(First Person POV..)
It's been a months since we become couple, ang lapit na rin ng graduation katapusan ng February. March na ang graduation namin tapos na rin ang final exam namin pasahan nalang ngayon ng mga requirements at practice for our graduation ceremony.
Tinatamad na kong pumunta sa school wala naman kaming gagawin, practice ng practice lang naman katamad.
Tuktok! Hayyyy... At sino na naman nagestorbo sa pagmumuni ko.
"Richie! You don't have plans to go in your school right now?! Lumabas Kana dyan!". Sigaw ni mama sa pinto. Bakit hindi nalang pumasok bukas naman yung pinto ko.
"Mom, tinatamad ako pumunta.." ani ko.
"Joseph is here!". Ani niya. Ok lalabas na sinundo na ko. Tsk! Kaasar.
"Mukhang wala kang sa mood pumunta ah!". Obvious ba ? Dapat hindi mo nalang ako sinundo!.
"Yeah! Gusto ko lang magmukmok now".
"Oh! Come on! Unting tiis na lang, let's go.." sabi ng ayoko eh kulit talaga eh.
"Where do you want to go?". Ani niya nasa kotse na kami now.
"Huh? " Bakit ganyan ang tanong niya?.
"Sabi mo tinatamad kang pumunta sa school so hindi tayo sa school pupunta". Paliwanag niya.
"Ammm... Magsine nalang tayo..."
"Ok".
Ang haba naman naman ng pila nandoon si Joseph nakapila sa papanuoran namin na movie, nakakatamad maghintay maglilibot na nga muna ako.
Baaag!.. aray ko ang sakit ng puwet ko ang tigas naman ng nabanggaan ko hawak² ko ang puwet ko now nakaupo pa rin ako sa sahig.
"Oh! I'm so sorry! Are you ok miss?!". Ani ng makabungguan ko. Obvious ba hindi nga ko makatayo eh!. Pero bakit parang May kakaiba akong naramdaman ngayon, ano to?.
"Here( sabay alalay nya sakin tumayo) I didn't notice you, I really sorry again". Paliwanag niya. Sabagay ang laki ng tao. Same lang sila ni Joseph.
"It's ok, I'm sorry too, I didn't saw you too". Mukhang English paka ito ah!. Foreigner siguro to halata sa mukha eh. Gray yung mata niya, ang haba ng pilik mata, matangos yung ilong, empyernes ang gwapo nya, pang ibang bansa yung kagwapuhan nya, slim body same ng kay Joseph pati na rin ang height.
"I'm Clen.." hindi niya na natapos sasabihin niya ng tinawag na siya ng kasama niyang babae kaya umalis na siya sa patingin ko. Girlfriend niya siguro.
"Hey! Kanina pa kita hinahanap!" Ani ni Joseph. Ay nakalimutan ko May kasama pala ko.
"Naglibot-libot lang ako ang haba kase ng pila". Ani ko.
"Tara na baka magsimula na".
Nang pagpasok namin sa sinehan May kakaiba akong naramdaman hindi ako mapakali, bakit kaya?. Nahagip ng mata ko yung lalaking nakabangga sakin kanina nasa bandang likuran siya namin sa kanan bahagi sila nakaupo.
"What's wrong?" Ani Joseph.
"Wala naman, magsisimula na". Pagbabago ko.
"Ok! Sabi mo eh!".
( Second Person POV..)
I felt strange right now.. when I saw a lady while ago and when I look at her, she's so pretty, a innocent face and that time my heartbeat was so fast! I don't know why, there's something strange that I can't explain.
"Hey! Are you ok? Something bothering you?". Ani ni Beatrice.
Beatrice Malit is my closet friend, she's a beautiful lady, she's a perfect lady but she's not my type we arrange marriage. My parents and her parents is intimate friends since highschool until now.
"Nothing , maybe I just tired".
"Ok, I'm sorry maybe you tired because of me ".
"Of course not! Let's just watch , ok". I feel strange again. When I look into my left side I saw the lady, a lady who I saw while ago. And to my surprise she look at me too. At sabay kami umiwas. Ito na naman ang strange heartbeat ko. I need to stop this maybe I just paranoid right now.
"Ok , just talk to me if something bothering you I'm willing to listen". And she fucos watching. She so sweet, she's always like that to me, we're been 2 years together but I treat her like my sister, I don't why I didn't fall for her, why my heart can't open for her.
( Joseph POV..)
Why do I feel something bothering with Rhym. May nangyari ba kanina napakatahimik niya. Hindi naman to ganito pag magkasama kami. Habang tinitingnan ko siya now sa palagay ko hindi naman siya nakafucos sa panonood.
"Bakit?" Ani niya
"I just want to look at you!" Ani ko nakinapula ng pisngi nya. Siguro nga nagiging paranoid lang ako.
( Rhym POV.. )
Maybe na paranoid lang ako kanina dahil sa kakaibang naramdaman o pagod lang to kakalakad ko. At talagang nagkatitigan pa talaga kami. Parang ang gaan ng feeling ko sa kanya, parang kilala ko sya dati pa.
Stop it self don't mind him! May boyfriend kana baka kung ano pang sabihin ni Joseph sakin nito.
Sa subrang pag-iisip ko hindi ko na namalayan na tapos na pala ang movie.
"Sa wakas na tapos rin! Ang ganda rin naman ng kwento". Ani niya. Wala akong naintindihan sa pinanood namin now.
"Ang sakit yung ganoon no! Kung kailan matagal na kayo saka naman narealize mo na hindi mo pala talaga mahal yung mahal mo ngayon. Sa isang iglap lang na-fall ka sa nakakita mo lang pero nice May happy ending". Paliwanag niya, lovestory pala ang pinanood namin now hindi ko man lang nasubaybayan.
"We never know what happens in the future kaya need talaga magtiwala sa isa't-isa, nakadepende naman yun sa dalawang taong nagmamahalan". Ani ko sa kanya.
"Yeah! Tama ka Naka depende nga yun sa dalawang taong nagmamahalan, kaya tiwala lang ah? We can survive this!". Ani niya sakin.
"Yeah! walang bibitaw kahit na may pagsubok man mangyari satin buhay ah".. ani ko naman sa kanya bago kami ma masyal sa mall.
"Of course love na love kita eh". ani niya.
"Sure mo lang yan ah! kundi ipapabogbog kita sa mga barkada mo ". sabay tawa ko na kina pout nya naman.
"Don't worry hindi mangyayari yun babe, I will always choice you!". Ayiiieeeee ang sweet nya talaga kaya love² ko rin to eh.