Muli akong huminga ng malalim bago katukin ng makailang beses ang pinto, ilang sandali pa ay may nagbukas nito.
"Ano ang ginagawa mo rito?" tanong niya habang kunot ang noo.
Napalunok ako ng makailang beses dahil sa matatalim na tingin sa'kin ni Stella, nakakatakot talaga ang babaeng ito.
"N-Nand'yan ba si Suzy?"
"Ako ang naunang magtanong kaya sagutin mo," seryosong sabi niya pero nandu'n pa rin ang matatalim niyang tingin.
"G-Gusto ko lang makausap si Suzy."
"Bakit?"
"Magpapaliwanag lang ako sa kaniya." seryosong saad ko habang nakikipaglaban ng tingin sa kaniya.
Ilang segundo niya pa ako tinitigan bago pumasok sa loob, maya-maya lang ay may lumabas.
"Bakit ka nandito?" walang gana niyang tanong sa'kin.
Bumalatay sa'kin ang pag-aalala dahil sa kawalang ganahan ng pagsasalita niya, ako ba ang may gawa sa kaniya nito?
"Magpapaliwanag ako." seryosong sambit ko.
"Ano naman ang ipapaliwanag mo?"
Huminga ako ng malalim bago siya tignan ng diretsyo sa mga mata, para malaman niya na ang bawat lalabas sa bibig ko ay totoo at seryoso.
"Tungkol sa nangyari kanina... Nabigla ako sa ginawa ni Honey kaya 'di agad—"
"Bakit kailangan mo magpaliwanag sa'kin?" biglang sambit niya na siyang dahilan kung bakit bigla ako natahimik.
"Dahil manliligaw mo ako at responsibilidad ko na ipaliwanag ito sa'yo." seryosong sagot ko habang nakatingin ng diretsyo sa mga mata niya.
Kita ko kung pa'no bumalatay ang pagkabigla sa sinabi ko at ang pagkapula ng mukha niya gayo'ng may kadiliman ito sa may pintuan.
"M-Manliligaw?"
Tumango ako bilang sagot sa sinabi niya, binalot kami ng katahimikan, tanging tunong ng mga tao na nagkukuwentuhan malapit sa'min, asong nagkakahulan, pagsipol ng hangin at sasakyan na napapadaan dito ang madidinig.
"Kailan ka nanligaw sa'kin?" takhang tanong niya habang nakatingin sa mga mata ko.
Gumuhit ang isang matamis na ngiti sa'king mga labi habang nakatingin ako sa kaniya.
"Simula nung ayusin mo ang magulong buhay ko." sambit ko habang pinagmamasdan siya.
Suzy's POV
Pinagsasabi niya?
Simula nung ayusin ko ang buhay niya?
Bakit parang may ibig sabihin siya du'n? O pakiramdam ko lang 'yon? Tinignan ko lang siya na may halong pagtatakha.
"Ano ang ibig mong sabihin?"
Hindi siya nagsalita sa halip ay naglakad siya palapit sa'kin at inakap ako na siyang ikinagulat ko.
"Sorry Suzy if I hurt you... I know, I am the reason why you look like that." bulong niya at ramdam ko ang paghigpit ng yakap niya sa'kin.
Tila naging istatwa ako habang siya'y naka-akap pa rin sa'kin!
*DUGDUGDUGDUGDUGDUGDUGDUGDUG*
Tila may sariling isipan ang mga kamay ko dahil umakap ito pabalik kay Louie, 'yong kung anong kirot na nararamdaman ko kanina ay bigla na lang naglaho dahil sa ginawa niya.
Ipinatong ko ang ulo sa balikat niya at napapikit habang unti-unting gumuguhit mula sa labi ang sobrang tamis na ngiti, pakiramdam ko ngayon ay ligtas ako, pakiramdam ko sobrang kagalakan ang umaapaw sa puso ko na siyang 'di ko maunawaan kung bakit.
"Ehem!"
Napabitaw ako sa pagkakayakap kay Louie at napatingin du'n sa bigla na lang umubo, nanlaki ang mga mata ko nung makita namin 'yong tatlo na nakangisi!
"Mag-uusap huh?" nakangising sambit ni Stella habang nakahalukipkip ito at may mapanuksong tingin gaya nung dalawa.
"N-Nag-uusap lang naman talaga kami!" protesta ko.
"Wushu! Kunwari ka pa, ganito na lang... Kunwari wala kaming nakita," kinikilig na saad naman ni Sue.
"We saw na lang." sambit naman ni Stacey sabay tawa nilang tatlo.
Walangju! Mga siraulo talaga! Nahihiya tuloy ako na tumingin kay Louie! Napasulyap ako sa kaniya nung madinig ko na tumawa siya ng mahina, ewan ba pero napangiti na naman ako nung makita ko siya na nakangiti.
"Ahm puwede ba na ayain kita na maglakad-lakad tayo sandali?"
Natahimik sila at napatingin sa kaniya maski ako ay napatingin din.
"Kahit iuwi mo na siya sa inyo—" hindi na naituloy ni Sue ang sasabihin dahil binatukan siya ni Stella.
Nakabusangot itong tumingin kay Stella na siyang may matatalim na tingin sa kaniya kaya nanahimik ito, ilang sandali pa ay tinignan ni Stella si Louie.
"Kung kasama kami," taas kilay na sambit ni Stella.
Gumanti naman ng batok si Sue nung banggitin niya iyon pero 'di nagpatalo si Stella pero this time, lumakas ang pagkakabatok nito dahilan kung bakit muntik-muntikan itong mangudngud.
"Ang lakas ng batok mo ha! Luge ako!" protesta ni Sue.
"Bakit mo ako binatukan ha!?" kunot noong tanong ni Stella kay Sue.
"E kasi date na nila 'yon tapos eepal pa tayo?" katuwiran naman ni Sue.
Ramdam ko ang biglang pag-init ng mukha ko dahil sa katuwiran ni Sue, muli rin na lumakas ang kabog ng dibdib ko at halos mabingi na ako sa lakas nito.
"Hindi tayo eepal Sue Rose! Tandaan mo, gabi na at alanganing oras na rin." taas kilay na sambit niya bago tignan si Louie na siyang nakatingin pala sa'kin kaya agad din na nag-iwas ako ng tingin sa kaniya.
"Naiintindihan kita Stella, ayos lang sa'kin na sumama kayo." nakangiti nitong sambit bago ako tignan.
Inilahad niya ang kamay sa harapan ko habang suot pa rin ang matamis na ngiti sa kaniyang labi, tinignan ko pa ng ilang minuto ang kamay niya bago ko ipatong ang palad ko.
Kasabay nu'n ay biglang pagtili ni Sue dahilan para mapapikit ako ng mariin ganoon din 'yong ibang kasama namin.
"Tumahimik ka nga Sue Rose! Sakit sa tenga ng tili mo." sita ni Stella.
"Masama na ba tumili ngayon ha?" protesta ni Sue.
Natawa na lang kami dahil sa kanila, napatingin ako sa mga kamay namin nung buksan niya ang kaniyang mga daliri at ilagay ito sa pagitan bago ibaba kaya magkahawak kamay na kami—as in katulad nung mga magjowa na magkaholding hands!
Marahan niya ako hinila at dinala sa isang isawan, bigla naman ako nagutom kaya 'yong benta ng nag-iisaw ay naubos dahil sa'min! Oo, SA'MIN.
"Nabusog ako du'n sa isaw," masayang sambit ni Sue bago tignan si Louie.
"Salamat sa treat mo Louie, boto na ako sa'yo para kay Suzy." nakangiti nitong sambit dahilan para manlaki ang mga mata ko, siraulo talaga! Basta pagkain bumibigay!
"Basta laging may isaw," sambit naman ni Stacey bago tumawa.
Sinamaan ko sila ng tingin dahil sa mga kabaliwang sinasabi nila! Nakakahiya naman! Hindi ko sila kilala!
"Ayos, kahit araw-araw okay lang basta boto kayo." tumatawang ani ni Louie bago ako tignan.
"Siraulo!" bulong ko dahilan ng lalong pagtawa nila.
"Sige pasok na kami, salamat sa libre Louie." seryosong sambit ni Stella na siyang ipinagtakha namin bago ito pumasok sa loob ng boarding house.
Nagkatinginan kaming tatlo bago mapakibit-balikat, naglakad na papasok ang dalawa, akmang susunod na ako nung maramdaman ko na may pumisil sa kamay ko kaya napatingin ako sa kaniya.
"Ahm... Suzy, sorry ulit kung—"
"Wala namang dahilan para humingi ka ng tawad sa'kin," sambit ko dahilan para mapatahimik siya at tignan ako.
"Hindi naman ako galit sa'yo o ano," sabi ko bago mapayuko ng bahagya.
Ewan ba kung bakit bigla ako naguilt sa sinabi ko, oo na! Aaminin ko, nainis ako sa kaniya, sino ba naman kasi ang matutuwa kung nanliligaw pala siya tapos hahalikan ng iba?
"Kung gano'n, bakit parang iniiwasan mo ako kanina?" takhang tanong niya sa'kin.
"Kasi..."
Dapat ko ba na sabihin sa kaniya ang totoo? O dapat sarilihin ko na lang ito? Napabuntong hininga ako dahil sa mga tanong na namumuo sa aking isipan.
"Ayos lang kung 'di mo sagutin ang tanong ko, gaya ng sinabi ko noon... Handa akong mag-intay kahit ga'no katagal." sambit niya dahilan para tignan ko siya.
Kita ko ang sensiridad sa mga mata niya, nandu'n din ang kompyansa at lungkot?
"Pasensya na kung... 'Di ko masasagot 'yan," nahihiya ko sambit bago mapayuko muli.
Napasinghap ako nung may umakap sa'kin, hindi ko kita ang mukha niya dahil nakasubsub ang mukha ko sa dibdib niya kaya amoy na amoy ko siya.
Ang bango niya kahit na may naaamoy ako na alak? Pero may napansin ako sa amoy niya, hindi ko alam pero nakaramdam muli ako ng lungkot nung maalala ko ang isang tao na gusto ko na iwaksi sa aking isipan ko, si Klein.
Pumikit ako at iniisip ang mukha niya, mahal ko ba siya? Napamahal na ba ako sa isang nerd na nang-iiwan na lang basta? Gaya kanina, tila may sariling pag-iisip ang mga kamay ko't umakap sa kaniya pero this time, humigpit at tila sabik ako.
Klein.
Nasaan ka na ba kasi? Ba't hindi ka man lang nagpaalam sa'kin? Ikaw ang dahilan kung bakit ako nalulungkot.
Louie's POV
Kumalas ako sa pagkakayakap sa kaniya at tinignan siya, muling bumalatay ang pag-aalala sa mukha nung makita ko ang kalungkutan sa kaniyang mata.
"May problema ba?" may pag-aalalang tanong ko sa kaniya.
"W-Wala, sige umuwi ka na sa inyo... Baka mag-alala sa'yo mga magulang mo," sambit niya bago siya ngumiti pero 'di ko magawang ngumiti pabalik.
Damn it! I hurt too if she show her sadness! Why she's sad? Did I do wrong with her again?
"Sigurado ka na ayos ka lang?"
"Oo, ingat ka sa pag-uwi." sambit niya bago ako talikuran.
Sa pagsara niya ng pinto ay nasulyapan ko ang pagtulo ng kaniyang luha, w-why she's crying? I want to ask her but she don't want to say it! I took deeply breath before leave.
"Ano hijo? Nagkaayos na kayo?" Nanny Cora asked when she see me walking inside.
"Opo,"
Her smile slowly fade away when she look at me, I can't smile even if we're okay now, those her eyes was sad too and I really feel it.
"May problema ba hijo? Akala ko ba nagkaayos na kayo?"
"Yes, we are okay now 'Nay Cora but..."
Silence covered us therewith loneliness, no one want to speak.
"But what Klein?"
I turn around when heard a voice who shatter around, what she doing here? I face her with deadly serious look.
"What are you doing here Honey?"
"I'm here to talk some businesses?" she said with a smile before seating down on couch.
I glanced at her for a few seconds before my eyes stared to Nanny Cora who was standing behind me.
"Nandito na po ba si Kuya?"
"Wala pa hijo, maiwan ko muna kayo d'yan... Kukuha lang ako ng maiinom n'yo." Nanny Cora said before left us.
"What you brought here?"
In lieu of she start to explain, she give me an envelope, I took it before picking up the papers inside.
Napakunot noo ako nung mabasa ko ang nilalaman ng envelope, lahat ng ito ay share report ng bawat stockholder ng kompanya ni Dad at Mom even the mother of my step-brother.
"Where did you get this?" I sincerely asked while examined the documents with this record papers.
Akmang magsasalita siya nung biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang lalake, si Kuya Luis na seryoso na naman ang mukha, napakunot ang noo niya nung makita si Honey.
"What are you doing here?"
"Ask your brother." sabi niya bago ako tignan.
Tinignan ko siya ng masama bago tignan si Kuya panandalian at iniabot sa kaniya ang mga papel, kinuha ito ni Kuya at binasa kaya lalong nalukot ang mukha niya bago tignan si Honey.
"What the hell you want!? The share stock of my Dad's company was decreased? Also to my mother?"
"Well... As what you read Luis, we have ace card for our games remember that things." she's stated before stood up and walk three steps towards.
"Our games? Are you both insane!?" my brother questioned with his unbelievably gaze.
"You started the fire Luis, we have an agreement for this right? The Santos Inc. Was the biggest investor nowadays, what will you do then?"
"We're not start any trouble Holly, you and your brat cousin started it," seryosong sambit ni Kuya pero nandu'n pa rin ang diin.
She chortled like an insane! What the hell they want from our family?
"Oh really? Then explain the divorce papers," she stated with her playful smirk draw on lips.
I knew it! Cass want to vanished the divorce paper for the wealth of our family! I gazed at him before down my eyes into a paper that he hold.
Kailangan may gawin ako, dahil 'di maganda ang kutob ko sa laro nila Cass.
"What should I need to do?"
Napatitig ako kay Kuya nung bitawan niya ang katanungang iyon kay Honey, nakangising kinuha niya ang isang folder bago i-abot ito kay Kuya, seryosong kinuha ito ni Kuya bago basahin.
"I need to marry her again? This is a game she wanted huh?" sarkastikong sambit ni Kuya Luis bago tignan si Honey na siyang nakatingin lang sa'min.
"That was she wanted, now, I came back here for your decision... Thinking of this opportunity Luis, this is not all about you even her." she stated before keep the folder what Kuya Luis carried and then left us.
Silence covered us but this time therewith grave, I sighed before walk towards in kitchen.
"Umalis na ba 'yong bruhang bisita?" Nanny Cora asked causing me to chuckled.
"Yeah,"
"Narinig ko 'yong mga pinag-usapan n'yo, nablackmail ata kayo."
Sumeryoso bigla ako dahil sa sinabi ni Nanny Cora, blackmailed? I have brilliant idea! I hug Nanny Cora before walk towards of my brother's room.
"You really want to play! Then let's play with your own..." napahinto ako sa pagpasok sa kuwarto ni Kuya nung madinig ko itong nagsasalita.
Sino naman kaya ang kausap niya? Bakit sumisigaw siya? Dahil nacucurious ako ay pinakinggan ko muna sila.
"Yes, I dare you Cassiopeia... Come 'on, I know you... Really huh? Blackmailed me..."
Si Cass ang kausap niya?
"Don't you dare Cass, if you want a play then lets do... Cass! I warn you, don't ever approach her even touch any parts of her body!"
Hindi ko na nadinig na sumigaw si Kuya pero may nadidinig ako na nababasag sa loob kaya pumasok na ako at nakita ko na basag ang picture frame nila ni Cass nung kasal nila.
"What should I need to do!? Damn it!" he shouted before throw his phone reason why crash it.
"Calm down Kuya,"
Tinignan niya ako bago inis na ginulo ang buhok niya't naupo sa kama, halata sa kaniya ang pagkabalisa kaya 'di ko maiwasan na mag-alala sa kaniya.
"Ano ang gagawin ko?" seryosong tanong niya habang nakatulala.
"I have a plan Kuya," sambit ko dahilan para tignan niya ako.
Yohann's POV
Napabuntong hininga ako bago maupo sa couch, bakit kaya mas sumungit si Stella sa'kin? May ginawa na naman ba ako na mali sa paningin niya?
*PHONE RINGING*
"Gwapong Yohann Kiel speaking," walang gana kong sabi du'n sa tumawag.
['Wag mo sabihin na may problema ka rin?]
"Gano'n na nga dude," sabi ko bago bumuntong hininga.
"Bakit ka nga pala napatawag?"
Himala lang dahil napansin ako ulit ng best friend ko, akala ko nga nakalimutan na ako.
[I need your help.]
"Lalapit ka kapag may kailangan—"
[I bring your favorite alcohol... Three truck of alcohol.]
Damn it! Kilala niya talaga ako! Baka isipin n'yo na lasenggero ako, well, oo at hindi ang sagot, oo dahil masarap ito at hindi dahil may pinaggagamitan ako, para sa club bar na pagmamay-ari ko.
"Ano na naman ba ang kailangan mo?"
[We arrived in twenty minutes,]
"Mukhang importante masyado kaya sasadya pa kayo sa kaharian ng mga magaganda ang lahi."
[Aircon is still aircon... Sige, see 'ya.]
Ibinaba ko ang cellphone bago pumunta sa banyo para maligo, paglabas ko ng banyo ay agad na dumeretsyo ako sa kama para sana matulog na nung may biglang kumatok sa pinto kaya tumayo ako para pagbuksan ang iistorbo sa'kin.
"Hijo, we need to talk." seryosong sabi ni Mom.
Ngayon sigurado na ako, napaka-importante nitong pakay ng magkapatid, tumango na lang ako bago kami pumunta sa salas.