KINAIN kami ng kadiliman at pakiramdam ko'y hinihigop ako patungo sa kawalan. Halos bumaliktad ang sikmura ko sa pagkahilo. Animo'y nakikipagkarerahan naman kung humampas ang hangin sa aking mga balat. Ngunit ilang sandali pa, isang nakakabulag na liwanag ang bumungad sa amin. I closed my eyes. Mabilis din akong nagmulat. Kean's handsome face appeared as he stared at me intently. "Welcome to Westeros world, Claire." Ngumisi siya habang namamangha naman ako sa nakikita. My jaw literally dropped. I was amazed at the beauty of their world.
The trees there really looks old and gigantic. I can even see big wild flowers na parang kabuti kung sumibol dahil magkakalayo sa isa't isa. The skies are the same. There are blue. Makapal ang hamog sa alapaap. Iyong iba'y malapit at ang ilan naman ay maliliit na.
Everywhere has a greeny. Hindi siya mga weeds they are like bermuda grass. The mountains are like beautiful. Hindi makatarungan kung ikukumpara sa earth. Dati ay nakikita ko lamang ito sa fantasy book. But now, here i am watching them. Everything is a perfection of oddness but undeniebly beautiful. "I never imagined an Westeran World could this be beautiful," namamanghang puri ko. "Westeros claire, dahil Westeran ang tawag sa atin," pagtatama ni Kean sa akin.
Saglit lamang akong sumulyap sa kaniya at marahang tumango. "Okay." Ang main gate ay kasing taas ng isang twenty story building kung susumahin ito. Pero hindi sumapat iyon para maitago ang matatarik na tore na nasa loob.
I saw a very huge castle like structure sa loob ng bakod. Para siyang disney pero hindi naman exact replica. Everything is shinning. Ang sarap tipakin ng nandoon at ibenta sa pawnshop.
"Kean, is that the castle?" hindi ko napigilang iparamdam sa himig ang pagkamangha. "Hmm, nope. Definetely not," napailing-iling naman ito habang pinapatas ng maayos ang mga papel. Nagtaka naman ako. Kung hindi 'yan kastilyo? Ano ang pagkalaki-laking bagay na 'yan?
"Then, what is that?" nagtatakang tanong ko sa kan'ya. Sa totoo lang, silent person ako pero sa ganitong pagkakataon hindi ko talaga mapigilang matibag 'yon. Unti- unting lumandas sa labi niya ang nakakalokong pagngisi.
Napasimangot ako. "You will found out later on, babe," kumindat siya. Napangiwi ako. Mukhang habit na yata ng lalaking ito ang galitin ako. Muli akong sumulyap sa harapan.
The gate is made of pure gold, thick and solid na ikinamangha ko. There where carvings that makes the gate more unrealistic. Shit! Hindi ba sila natatakot na manakawan? Gaano ba sila kayaman at halos punuin na nila ito ng ginto.
Sa itaas ng gate ay may artistic lettering ng Westeran Academy na parehong style ng logo sa uniform ni Kean. Habang sa magkabila ay may espadang magka-ekis. The gigantic gate slowly created a creak when it started to open. Unti- unting tumambad sa akin ang kumikinang na akademya. Napasinghap ako.
"Welcome to Westeran Academy," napangiti si Kean. Tila natulala ako sa pagkamangha. "Wow, the school is so shinny like literally," hindi ko napigilang magkomento. Hindi ko talaga inaasahang ganito kaganda ang makikita ko.
"Yeah, gorgeous and beautiful," seryosong saad niya. Kumunot ang noo ko. Gorgeous? Lumipad ang tingin ko sa kan'ya. Titig na titig siya sa akin. Sinamaan ko siya ng tingin. But Kean chuckled.
Hinila ako ni Kean papasok sa compound ng Academy. And here I am, looking to a dream like reality. Hanggang ngayon hindi pa rin ako nakakamove-on sa nangyayari, para akong isang hunter na nakakita ng rare object. Everything will not be justified with just the word amazing. Sa kagandahan ng lugar ay 'di na ako makahagilap ng tamang salita para dito.
It is magical and so fantastic but those words don't gave them justice. The beauty is so unearthy. "Mukhang galit sa gold ang gumawa nito," Tanging naisaad ko. It seems like, i am developing goose bumps everytime I rake my eyes on the structures.
Nagkibit-balikat si Keanl habang nakapamulsa sa tabi ko. "Everything should be to its finest. The students here are for all over the world of Westeros," sagot niya. Natulala ako, masuwerte nga ang magiging estudyante dito. Buhay Prinsesa at Prinsepe kumbaga.
"Hey, snap it out. We need to go to registrar's office," biglang paalala niya. Napansin ko, nagiging matino naman pala kausap si Kean paminsan- minsan. Akala ko puro kabulastugan lamang ang alam niya. Ngunit para akong robot na automatic na agad nagpivot at sumunod sa kan'ya. Wala akong ibang mapagkakatiwalaan sa ngayon kung 'di siya lamang. Patungo daw kami sa registrar and we are heading to a not so large building but it still screams the sophistication of the materials used upon contruction.
Namangha na naman ako. "May minahan ba dito ng ginto? Gaano ba kayaman ang nagpatayo nito? Sobra naman yata na gumastos pa sila ng ganito ka-eleganteng paaralan," pagtataka ko.
Tumawa si Carl sa sinabi ko. "You're right, mayaman talaga. The royal families donates a plenty of Denar for Academy renovation every years," sagot niya. Kumunot ang noo ko at sumulyap sa kaniya.
"Denar?" naguguluhan kong tanong, wala akong ideya kung ano man 'yon. "Westeros currency," at biglang may hinugot siya sa bulsa. "Like this coin, it is equivalent to one Denar," paliwanag niya.
He means gold coin with a carving of a crown. The coin is somewhat bigger than the usual coins on earth. "You don't have paper bills, like money made of paper?" tanong ko. Tiningnan ako nito na parang nasisiraan ng bait. "We don't have such thing. The highest currency we do have is one Denar. Paper has no value," saad niya.
Well, totoo naman. A gold coin has bigger value than one thousand bill. Wierd but true. So, kung wala namang paper bills, ang hirap naman ata kung magdadala sila ng maraming coins. But who the hell cares, as long as i am carrying them. I won't give a damn.
Bigla kong naalala yung wierdong reaksyon ng mga tao sa Dimali. Kaya pala gan'on na lamang ang pagtitig nila sa akin kapag magbabayad ako. After all, ako pala itong wierdo sa paningin nila. Ikaw ba naman ang abutan ng perang hindi naman normal sa paningin mo. Hanggang narating namin ang registrar's office.
Ilang counter ang nahahilera doon.
Only few people are there and currently busy on stamping documents. Nang mamataan kami'y agad na nagtayuan ang mga iyon. Nakita ko ang biglang pagbabago ng reaksyon ng mga babae. Animo'y nakakita ng sinasamba. Hindi ko alam kung nangangati ba ang puwet o sadya lang hindi magkandaugaga sa pagpapapansin. Sumulyap pa sa salamin ang isang babae. I almost rolled my eyes.
Lumapit si Kean sa isang counter na medyo may edad ang nakaupo at agad akong sumunod doon. "Good afternoon Mrs. Mandatore, I am here for the request from the council," pormal na saad niya. Mukhang nakuha naman agad ni Mrs. Mandatore ang ibig sabihin ni Kean.
"Hand me the papers," saad niya at hinanda ang salamin sa mata. Maingat na iniabot ni Kean ang mga papel, siguro'y nanggaling iyon sa bag niya kanina dahil nakita ko na lamang itong chinicheck niya noong nasa tapat na kami ng portal at kung bakit may papel ako doon ay hindi ko na alam. Nakita kong pinasadahan iyon ng ginang isa- isa.
Napalunok siya. "Good grace, the new student is a long lost Westeran," nababaghang usal niya pero patuloy pa rin siya sa pagbabasa. "Claire Lessey Lapid?" nagtatakang tanong nito. Pagkaraan ay biglang napasinghap. Tumaas ang kilay ko. "Oh my God! your parents is Estrella Lapid and Vladimir Lapid!" hindi makapaniwalang saad niya. Nakita ko pa siyang nagpaypay ng sarili gamit ang mga kamay.
Mukhang hindi siya maka-recover sa nalaman. Nagtaka ako. Tumatango lamang si Kean sa tabi ko at tahimik na nakamasid. Kanina pa ako nagtataka kung paanong nalaman niya ang lahat ng impormasyong tungkol sa akin. Ganoon pa man, nagkibit-balikat na lamang ako. Nagkatinginan kami ng babae. Ano bang problema kung anak ako ni Estella Lapid? Ano bang problema niya sa magulang ko?
"But she loo- " saad ng matanda na pinutol naman ni Kean. "I know but headmaster Claveron explained everything," mahinahong sagot niya. I am wondering kung ano dapat ang sasabihin ni Mrs. Mandatore dahil kung makatingin siya'y parang hindi makapaniwala. Natahimik ito at walang nagawa.
Matikas na naglakad si Kean sa harapan at seryosong tinitigan ang matanda. "She will be inrolled like what my mom instructed. And about the fees, it was already settled by with her as well," paliwanag niya.
Hindi man lang kumibo ang matanda kaya seryosong inilapit ni Kean ang mukha sa ginang habang nakatukod ang dalawang kamay sa lamesa. "May problema ka ba doon Mrs. Mandatory?" Tumaas ang kilay niya. Biglang nataranta naman ang matanda at mabilis na umiling. "Wala, wala naman," pilit na pilit ang pagkakangiti nito. Natataranta sa pagkilos ang ginang, mabilis niyang tinatakan ang mga papel at iniayos ito sa isang makintab na scroll.
She smiled at me. "Pagkatapos dito sa registrar, pumunta ka sa office center para masukatan," sabay abot nito ng isang kapirasong papel. Tinanggap iyon ni Kean. "Thank's Mrs. Mandatore, pero hindi na kailangan. Hindi pa siguro nai-inform sa inyo ng council at royalities na aalisin pansamantala ng Academy ang color coding sa uniform," paliwanag niya.
Hindi naman nagtaka ang babae at tumango na lamang. Ngunit nagtaka ako sa sinabi ni Kean. Who is he at this school? Why does Mrs. Mandatore seem so afraid of him? Bakit parang mas marami pa siyang alam sa ginang? Tahimik na pinasadahan ng tingin ni Kean ang papel at tsaka iniabot naman sa akin. Nagtataka man ako ay agad na tinanggap 'yon at tiningnan. I can see the Academy's logo on top at sa ibaba ay nakokita ko ang nakahilerang mga title.
SCHEDULE WS
1st year
Class A
Room 100
1st History
2nd Orcanology, history of Dark Reapers
3rd Weapons
Lunch
4th Physical Combat
5th Power Control
6th healing
I got a feeling na subject ang mga ito. Pero bakit may power control at healing? At ano itong 2nd? Nagbibiro ba sila? Unti- unting lumalabas ang mga katanungan sa aking isipan. Alam kong mga assestment ang nababasa ko at 'yon ang magiging subject ko, pero tanging kabaliwan lamang ang nakikita ko ngayon.
Mabilis akong humarap kay Kean. "What is this?" hindi makapaniwalang tanong ko sa kan'ya. There is no way a subject can be this ridiculous. Nagbibiro ba sila? Wala akong alam dito! Kumunot ang noo niya. "What about it? You we're inrolled based on your family background, hindi ka naman normal na Westeran. So, there is nothing wrong with the scedule," sagot niya.
Biglang nanlupaypay ang mga balikat ko. Binaha ng katanungan ang buong isipan ko at kung hindi pa ito masasagot ngayon baka ikabaliw ko na. "Kean, can I asked you something?" seryoso kong tanong. Napabuntong hininga siya. The strong wind blew and it carried the dry leaves around. Ngunit hindi natinag ang titig ko sa kaniya. I saw his breathing get heavier. Kean averted his gaze. Ayaw niyang makita ko ang katotohanan sa mga mata niya. Ngunit ramdam ko pa rin ang pagiingat at pananantya niya.
"Dipende sa itatanong mo? So, what is it?" malumanay na tanong niya. "What's going on? I'm not stupid. Alam kong sinadya mo lahat. Tell me? How did you know my backround if you didn’t plan it? Remember, you owe me an explanation, Kean. Matuto kang tumupad sa usapan," malamig kong saad.
Napabuntong hininga siya. He averted his eyes. "I didn't expect you to be this straight forward. My only job is to bring you here. I really don't expect you to find out quickly," nahihirapan niyang paliwanag. I crossed my arms. My eyebrows rose.
Dumilim ang tingin ko sa kaniya. "Fine! We we're sent to mortal world to look for Westeran like you or like us, you know like special power's? We're required to do it every year's and by the way, headmaster is the one telling us where to go, kung saan kayo mahahanap. Kabilang na doon kung saang Clan kayo nararapat ilagay, alinsunod sa pamilya niyong pinagmulan," mahaba niyang paliwanag.
My forehead furrowed as I struggled to understand what he said. What Clan? Did he mean I came from the race of healers? Because it's written in my schedule. But I have no healing ability. Do they know my true ability? Naguguluhan akong tumingin kay Kean. "Please explain to me why you call me a healer? And I also don't know anything about my parents' family history!" I almost broke my nerves due to frustration. Ngunit mariin lamang siyang umiling.
"I'm sorry, Claire. My mom and headmaster explained everything. I don't have the right to speak. They'll explain to you later. I'm just following their orders," he explained seriously. I fell silent and sighed.