Chapter 24: I fell in love with her!
Jack's Perspective
"Hahaha! Ganun ba! You can imagine whatever you want! But I'm a Goddess, baka nga mahulog ka sa akin kapag nakita mo ako!" - Sulat ni Star sa akin at hindi ko mapigilan ang mga tawang lumalabas sa aking bibig. Parang sira-ulo akong tumatawa mag-isa dito sa park habang binabasa ang sulat ni Star, at kasabay nun ang pagnanais kong makita siya sa personal pero kahit anong gawin ko, hindi ko siya mahuli-huli!
"Hahaha, Goddess, hah! Then show me your true self!" Sagot ko sa sulat niya sa akin!
"Haha! I will never!" Sagot niya kinabukasan. I frowned, hindi ko talagang magawang mapapayag siyang magkita kami! She is not easy!
Dahil sa tuwang hatid ng bawat sulat ni Star sa akin! I admit that I already forged a feelings for her! Mahal ko na nga siya! Hindi niyo man ako paniwalaan pero alam kong sa sarili kong mahal ko na siya!
Walang ibang tumatakbo sa isip ko kundi ang basahin ang mga sumusunod na sulat ni Star, halos hindi na nga ako mapakali tuwing natutulog ako sa gabi!
Nananatiling dilat ang mga mata ko, napapangiti na lamang ako ng mag-isa habang iniisip kung paano if kami ni Star ang magkasintahan?
"Waah! Jack! What is this!" I muttered to myself and got up! Hindi ako pinapatulog ng pagpapantasya ko! And I hated it!
Sumunod ang ilang mga araw at hindi ko na alam ang gagawin ko!
"Star! I know it was too odd! Alam kong hindi madaling paniwalaan, pero I fell in love with you! Hindi ko alam kung paano or bakit, ang tanging alam ko ay nahulog na ang loob ko sa iyo! Sinubukan kong iwasan, pero sa bawat sulat mo, kasabay nun ang pagtibok ng puso ko! Star, mahal na kita! Hindi pa man kita nakikita, pero alam kong mahal na kita, dahil iyon ang walang sawang ibinubulong ng puso ko!
Maari bang magkita tayo?" Tanong ko sa sulat ko!
"Tama ba to?" Paulit-ulit na bulong ko, nagdadalawang-isip ako kung iiwanan ko ba ang sulat kong ito para kay Star! Natatakot kase ako sa kakahantungan pero ipinagpatuloy ko parin. Tinupi ko ang papel at isinuksok sa bato at agad akong tumakbo bago ko pa bawiin ang isinulat ko.
******
Nang matapos ang training ko, ay siyang pagbalik naman ni Zhane galing sa labas. She is still naughty as before.
"Haiist, Zhane! Hanggang kailan ba kita pagtatakpan?" I exclaimed but she was sheepishly went into her bed. Humiga siya nang hindi man lang ako pinapansin, hindi ko alam pero iyon ang unang beses na ginawa niya iyon sa akin. I wanted to ask her kung may nangyari ba sa paglabas niya pero nang maalala ko si Star ay agad akong nagmadali para pumunta sa Park.
"I will go somewhere, Zhane! See yah tomorrow!" I shouted and run away, out of the hospital.
Halos hingalin ako sa kakatakbo papunta sa park galing hospital.
Umupo agad ako at hinanap ang sulat ni Star. I smiled nang makita ko agad ito! I got the letter and read it.
" Jack, hindi ko alam kung ano bang isasagot ko pero isa lang ang tanging alam ko! You don't love me! Akala mo lang iyan! Kase ako ang nakakausap mo! Ako ang libangan mo sa tuwing natatapos ang pasok at trainings mo! That isn't love, Jack! At isa pa! Paano ka mahuhulog sa isang katulad ko? Eh halos, hindi mo nga ako kilala sa personal? You don't have any idea what I look like or what attitude I have! At ang pinakamahalaga, Jack, you already have a girlfriend who is just somewhere out there! Yang nararamdaman mo? Akala mo lang iyan, okay! " sabi niya sa sulat and she even drew a smiling emoticon sa last part ng sulat niya.
Ewan ko pero parang nasaktan ako! Dahil alam kong mahal ko na siya at hindi ito akala lamang! I figured it out simula pa noong apat na buwan na kaming nag-uusap! Inakala ko din dati na baka mali hetong nararamdaman ko! But, NO!... Mahal ko na talaga siya! At sinabi ko iyon sa sulat!
"Star, alam ko hindi madaling paniwalaan! Mahirap! Oo! But I know my heart clearly kesa sayo! Alam ko kung mahal kita o hindi! And I love you, Star! Mahal na kita! And I can give up Angel! I know it is so foolish of me to do! Tarantado na ako kung tarantado! Pero hindi ko alam, eh! Masaya na ako sa'yo! And I want you in my life hindi lang sa sulat, kundi gusto kitang makilala! Please, Star, kung nagkamali man ako sa nararamdaman ko, let's figure it out together! Tulungan mo ako! Dahil hindi ko na maiwasan ang di ka isipin!...Mahal na kita!"
Matapos kong sabihin iyon halos hindi ako makahinga, isang linggo na akong nagpabalik-balik sa park pero walang sulat galing kay Star! Parang sinaksakan ako ng napakaraming kutsilyo sa puso!
Namimiss ko siya, namimiss ko ang bawat sulat niya sa akin! Pero dahil sa ginawa ko nawalan iyon ng tuluyan. Ilang araw, linggo at buwan ang lumipas, at hindi na nga muling sumulat pa si Star!
Napakasakit mang isipin, pero wala akong magawa!
Gabi-gabi akong di makatulog, kakasisi sa sarili ko! If I didn't tell her about my feelings siguro kausap ko pa din siya hanggang ngayon! Hindi na ako mapakali sa school at sa training ko! Palagi siyang sumasagi sa isipan ko! At kasabay nun ang masakit na katotohanang hindi na kami magkakausap pa!
I was cursing myself! Sana pinigilan ko ang sarili kong isulat ang mga salitang iyon!
"Damn! Jack! Damn!" Bulong ko habang inaayos ang mga gamit sa room ni Zhane!
"Why are you mad?" Tanong niya sa akin at hindi ko siya pinansin. Ayaw ko munang magsalita, ewan ko ba, alam kong hindi ko dapat idamay si Zhane sa sakit na naradamdaman ko, pero dahil nagsisisi ako nadadamay ko siya sa galit ko sa sarili. But thanks goodness! Naiintindihan niya ako! Pero unlike Star she comforts me with her caring words through letters, and Zhane? Tahimik lang siya sa tuwing ganito ako! Hindi siya umiimik at hinahayaan akong ibuhos ang galit ang lungkot ko ng mag-isa.
Hindi ko alam pero madalas ko nang ikumpara sa lahat si Star, kay Angel man o kay Zhane! I really fell in love with her.
"Star? Can you come back?" Malungkot na bulong ko habang patuloy sa pagliligpit ng gamit at si Zhane, patuloy din siya sa pananahimik sa tabi ng hospital bed niya! Hindi ko alam pero marami na nga sigurong nagbago! Pero isa lang ang gusto kong ibalik! Iyon ay ang araw na kausap ko si Star! Kahit sa sulat lang ay ayos lang kesa sa ganitong hindi ko maiwasan ang hindi makadama ng lungkot! Ang weird man pero totoo!