Isaac's POV
Nabulabog ang magandang panaginip ko nang kutamok ang katulong namin sa pinto ng kuwarto ko.
"Sir? Sir, nandito po si Sir Storm."
"I'm sleeping! Tell him to don't disturb me," malakas na litanya ko.
Babalik na sana ulit ako sa tulog pero nagulat ako sa malakas na katok na aking narinig dahilan para iritable ako na tumingin sa pinto.
"I said I'm sleeping!" galit ko nang sigaw.
"Isaac Grayson, you fvcking bastard! Open this ghaddamn door now!" nag salubong ang kilay ko nang marinig ko naman ngayon ang malakas na salita ni Storm.
"What the hell are you doing here?!" gulat na sigaw ko rin at iritable na bumangon mula sa aking pagkakahiga.
"Open this fvcking door!" mula sa tono ng kaniyang boses ay halatang galit siya.
"What's your proble–Ah!" pagkabukas ko ng pinto ay sumalubong sa akin ang kamao ni Storm dahilan para mawalan ako ng balanse at bumagsak sa sahig.
Shit! Umikot ang paligid ko sa malakas na suntok ng mokong. Parang binibiyak na nga ang sintido kp dahil may hangover pa ako, dinagdagan pa ng hayop.
"What the hell is your problem?!" galit ko nang sambit.
"Delete your post!" sobrang sama ng tingin niya sa akin and he look mess.
"What?" naguguluhan kong tanong.
"Delete your recently post in imstagram, dambass!"
"What are you fvcking talking about?"
Inis na tumayo ako at kinuha sa table ang cellphone ko, then I look at my post. Natigilan ako nang makita ang post ko nitong ilang oras lang, unti-unting lumaki ang aking mata.
"What the hell is this?!" gulat na sambit ko nang makita ang post ko.
"Fvck you ka, Grayson! Galit na sumugod si Amara sa unit ko dahil nakita niya ang post mo. Ikaw ang may kasalanan kung bakit siya sa akin galit ngayon, nilasing-lasing mo ako at nag dala ka pa ng mga babae sa table natin tapos ngayon ay ipopost mo pa!"
"Bakit ako ang may kasalanan?! Eh ikaw ang nagpahalik sa babaeng 'yon!" sigaw ko sa kaniya.
"Taena mo, Grayso–" susuntukin na naman sana niya ako kung wala lang kamay na pumigil sa kaniyang kamay.
"You two, enough!" kumunot ang noo ko nang makita si Isaiah na siyang umawat sa kamao ni Storm, pumagitna siya sa aming dalawa. "Kung hindi pa ako tinawagan ng katulong mo ay malamang magpapatayan na kayong dalawa, kung mag aaway lang rin naman kayo ay huwag dito!"
Napatingin ako sa labas ng kuwarto ko at nakita ang mga katulong ko na mga nagpapanic at natatakot, napabuga ako ng hininga at kinalma ang aking sarili.
"Kasalanan niya, bigla-bigla na lang siya sumusugod sa bahay ko."
"Kasalanan ko?!" galit na naman nag salita si Storm.
"Storm, calm down!" iritable nang saway ni Isaiah sa kaniya.
"Tsk!" pabagsak na naupo ako sa bed ko habang inis na naupo rin si Storm sa single sofa.
"First, delete your post Isaac," sambit niya.
Agad ko naman ginawa ang sinabi niya, I deleted my post. Nang madelete ko na iyon ay tumingin ako kay Storm, he look sad and frustrated.
"Look," I sighed before continuing what I had to say. "I'm sorry, I will talk to Amara and explain to her what really happened that night."
"You better do that," iritadong tugon niya.
"So? Bati na tayo?" tanong ko sa kaniya.
"After you talk to Amara," sagot niya.
"Ayan! Mapag uusapan niyo naman pala eh," singit ni Isaiah at naupo rin sa isa pang sofa.
"I just couldn't control myself, galit na galit siyang umalis sa unit ko. Nadagdagan rin ang galit niya noong makita niya na kasama ko si Arah, natatakot ako na baka makipag break siya sa akin at iwan niya ak–"
"Wait! What did you say?" salubong ang kilay na tanong ko.
Mali naman siguro ang pagkakarinig ko. It's impossible, she's not here.
"Natatakot ako na baka makipag break siya sa akin at iwan niya ako?"
"No, before that!"
"Nadagdagan ang galit niya noong nakita niya na kasama ko si Arah?"
"She's here?!" gulat na tanong ko.
"Yeah, binisita niya ako kanina lang."
Hindi ako nakapag salita. I can't believe that she's here, I tried to ask her parents and her friends where she is but they didn't tell me anything, she even deactivated all of her accounts on social media that made me lose all of my connection to her. But as soon as she came back she immediately went to him, that's how much she loves her. Then why did she break up with Storm and leave if she loves him so much? Is it because of my confession? Tsk! It makes me feel like I am the villain here.
"Grayson! Are you listening to me?" nabalik ako sa reyalidad nang malakas na tinawag ni Storm ang last name ko.
"What?"
"Ang sabi ko dapat bukas na bukas ay ipaliwanag mo kay Amara ang nangyari kun'di ibuburo kita sa lupa ng buhay."
"Oo na!"
"Good."
Storm's POV
Kinabukasan ay maaga ako gumising para pumunta sa bahay ni Amara pero pagdating ko doon ay nalaman ko kila Tita Helen na nauna na silang pumasok, wala akong nagawa kun'di pumasok nang hindi siya kasabay.
Pagkadating ko sa school ay sinalubong kaagad ako nila Isaiah, hinihintay nila ako sa front gate ng school.
"Storm!" nag salubong ang kilay ko. dahil sa expression nilang dalawa, na parang may masamang nangyari.
"What?"
"May chismis na kumakalat sa school, nakaabot rin sa labas ng unibersidad ang chismis."
"Chismis? Hindi ko alam na sumali pala kayo sa Chismis club, kalalaki niyong tao."
"No. The rumor is about Amara," sagot ni Isaiah dahilan para matigilan ako. "Everyone is calling her a golddigger, they are all saying that she loves you for your money."
"What? Why?" I gritted my teeth and clenched my fist.
"Amara's mother is a mistress, she's a gold digger and she uses a wealthy man to climb in a social circle."
"Oh! So Amara is the root of their sin."
"No wonder, she's using Storm like what her mother did. So she only loves him for his money? She's disgusting."
"Like mother, like daughter."
Sumama ang tingin ko sa mga estudyante na nagtatawanan habang iniinsulto si Amara, galit na nag lakad ako palapit sa kaniya.
"Storm, stop," sinubukan ni Isaac na pigilan ako pero hindi niya nagawa.
Natigil sa pagtatawanan ang mga estudyante nang mapansin nila ako.
"S-Storm!" gulat nilang tawag sa pangalan ko, tila binuhusan sila ng malamig na tubig.
"Shut your fvcking mouth, I don't want to hear my girlfriend's name in your filthy mouth."
"What? She's fooling you but you're still protecting her?" ngising nag salita ang isang lalaki.
"H-He's right, Storm. I am better than her," nag salita rin ang isang babae na kinulang sa tela ang uniform that made me wince in disgust.
"Shut up," I glared at her which made her tremble in fear.
"C'mon, Storm! She's a witch and you are under her spell, stop protecting her. She's fooling you," mas lalo ako nagalit nang sumingit si Hailey at naglakad palapit sa amin.
"Maybe she's good in bed, that's why he can't leave her—Ah!" bumagsak sa lupa ang lalaking nag salita dahil sa malakas na suntok ko.
"Storm, calm down!" susuntikin ko pa sana siya pero napigilan ako ni Isaiah.
"Don't stop me, I will fvcking kill him!"
"Woah! Go, Storm!" tuwang-tuwa na nag cheer sa akin si Isaac.
"Grayson!" galit na bumaling ng tingin sa kaniya si Isaiah.
"What?"
"You're not helping, dumbass!" galit nang sigaw niya at bumaling naman ang masama niyang tigin sa akin. "Let's go, bastard. Instead of comforting Amara, you're here and looking for a fight."
"Tsk!" inis na nag lakad na ako pero bago ako umalis ay sinamaan ko muna nh tingin 'yong lalaki at malakas na sinipa siya dahilan para mawalan ito ng malay.
Lahat ng nakakita sa pangyayari ay hindi nakapag salita at binigyan ako ng daan.
Pagkarating ko sa classroom ay hinanap ko agad si Amara pero si Irie at Astrid lang ang nandoon, lumapit ako sa direksyon nila.
"Where's Amara?" tanong ko sa kanila.
"Bakit naman namin sa'yo sasabihin kung nasaan siya?! Pagkatapos mo magloko sa tingin mo mababawasan ang problema niya?! Dadagdagan mo lang ang stress niya!" galit na salita ni Irie.
"Please, tell me where she is. I want to know if she's fine."
"Gago ka ba? Matapos mo magloko at ang mga chismis na kumakalat sa school, tingin mo magiging okay siya?! Eh kung suntukin kaya kita tapos tanungin ko kung okay ka lang?!" naghahanda na si Irie para suntukin ako pero agad siyang inawat ni Astrid.
"Pinauwi muna namin siya noong marinig namin ang kumakalat na chismis," sagot ni Astrid.
Magalakad na sana ako paalis para puntahan si Amara pero nag salita ulit si Astrid.
"Mas mabuti kung huwag mo muna siya puntahan, she needs to be alone."
"But–"
"No buts, you can't comfort her right now. Galit siya sa'yo," wala na akong nagawa sa sunod na sinabi niya.
She had a point, I wanted to be with her. But I can't ease her pain right now, I just have to wait until her anger subsides.
To be continued!