Chapter 39

Assilla Ong's POV
"Ohmyghad, what happened to your hair?" Asked by Vera.
"See? This is what I'm talking about, I'm afraid you'll stay away from me if I tell you about my situation." I said in between my cries.
"No, don't think about it. I'm your friend, I'm always here for you. Thank you for trusting me this time, I promise I won't leave." I'm really thankful that I have them.
"I thank you." We're all crying like a dumb bitches because of what I stated.
"What about your followers? What do you think is gonna be their reaction if they know about this? You're an influencer, and knowing that you're experiencing this kind of this situation is a big deal and terrible." It was Olive.
"I don't know, I don't know. I want to take a break. And I'm planning to tell this to my parents but I'm afraid they won't care about it. I've never been so helpless like this."  I answered.
"But we love you anyway." My heart melt because of what Zenny said.
"And you're still gorgeous without hair."  Am I?
"Geez! I look like the daughter of The Rock, a bald gorgeous lady. Pew." I just said to ease the dramatic scenery between us.
I went home right away after school. Eversince I stepped inside our house, I feel like I don't belong here. I'm not their own daughter, I'm not the favorite one and will never be the spoiled princess. I'm just a bitchy princess but broke inside. And no one knows it my only myself. I hate it when people look at me with awe.
"Assilla, ano itong nabalitaan ko pumupunta ka sa bar after school nang hindi namin nalalaman? Do you planned to be a drunkard?” It was Mom. Hindi na ako magtataka na makarating sa kaniya about that.
"It's just sometimes, it won't affect my grades." I answered.
"Who do you think you're fooling? Halos gabi-gabi ka raw pumupunta doon. Malaman ko lang na napapabayaan mo ang grades mo—"
"Why do you care anyway?" I cut her words. "The last time I check, you doesn't even care if I'm still alive or not. I know what I'm doing, and I'm doing what is favorable with me. Stop reprimanding me about things you haven't sure of." I said and left her there.
I'm so tired of them keep reprimanding me about things and arguing about all of my fallacies though they're not even sure about the information they have. That was so mean.
I've never tell them about my consider. I survived on my own. No one really wants me.
"How does it feel living my dream?" Tanong ko habang tinatanaw sa malayo ang bunso ng mga Guillana.
She's living the life I'm dreamin' of. I wish I was her— I don't want to be her I just wanted to step over her. I am the crowned princess but she was like a queen. Her life was almost perfect that I'm so envious while seeing her. Gusto ko siyang sirain.Everytime I see her smile, nanggigigil ako. Ayoko siyang makitang nakangiti. I feel like she's bragging about her luckiness and success in life. And I don't like seeing her with Aldrus. Aldrus is my long time crush since grade school but he never noticed me, because everyone knows me as the notorious bitchy princess that everyone hates. And I hate it. I never felt love at home, and so at the school. I can't find my solace and escape. But that Guillana's only daughter, without even thinking about it...she got into it quickly without doing any efforts. She must be lucky but I won't make that last longer. Life must be fair, she can't just look at me like a grotesque bitch.
These days I don't know myself. Lagi akong nakasubaybay sa mga kaganapan sa buhay ni Aldrich and that Daesyn. Every single move they make, every time they're near each other; it affects me. I'm overwhelmed. I hate seeing them together.
Nang mabalitaan kong ikakasal na sila, hindi ko malaman kung ano gagawin. Nababahala ako. I want to do something...to stop them. I had sexual intercourse with Aldrus. It was like a best feeling I always wanted to do with him, with love and so much lust. But when he realized, he stayed away from me and cursed me like I'm the worst woman he ever met. I know it wasn't hard to deal with it. I stop for the mean time and smile because I have a better plan. I succeed to stop their wedding. Plus, I chained them both and let them suffer together. Seeing them in that state gaves me a reason to smile and give my all energy to continue cutting their connected red thread.
I used everyone just to fulfill my wants. I keep moving forward and a little bit nastier. But I know what I'm doing. What I'm currently doing makes me happy. They finally part ways nang makatakas si Guillana but then I was arrested. But I got terminated, luckily. I continued trapping Aldrus for years and it was a gruesome feeling seeing him as the days past by, but I still don't spare him. I continued blessings myself from their despair.  I heard that Guillana gave birth to a twin, years ago. I feel anger and disappointment. Aldrus escaped from me and we're currently playing hide and seek. It was tiring, so I let him go.
This time, my alas was their children. From the goofy goober Kristoff, I instantly got their children without paying any effort. Hearing their cries irritates me but it just feels good knowing that their mother is suffering in worries.
I'm not downhearted , I'm just trying hard to get everyone's attention on me. But seems like, no one wants a sight of me.
"I just want to be loved." My last words before I click the trigger of the gun I'm holding while falling at the cliff at the same time.
Kristoff Abregana's Pov
"Masama ang tatay niya! Sinaktan at iniwan ka diba?" Bulyaw ko sa harapan ng anak niya.
"Talagang inuubos mo ang pasensya ko? Ano bang nakain mo at pumapangit na ang ugali mo!" Napasinghap ako sa sinabi niya. Now it's my fault.
"I'm not the problem here, it's you!" Sumbat ko pero mahinang tawa lamang ang naging sagot niya doon.
"Kung gano'n, ano ang problema sa'kin? Aber!" Sagot niya maya-maya.
"You've never see me as a different person, you only see me as a younger brother and acquiantance. Ni hindi ka tumingin sa'kin ng may paghanga at pagmamahal, kakilala lang ang turing mo sa'kin." Nagngangalit ang kalooban ko.
"O eh anong problema doon? Totoo naman na isa kang kakilala at kaibigan sa'kin at hindi na hihigit iyon doon. Oo nga't parang nakatatandang kapatid na rin ang turing ko sa'yo, ano bang masama doon?"
"Arah gusto kita! Bata pa man tayo ito na 'yung nararamdaman ko eh at hindi nagbago 'yon! Sinubukan ko! Sumubok akong aminin sa'yo pero sa bawat pagpapakita ko ng motibo hindi mo man lang ma-appreciate iyon. Pa'no naman ako? Ako nga 'yung laging nandito pero hindi mo 'ko makita. Para akong namamalimos ng atensyon na kahit kailan ay hindi man lang maibigay sa'kin." Eksplinasyon ko.
"Hindi...Mali ang sinasabi mo. Sinabi ko sa'yo, para nang nakatatandang kapatid ang turing ko sa'yo at hindi na hihigit pa sa isang kaibigan ang tanging maibibigay ko. Tope, alam mo kung ano ang gusto ko at hindi iyon ay hindi ang gusto mo. Sa mga panahon na nangangailangan ako ng masasandalan nandiyan ka at lubos akong nagpapasalamat sa'yo dahil doon...p-pero hindi ko maisip na...kailangan ng kapalit lahat ng iyon." Mahabang aniya. Hindi ko maintindihan. Ano bang wala sa'kin?
"Hindi rin! Hindi ako humihingi ng kapalit. Ang gusto ko lang makita mo ako, mahalin mo naman ako!" Pagpapaintindi ko sa kaniya.
"Alam mong hindi ko gusto ang nais mong mangyari." Napangiti na lamang ako ng mapait. Oo nga pala't ni minsan ay wala siyang ibang naramdaman para sa'kin.
"I'm sorry." Paghingi ko ng paumanhin.
"Bukas na tayo mag-usap ng maayos, hindi tama ito." Iniwan na niya ako.
---
Family day ngayon ng mga inaanak ko. Hiniling ni Daesyn na kung pupuwede ako na muna ang bahala sa mga bata. Pumayag ako't naaaliw din akong kasama sila. Para ko na silang mga anak. Nag-enjoy kami sa family day. Makita lang silang nakangiti ay nasisiyahan ako. Kahit papaano'y parang naranasan ko na rin ang pakiramdam na maging ama. Umuwi kami ng may ngiti sa labi.
Pinapatulog ko na ang mga bata at umiinom ng isang beer nang may hindi nakarehistrong numero sa telepono ko ay tumawag. Sinagot ko na lamang iyon. [Hi Kristoff.] Sa boses palang nito ay hindi ko na nagugustuhan ang nasa isip. Hindi ko kilala ang boses ng babaeng iyon. Hindi ko rin alam kung paano niya nakuha ang numero ko.
"Sino ka?" Pagtatanong ko para maibsan ang kuryusidad.
[Let me introduce myself to you... I'm Assilla Ong.] Sabi nito mula sa kabilang linya.
"Anong kailangan mo?" Pagtatanong ko.
[Let's make a deal.] Agad kumunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Agad kong pinatay iyon. Baka pinag-t-tripan lang ako niyon at manloloko pala.
Pero muli siyang tumawag at tumawag hanggang sa maubos ang pasensya ko't sinagot na lamang ang tawag niya. "Ano bang kailangan mo!" Bulyaw ko rito at tumungga ng alak.
[I just want to make a deal with you. Look...I know you don't trust a stranger like me but dude I'm serious this time. I'm Daesyn's friend since highschool and we're very close from each other. I am actually one of her children's godmother. I live in New Jersey, I just took a vacation. Gustow ko lang sana bisitahen mga inaanak ko. Can I ask for your favor? Can I meet them now? I'll text you the nearest address.] Mukha namang kapani-paniwala ang sinabi niya kaya pumayag na lamang ako.
Isa-isa kong nilipat ang dalawang bata sa sasakyan at nag-drive papunta sa lugar na sinabi ng babaeng iyon. Ramdam ko na ang alak sa sistema ko pero hinayaan ko na lamang iyon sa pag-aakalang mawawala din iyon mamaya.
Nang makarating ay nilapitan ako ng babaeng nakausap ko sa telepono kanina. Kinuha niya ang mga bata at hiniram muna sa akin. Hindi ko alam kung bakit nandito siya nakipagkita sa akin. Ang weirdo ng paligid, nasa parang kami at tabi ng bangin.
Hindi ko maintindihan kung bakit bigla na lamang kinuha ng babae ang cellphone ko at may kinopyang number doon na kaniya namang tinawagan sa kaniyang telepono. "Kausapin mo. Sabihin mo sa kaniya pumunta siya dito." Hindi ko maintindihan kung bakit nag-iba na ang tono ng boses niya ngayon. Gusto kong tumutol ngunit dahil sa kalasingan ay natagpuan ko na lamang na sagutin ang mga katanungan niya at sundin ang anumang sabihin niya.
[Nasaan ang mga anak ko?!] Pagalit na tanong ni Arah mula sa telepono.
"Arah, ako 'to." Sagot ko habang napapatingin sa babaeng nagngangalang Assilla na ngayon ay pinandidilatan ako ng mata.
[Putangina! Bakit magkasama kayo?! Saan mo dinala mga anak ko?!] Galit na tanong nito mula sa telepono kaya naguluhan ako. Bakit alam niyang may kasama ako at bakit para bang nagagalit siya?
"Saka na ako magpapaliwanag. Magkita tayo." Sabi ko na lamang.
Hindi ko na alam ang sumunod na nangyari. Basta't nagising na lamang ako na may benda sa ulo at sugat sa ilang parte ng katawan. Saka palang nagrehistro sa utak ko ang nangyari.
"Hindi ka ba nag-iisip?! Tanga tanga, kahit pumayag ka sa gusto ni Assilla, hinding-hindi pa rin kita mamahalin! Bakit ba hindi ka nalang makontento sa kung anong meron tayo ngayon? Dinamay mo pa mga inosenteng anak ko?" Napapasinghap na sumbat ni Arah  sa'kin nang magkita kami sa hospital.
"Huwag na huwag ka na ulit magpapakita sa'kin." Banta nito sa'kin habang dinuro-duro pa ako at ipinupukol ang dismayadong tingin nito sa'kin.
"Nag-aagaw buhay ang anak ko! Hindi pa ba sapat 'yun ha?! May natitira pa bang konsensiya sa'yo? O pinaiiral mo lang 'yang nararamdaman mo? Sa lahat ng taong pinagkakatiwalaan ko, ang buong akala ko ikaw ang lubos na makakaintindi sa'kin...pero binigo mo ako. Huwag na huwag ka ng magpapakita sa'kin....ni anino mo ayoko ng lumapit pa sa anak ko." Napapalunok akong tumingin sa kaniya habang pinagsisihan lahat ng nagawa ko kahapon.
Napakabobo ko. Hindi ko dapat ginawa iyon. Nagsisisi ako. Napaka-tanga ko. Dahil sa nangyari, nasira ang nabuong samahan namin. Ngayon ay mahihirapan na akong lapitan siya dahil sa nagawa ko.

Komento sa Aklat (5)

  • avatar
    LopezLaverne

    ☺️🥰

    15/08/2023

      0
  • avatar
    Sinclaire

    my masterpiece

    30/12/2022

      0
  • avatar
    GuzmanArvinjake

    500

    03/08/2022

      0
  • Tingnan Lahat

Mga Kaugnay na Kabanata

Mga Pinakabagong Kabanata