Kharis Elara's Pov
"Anak mo." Dmang-dama ko ang paninindig ng mga balahibo ko sa 'king katawan dahil sa narinig kong sinabi ni Saturn sa kapatid n'ya.
After I redeemed myself. I walk towards their direction and quickly grab my phone from the younger Costello as I keep my facade cool.
Shock is understatement to explain his expression. Namimilog ang mata nito habang ang kaniyang labi ay bahagyang nakaawang ilang minuto rin siyang nakatulala lamang habang nakatingin kay Saturn.
He blink his eyes. His mouth were now closed and the muscles of his jaws move after he laid his pair of scrutinizing hazel brown eyes on me.
Sunod-sunod akong napalunok.
"Is it true, Kharis?" I haven't heard his voice this serious in my entire life. Kahit na nagsusumigaw ang utak ko na magmatigas kay Jupiter at h'wag siyang sagutin ay iba ang kinikilos ng aking katawan.
He took a few steps and inched our distance. Because of his height, he's towering me and heck, that intensified this annoying feeling of mine that compare to him, to his physical attribute and peril aura... I am just nothing.
He can easily get rid off me without exerting too much effort.
"Kharis Elara!" His voice with a faint of controlled anger made me flinch. Napatingin sa 'min ang iilang mga taong nakikipaglamay maging ang sarili naming mga magulang.
I breathe in deeply and looked in his eyes too.
Remind me to push Saturn first on Manang's grave.
"Oo, may anak tayo," I murmured. My voice came out cracking even if I made sure that I'd sound strong and unbothered.
Kung ano-ano na ang pumapasok sa utak ko. Paano kung kunin n'ya sa 'kin si Perseus?
"Why didn't you tell me?" Mariin kong naikuyom ang aking kamao. Ilang beses akong bumuntong hininga saka ko s'ya hinarap at muling tiningnan.
Jupiter pulled me out of the funeral room. Kitang-kita ko kung paano kami hinabol nang tingin ng mga tao na nasa loob sa 'ming paglabas.
"Do I need to slap you to get your senses back? How am I supposed to tell you? Tinalikuran mo nga 'ko noon, paano ko sasabihin sa 'yo 'yon?" sabi ko sa kaniya kaagad.
His hand remained gripping in mine. Sinubukan kong alisin 'yon kaya lang ay mas lalong humihigpit ang hawak nito sa 'kin, nasasaktan lang ako lalo at kung hindi n'ya pa 'ko bibitawan ngayon sigurado akong magpapasa 'to.
"Gusto kong makita ang anak ko—," his last words were hanged in  mid-air after I slapped him. Gustong-gusto ko pa siyang sampalin ulit, he deserves more. Ang kapal-kapal ng mukha n'ya!
"Anak ko, Jupiter, anak ko lang at hindi p'wede, hindi mo makikita ang anak ko kahit na mamatay ka pa. That's the price that you need to pay for turning your back on me. Wala kang mapapala sa 'kin, h'wag kang umasa na ipapakita ko sa 'yo si Perseus," I said bravely. Marahas na hinaklit ko ang kamay kong hawak nito.
I took the moment that he's still shock to left the establishment. Dali-dali akong pumara ng taxi at sumakay roon.
My heart pounded like mad as I look around, making sure that he didn't follow me.
Isinandal ko ang aking sarili sa may backrest ng kinauupuan at pilit na kinalma ang aking sarili. I think there are still ways to get rid off him, mauna na kaya kami ni Perseus na bumalik ng Santorini?
"Edi sana dineny mo." Bakas na ang frustration sa boses ni Diana habang pabalik-balik 'tong naglalakad sa tapat ng sofa kung saan ako naka-upo.
Jester quickly talk to the management to ban Jupiter from coming inside the building, that's the only thing we can do for now to make sure that he won't see my son.
Nag-angat ako ng tingin sa kaniya, naiinis na rin. "Lucy and Saturn knows about Perseus. Kung dineny ko na may anak kami malalaman at malalaman n'ya rin 'yon. He can freaking find his way, Jupiter always does!" I argued. Tumigil siya sa paglalakad nito nang pabalik-balik at tuluyan na lang akong hinarap.
"What are your plans now? Elara, hindi pa tayo p'wedeng umalis ng Pilipinas... miski one-fourth ng renovation para roon sa gallery ay hindi pa nasisimulan," she added. Now that she mention it, she just gave me another reason to be frustrated.
Right from the start, I know that this project of ours here is never a good idea for me. Naguguluhan na 'ko hindi ko na alam kung ano ang uunahin kong hanapan ng solusyon.
We heard the door opened. Dali-dali kaming tumingin doon at nabunutan ng tinik sa leeg nang mapagtanto na si Jester lang ang pumasok.
Isinara niya kaagad ang pinto at nagpatuloy sa paglakad palapit sa 'min ni Diana.
"Ayos na?" I asked, hoping that what he wanted to ask from the management is really possible.
He heaves a sigh and I was immediate to understand that what he got for me is a bad news.
"Impossible raw 'yon sabi ng management," anito. Tuluyan ng bumagsak ang balikat ko samantalang isang booklet galing sa coffee table ang mabilis na pinalipad ni Diana papunta sa direksyon ni Jester.
I heard him curse.
"Paanong impossible?" pang-uusisa nito kay Jester. I looked up to him and waited for him to spill the bean.
Binasa nito ang kaniyang pang-ibabang labi at napahawak s'ya sa batok.
"I seriously didn't know since this condo unit came from my entertainment company." He paused talking. Mas lalo niya 'kong pinakakaba kung bayolente din siguro ako katulad ni Diana ay iyong mga scented candles na nasa ibabaw nitong coffee table naman ang naibato ko rito dahil sa mga segway niya.
He really is in an actor. 
"Ano nga?! Magpapatawag pa ba 'ko ng mga reporter bago mo ituloy iyang sinasabi mo?" asik ni Diana.
"Saturn and Jupiter Costello own this entire building, this condominium is under the Costello Real Estate, isa sa mga kumpanya na mayroon ang Costello Empire," sabi nito.
"Anak ng porkchop. Uwian na, tara na umuwi na tayo at may nanalo na," bulalas ni Diana. Halos hindi ko na magawang tumayo mula sa may sofa para maglakad papunta sa kwarto kung nasaan nanunuod si Perseus ng doraemon ayon kay Diana kanina.
So brave of me to utter such words to him earlier. Gusto ko mang mapagka-impokrita at ipagpilitan na hindi nga niya makukuha sa 'kin si Perseus ay natatakot pa rin ako.
At the back of my mind there's a small voice that's shouting at me, telling me that I am gnat that he can get rid off within a snap.
I suddenly remember the magazine that we saw years ago, ang pamilya Costello ang feature ng buong magazine na 'yon.
Naalog ata ang utak ko at nakalimutan ko na sa kabila ng pag-asta niya dating parang mahirap lang siya ay nangaling nga pala sila sa isa sa pinakamakapangyarihang pamilya rito sa Pilipinas.
"Mama!" Perseus' holding a bowl full of popcorns when I walked inside the room. He put it on the left side of the bed and stood up before he run towards me giddily.
Awtomatik na pinaulanan niya 'ko ng halik sa iba't ibang parte ng aking mukha.
"What's wrong, Mama?" Sumulyap siya sa bowl ng popcorn kung saan ako nakatingin. He pouted and smile sheepishly afterwards.
Itinaas nito ang isang kamay sa ere na para bang nanunumpa s'ya.
"We didn't put to much of cheese powder and that's just my first bowl, uubusin ko na lang 'yan, Mama please?" he pleaded.
Napangiti ako ng kaonti dahil sa sinabi nito. I'm not really staring at his bowl of popcorns. Natulala lang ako sandali dahil sa samu't saring iniisip.
"Perseus, do you want to see your Daddy?" Natigil ito sa gagawin niyang pagdampot ng popcorn mula sa bowl. Tumingin s'ya sa 'kin, there was an excitement in his eyes and yet it was quick to fade for unknown reason.
Pinagpag n'ya ang kamay  na nadikiktan ng cheese powder at seryoso akong hinarap.
He really is like his father, a lot.
"I want too." He bow his head slightly and began playing with his fingers. May kung anong emosyong bumangga sa 'king dibdib dahil sa narinig. As he grow up, I never really heard from him that he wanted to see Jupiter.
May isang beses na nagtanong s'ya sa 'kin at naalala kong hindi ko 'yon nagawang sagutin at sa halip ay nilihis ko lang ang atensyon n'ya papunta sa ibang bagay.
Akala ko kasi hindi niya na kailangan si Jupiter, pero katulad ko noon siguro ay nangungulila rin siya sa presensya ng isang Ama. Kung mayroon mang nakakaalalam ng pakiramdam na gano'n ako dapat 'yon.
Unti-unti niyang itinaas ang pagtingin  sa 'kin hanggang sa tuluyan nang magtama ang mga mata namin.
"Gusto ko po, Mama pero sabi ni Ninang sa 'kin...h-hindi raw po kayo bati ni Papa," he give me a weak smile.
May kung anong tali ang sumakal sa puso ko. Perseus is too young to fake his emotion like this. Ayokong nakikita siya ng gan'to.
"Kung hindi mo po bati si Papa, hindi ko rin siya bati, love kasi kita Mama kaya iyong mga bati mo lang ang bati ko rin." I opened both of my arms widely. Mabilis na nagsumiksik doon si Perseus at ibinaon ang kaniyang mukha sa 'king leeg.
Mariin kong kinagat ang aking pang-ibabang labi para pigilin ang sarili ko sa pag-iyak.
"Pero, Mama, namimiss ko rin po si Papa... g-gusto ko rin po siyang makita," he whispered. Humiwalay s'ya sa 'kin at dali-dali kong pinunasan ang sarili kong luha at pilit na ngumiti sa kaniya.
Marahang pinasadahan ko ang buhok nito. I smiled again.
"Okay, then you'll see your Papa. Don't worry we're fine now, bati na kami, bati ko na s'ya," I lied. Bumalik ang natural na sigla sa mata nito. His excitement is filling him to the brim that he quickly fired me questions that I didn't get to answer.
Masiyadong marami ang mga 'yon para masagutan ko lahat.
"Do I look good, Mama?" Nasasabik pa rin ang tono ng boses niya habang inaayos nito ang printed tee na suot . It's his impeccable favorite captain america printed black shirt that he paired with a denim jeans and jacket.
Tinapos ko ang paglalagay ng iilang gamit ni Perseus sa loob ng shoulder bag ko saka ko 'to hinarap at tinanguan bilang pag-aproba.
At young age, Perseus Gray know his own style of fashion. Hindi siya katulad ng ibang bata na kailangan mo pang pilian ng damit na isusuot dahil siya mismo ang gumagawa no'n lalo na nang magsimula siya sa kaniyang pag-claim na big boy na raw s'ya.
"Saan kayo pupunta?" nagtatakang tanong sa 'kin ni Diana pagkalabas namin ni Perseus ng kwarto. Pati si Jester na nagbabasa ng script sa may sofa ay gulat din na napatingin sa 'kin.
I breathe in deeply and smile at them.
"Kay Papa! Bati na po sila ni Mama kaya p'wede ko nang makita si Papa at bati na rin kami," Perseus chirped excitedly and before I can even utter any word to explain to them, he pulled me towards the door.
"I'll explain to you later," I mouthed to Diana and came after Perseus who walk out of the unit first.
Habang nasa biyahe kami pabalik sa funeral ni Manang, ilang beses na pumasok sa 'king utak ang h'wag na lang tumaloy. I am freaking scared, mas malala pa 'to sa takot ko noong ipinapanganak ko si Perseus.
Perseus mouth dropped after he saw the chapel. Hindi ito makapaniwalang tumingin sa 'kin.
"Mama! Is m-my... Papa d-dead?" There were tears in the corner of his eyes. Naalarma kaagad ako nang tuluyan na 'tong humikbi at umiyak hanggang sa.
"That would be impossible, young man I would certainly refuse to die without seeing you," ani ng pamilyar na baritonong boses sa 'ming likuran. Unti-unti akong pumihit papunta sa direksyon na pinagmulan ng boses ni Jupiter.
Perseus looked up to me and tugged the side of my dress. "Is he?" Hindi nito maituloy ang sinasabi n'ya. I smiled and nodded at him.
"Yes, baby. He's your Papa,"