig ko ang mahina niyang pagtawa, "Why, so what if kung famous ako?" pabirong tanong niya dahilan para mapairap ako, Alam ko naman may itsura ang taong katabi ko kaso bakit parang bigla atang lumakas ang hangin sa paligid.
"Hindi naman bilib sa sarili mo masyado noh?" natatawang wika ko sa kanya pero inismiran niya lang ako na nag-pairap sakin habang natatawa, "Your looking down on me aren't you?" seryosong wika niya pero may bakas ng kaunting ngiti sa gilid ng mga labi na nagpatigil sa akin sa pagtawa.
"you look into yourself higher than I expected" wika ko sa kanya at nai-iling na nagpatuloy sa paglalakad, "Do i?" inosenteng tanong niya sa akin at tumigil sa paglalakad.
"Hey, don't tell me you're not reading any newspaper or haven't heard of anything in social media?" natatawang tanong niya sa akin na nagpakunot sa noo ko, what there to find in the news that can make him laugh at me like that? "It's not like I'm not reading any news, I just don't have time to do something like that since I'm a very busy person" seryosong sagot ko.
"Then if that's the case I would like to take the honor of telling my beloved girlfriend how famous her boyfriend is" nagmamayabang na wika niya dahilan para mapataas ang kilay ko, I never imagine Ace to be proud of himself like this, "Go on, make me proud as your Girlfriend "naghahamong wika ko emphasizing the word 'Girlfriend'.
"since your too innocent please take care of me since I'm on the star magazine for being the youngest representative and owner of a company that handles 100 chains of the 5-star hotel around the world and recently I've been featured in magazines and any social site" taas noong wika niya na nagpa-nguso sa akin.
ng mapansing niyang lukot lang ang mukha ko ay pinitik niya ako sa noo ko na mas lalong nagpa-nguso, "Tell me sayo ba yung hotel na tinutuluyan natin?" taas kilay na tanong ko sa kanya pero nakangiting nagkibit balikat lang siya dahilan para man laki ang mata ko.
akmang hahampasin ko na sana siya ng bigla siyang tumawa ng malakas at inangat sa ere ang kamay na parang sumusuko, "Wag masyado seryoso, Don't worry it's not one of my hotels but I run some background check to make sure were staying there safely plus What's the point on bringing you with me kung dadalhin lang kita sa hotel kung pwede naman kitang iuwi sa bahay" wika niya sabay kindat.
hahampasin ko na sana siya dahil kinilabutan ako bigla sa sinabi niya ng may narinig akong mga impit na tili sa paligid at saka ko lang napansin ang mga estudyante na sakin nakatingin, or more on like kay Ace naka focus ang mga mata.
nag pakawala nalang ako ng isang buntong hininga at hinarap siya, "let's go to our designated classes before I punch you for spouting nonsense" walang ganang wika ko sa kanya at naunang maglakad.
"Don't you like it?" taas kilay na tanong niya na agad ko naman sinagot, "It's disgusting" walang pag dadalawang isip na sagot ko sa kanya na ikinatuwa niya.
"If I knew you would not like it i should have think of another line since other girls like such pick up lines" natatawang wika niya, hindi ko alam kung magiging thankful ba ako sa consideration niya o mandidiri ako knowing na baka mag isip pa siya ng mga nakakakilabot na lines.
"Just think about what purpose are we doing here not those lines, hindi ako mahilig duon and don't compare me to other girls since it's irritating" deretsong wika ko, "I'll head first in my class, you don't have to send me there I can find it on my own" wika ko at lumiko na sa isang corridor.
hindi ko na siya narinig na nag-salita kaya hinayaan ko nalang siya at nagpatuloy sa paghahanap ng classroom ko, it's not that hard to look for my room since I acquired the main blueprint of this facility with Neon's help.
"Hi" wika ng isang babaeng nakatayo sa harapan ng classroom na dapat papasukan ko, "Are you perhaps Ms. Blair?" tanong niya na gad ko namang tinanguan.
"I'm Jillian Smith, the president of this class, medjo busy kami for the foundation day so, medyo madalang ang mga classes and I've been assigned to tour you around the University" pakilala niya sa akin at naglahad ng kamay na agad ko naman na tinanggap at inaya niya ako papasok sa loob ng classroom.
"Guys this is Ms. Blair, she's one the exchange students from Sapphire Academy" pakilala niya sa akin at tiningnan ako upang ako naman ang magpakilala, "I'm Allison Hilary Blair, please take care of me" pagpapakilala ko sa sarili ko at nginitian sila ng matamis.
"You can seat on empty chair at the back near the window since it's the only place that is vacant" turo niya sa likurang parte ng classroom kung saan may isang lalaking natutulog, tumango nalang ako sa kanya at agad na nagpunta sa upuan.
just simply looking at this student they would look like normal students in another person's point of view but if you were observant this school is probably also not normal, they tied this room neatly but the arrangement of the tables is not normal especially the other students gaze.
It's like they're sucking your soul and finding faults just by merely looking in your eyes, they are like a flock of hungry birds ready to attack you anytime anywhere. Hinawakan ko ang lamesang nasa harapan ko at napansin ang maliit na guhit sa may gilid na hindi gaanong pansin.
Just like what I've imagine there's a hidden drawer here per table enough to hide some daggers and kunai even a small knife can be stored here without someone noticing. "Who the hell are you?" rinig kong tanong ng katabi ko na mukhang bagong gising lang, hindi ko alam pero parang pamilyar sakin ang boses niya.
Napatingin ako sa paligid at nakita ko ang mga estudyante sa classroom na ito na nakatingin sakin, i guess they didn't thought that someone like me would notice something hidden in the table, "How the hell did you know about the storage?" tanong sakin ng katabi ko ulit dahilan para mapa-lingon ako sa kanya.
nanlalaki ang mata ng napa nganga ako ng namukhaan ko ang katabi ko at ganun din siya. "You-" turo ko sa kanya at akmang hahawakan siya pero nauna na siyang tumalon papaalis sa upuan niya at dumiretso sa bintana at walang dalawang isip na tumalon doon.
wala sa sariling tumalon narin ako sa bintana good thing at nasa first floor lang ang lugar na ito dahil hindi ako magla-lakas ng loob tumalon at dumaan sa bintana lalo na at naka bestida ako, narinig ko pa ang pagsinghap ng mga estudyante sa kwarto pinanggalingan ko pero hindi ko na pinansin iyon at sinundan ang daang tinahak ng katabi ko.
Who would have thought na estudyante lang ang lalaking iyon at sa lahat ng lugar kung saan kami pwede mag kita ay sa school pa na ito, kaya pala pamilyar sakin ang boses niya dahil siya lang naman ang walang iba kundi ang taong kumuha kay Charlotte.
I would never forget his damn face and voice, nilibot ko ang paningin ko sa paligid ng mapansing mukhang nasa loob na ako ng maliit na gubat. napamura nalang ako sa sarili ko at kinapa ang bulsa ko.
I have to tell Ace about this i think it would be a great help if we find Charlotte through that guy from earlier, agad kong denial ang cellphone niya pero makailang ring na ang nakalipas ay wala manlang ang nasagot dahilan para mapamura nalang ako.
akmang susubukan ko na ulit siyang tawagan ng bigla nalang may sumipa sa kamay kong may hawak sa telepono dahilan para tumalsik iyon papalayo sakin, agad naman akong napa-lingon sa gilid ko at nakita ang lalaking hinahabol ko na may hawak na swiss knife na nakatutok sa akin.
"If I were you I wouldn't call anyone" babala niya sakin na may ngiti sa mga labi, "Where's charlotte?" diretsong tanong ko sa kanya.
"The kids is safe you don't have to bother looking for her" sagot niya pero hindi ko alam kung maniniwala ba ako sa kanya knowing na may sindikatong naghahanap din Charlotte, kahit pa pakiramdam kung mapagkakatiwalaan siya ay hindi ako maka kampante ang hindi ko naririnig mismo ang boses at nakikita si charlotte.
"why should I believe you? you're his kidnapper are you expecting me that ones took care of her to believe you?" masamang tinging tanong ko sa kanya na sinagot niya ng isang kibit balikat. "I'm not expecting you to believe me and I won't push you to believe me either since I'm a gentleman. I'm just easing some of your concerns about the Kid" walang ganang sagot niya sa akin.
"Then bring me to her, I want to see her" wika ko sa kanya na agad naman niyang inilingan, "That wont do, I still value my life and surely my master won't agree you meeting with that child" agaran niyang sagot.
What do I have to do so I can meet with Charlotte?I cannot just knock this guy out and interrogate him with Ace since I know how skilled this bastard is and no matter how hard I tried to persuade him it won't work with this kind of man.
"let's make a deal" alok ko sa kanya dahilan para mapataas siya ng kilay sa akin, I can give him any amount of money he wants even billions basta makuha ko lang sa kanila si Charlotte then that will make put on ease. "I can give you any amount just let me see the Child?" wika ko sa kanya na ikina-tawa niya.
"I don't need money Miss, you can offer me any amount but letting you meet that child also means putting my life in line" seryosong wika niya saakin, "Then i want to guarantee you your life's safety as well as a compensation in any loss" pag kumbinsi ko sa kanya.
I cannot let this opportunity to retrieve Charlotte go to waste, I know that this was not part of our Plan but if retrieving Charlotte can help our Plan a little bit I will surely do everything, and when I say "everything" it includes my real Identity.
"How can I trust your words hmm?" taas kilay na tanong niya sa akin, "Trust my Identity and my companions" sagot ko sa kanya.
"How are we going to negotiate if I didn't know your Identity and that companion of yours" tanong niya ulit saakin, "Once I tell you my identity and my companions identity means you're going to accept my offer in exchange of your life's safety." agaran kong sagot ko sa kanya.
agad naman niyang binaba ang swiss knife niyang hawak at itinago iyon bago ilahad ang kamay niya sa harapan ko, "Im Lucas Drake Elpinus "Helios" of the underground society" pagpapakilala niya na ikinagulat ko.
I never thought that this guy was actually high rank in the underground, usually only those who have high ranks in the underground have codenames to hide their real identity. No doubt that this bastard is skilled enough to match my skill but it doesn't mean he can surpass me.
"Allison Blair, heiress of Sapphire Corp. in the underground" pagpapakilala ko at tinanggap ang kamay niyang nakalahad. sa ngayon gagamitin ko muna ang isa sa mga Business na hawak namin sa underground para maging sigurado dahil hindi ko pa kilala ang mga taong nakakasalamuha ko.
"Is that so, then let's go" nakangiting wika niya sa akin at binitawan ang kamay ko at itinuro ang daan pabalik sa pinanggalingan naming dalawa kanina. nilibot ko muna ang paningin ko sa paligid para hanapin ang cellphone kong tumalsik kanina.
akmang dadamputin ko na sana iyon ng makita ko na maramdaman kong may humampas sa may batok ko dahilan para mawalan ako ng balanse at unti unting manlabo ang paningin ko na nag-pamura sa akin.
"Don't worry I'll bring you to that child, but for now you have to sleep tight" nakangiting wika niya sakin bago tuluyang bumagsak ang katawan ko sa lupa, napamura nalang ako sa sarili ko hanggang sa mawalan ako ng malay.
micxyine | L. A