Kabanata: XVII
Nagpatuloy nalang ako sa pag lakad at iniwan siyang naka ngisi roon, naputol narin sa wakas ang nag buntot saakin.
Nakarating ako sa aming dormitoryo isang magandang ngiti ang sumalubong saakin "magandang gabi Estella" masayang wika ni Manang Nenita "magandang gabi po" tugon ko naman dito nagsimula na akong umakyat sa hagdan at pumasok sa aming silid na aming upa.
Kumatok ako sa pinto "Natasha?" wika ko habang patuloy parin sa pag katok "Natasha?" pag ulit ko akma ko naman itong binuksan ngunit bumukas ito ng dahan dahan.
Pag bukas nito ay pansin ko ang pag iyak niya dahil sa sobrang pula ng kanyang mukha,mga mata at ilong. Agad ko siyang niyakap at mas lumakas ang pagiyak niya
"Bakit ka umiiyak?" wika ko rito, ngunit hindi ito umimik at patuloy parin sa pag hagulgul. patuloy ko naman itong pinapakalma ngunit mas lumakas pa ang iyak niya.
"Bakit?" pag tanong ko pa rito tumingin siya saakin,kita ko sa kanyang mga mata ang lungkot at takot. Ngayon ko lang ito nakitang umiyak ng sobra hindi ko mawari ang kayang diramdam.
pumasok na ako sa loob at binigyan siya ng isang basong tubig, unti-unti namang kumakalma ito ngunit lumuluha parin ang kanyang mga mata, wala akong magagawa kundi antayin nalang itong kumalma.
Wala naman itong kaaway dahil maamo at mabait siyang babae. O baka naman pinahiya rin siya ni Lorenzo. Walang hiya talaga ang lalaking iyon malalagot siya bukas.
"A-ate w-wag ka p-pong mabibigla" mautal utal niyang sabi habang hinahawakan niya ang aking kamay. Mabibigla? baka naman may nobyo na ito at nag hiwalay sila. "Ate s-si" patuloy nito patuloy parin ang pag luha nito patuloy din ang pag punas nito sa kanyang mukha
Kabanata: XVII
Nagpatuloy nalang ako sa pag lakad at iniwan siyang naka ngisi roon, naputol narin sa wakas ang nag buntot saakin.
Nakarating ako sa aming dormitoryo isang magandang ngiti ang sumalubong saakin "magandang gabi Estella" masayang wika ni Manang Nenita "magandang gabi po" tugon ko naman dito nagsimula na akong umakyat sa hagdan at pumasok sa aming silid na aming upa.
Kumatok ako sa pinto "Natasha?" wika ko habang patuloy parin sa pag katok "Natasha?" pag ulit ko akma ko naman itong binuksan ngunit bumukas ito ng dahan dahan.
Pag bukas nito ay pansin ko ang pag iyak niya dahil sa sobrang pula ng kanyang mukha,mga mata at ilong. Agad ko siyang niyakap at mas lumakas ang pagiyak niya
"Bakit ka umiiyak?" wika ko rito, ngunit hindi ito umimik at patuloy parin sa pag hagulgul. patuloy ko naman itong pinapakalma ngunit mas lumakas pa ang iyak niya.
"Bakit?" pag tanong ko pa rito tumingin siya saakin,kita ko sa kanyang mga mata ang lungkot at takot. Ngayon ko lang ito nakitang umiyak ng sobra hindi ko mawari ang kayang diramdam.
pumasok na ako sa loob at binigyan siya ng isang basong tubig, unti-unti namang kumakalma ito ngunit lumuluha parin ang kanyang mga mata, wala akong magagawa kundi antayin nalang itong kumalma.
Wala naman itong kaaway dahil maamo at mabait siyang babae. O baka naman pinahiya rin siya ni Lorenzo. Walang hiya talaga ang lalaking iyon malalagot siya bukas.
"A-ate w-wag ka p-pong mabibigla" mautal utal niyang sabi habang hinahawakan niya ang aking kamay. Mabibigla? baka naman may nobyo na ito at nag hiwalay sila. "Ate s-si" patuloy nito patuloy parin ang pag luha nito patuloy din ang pag punas
Kabanata: XVII
Nagpatuloy nalang ako sa pag lakad at iniwan siyang naka ngisi roon, naputol narin sa wakas ang nag buntot saakin.
Nakarating ako sa aming dormitoryo isang magandang ngiti ang sumalubong saakin "magandang gabi Estella" masayang wika ni Manang Nenita "magandang gabi po" tugon ko naman dito nagsimula na akong umakyat sa hagdan at pumasok sa aming silid na aming upa.
Kumatok ako sa pinto "Natasha?" wika ko habang patuloy parin sa pag katok "Natasha?" pag ulit ko akma ko naman itong binuksan ngunit bumukas ito ng dahan dahan.
Pag bukas nito ay pansin ko ang pag iyak niya dahil sa sobrang pula ng kanyang mukha,mga mata at ilong. Agad ko siyang niyakap at mas lumakas ang pagiyak niya
"Bakit ka umiiyak?" wika ko rito, ngunit hindi ito umimik at patuloy parin sa pag hagulgul. patuloy ko naman itong pinapakalma ngunit mas lumakas pa ang iyak niya.
"Bakit?" pag tanong ko pa rito tumingin siya saakin,kita ko sa kanyang mga mata ang lungkot at takot. Ngayon ko lang ito nakitang umiyak ng sobra hindi ko mawari ang kayang diramdam.
pumasok na ako sa loob at binigyan siya ng isang basong tubig, unti-unti namang kumakalma ito ngunit lumuluha parin ang kanyang mga mata, wala akong magagawa kundi antayin nalang itong kumalma.
Wala naman itong kaaway dahil maamo at mabait siyang babae. O baka naman pinahiya rin siya ni Lorenzo. Walang hiya talaga ang lalaking iyon malalagot siya bukas.
"A-ate w-wag ka p-pong mabibigla" mautal utal niyang sabi habang hinahawakan niya ang aking kamay. Mabibigla? baka naman may nobyo na ito at nag hiwalay sila. "Ate s-si" patuloy nito patuloy parin ang pag luha nito patuloy din ang pag punas nito sa kanyang mukha
nito sa kanyang mukha
Kabanata: XVII
Nagpatuloy nalang ako sa pag lakad at iniwan siyang naka ngisi roon, naputol narin sa wakas ang nag buntot saakin.
Nakarating ako sa aming dormitoryo isang magandang ngiti ang sumalubong saakin "magandang gabi Estella" masayang wika ni Manang Nenita "magandang gabi po" tugon ko naman dito nagsimula na akong umakyat sa hagdan at pumasok sa aming silid na aming upa.
Kumatok ako sa pinto "Natasha?" wika ko habang patuloy parin sa pag katok "Natasha?" pag ulit ko akma ko naman itong binuksan ngunit bumukas ito ng dahan dahan.
Pag bukas nito ay pansin ko ang pag iyak niya dahil sa sobrang pula ng kanyang mukha,mga mata at ilong. Agad ko siyang niyakap at mas lumakas ang pagiyak niya
"Bakit ka umiiyak?" wika ko rito, ngunit hindi ito umimik at patuloy parin sa pag hagulgul. patuloy ko naman itong pinapakalma ngunit mas lumakas pa ang iyak niya.
"Bakit?" pag tanong ko pa rito tumingin siya saakin,kita ko sa kanyang mga mata ang lungkot at takot. Ngayon ko lang ito nakitang umiyak ng sobra hindi ko mawari ang kayang diramdam.
pumasok na ako sa loob at binigyan siya ng isang basong tubig, unti-unti namang kumakalma ito ngunit lumuluha parin ang kanyang mga mata, wala akong magagawa kundi antayin nalang itong kumalma.
Wala naman itong kaaway dahil maamo at mabait siyang babae. O baka naman pinahiya rin siya ni Lorenzo. Walang hiya talaga ang lalaking iyon malalagot siya bukas.
"A-ate w-wag ka p-pong mabibigla" mautal utal niyang sabi habang hinahawakan niya ang aking kamay. Mabibigla? baka naman may nobyo na ito at nag hiwalay sila. "Ate s-si" patuloy nito patuloy parin ang pag luha nito patuloy din ang pag punas nito sa kanyang mukha