ABALA SA PAGLULUTO si Khei nang madtanan ni Lewis sa kusina. Lumapit siya at agad niyapos ang baywang nito. "Good morning," bati niya at ginawaran ng halik sa pisngi si Khei. Sumagot naman si Khei at binalik ang focus niya sa pagluluto. Isang linggo na rin pala ang lumipas simula nang umamin si Lewis sa kaniya. Pagkatapos nang mga nangyari sa kanila ay mas lalong naging showy si Lewis sa kaniyang nararamdaman. Araw-araw itong nag-uuwi ng red roses at binibigay kay Khei. One week na rin siyang nanligaw kay Khei. Sobrang saya naman ang nararamdaman ni Khei dahil talagang totoo ang sinabi sa kaniya ng boss niya. Akala niya kasi na dahil lamang sa kalasingan kaya nagsabi nang kung anu-ano.
"Bitiwan mo na ako, boss. Luto na ang pagkain," sabi ko sa kaniya na hanggang ngayon ay nakayakap pa rin sa akin. Ngumiti lang ako nang palihim dahil sa sweetness nito. May ganitong side pala ang boss niya kahit paiba-iba ang ugali nito. Nasabi niya sa akin na may iba siyang katauhan. Nagkaroon daw siya nito no'ng harapang nasaksihan niya ang pagpatay ng mga magulang niya. Naalala ko that time no'ng madaling araw ay suntok niya ang pader at salamin.
"More minutes please," sagot niya habang nakayakap pa rin sa akin. Pinatay ko na lang ang apoy at humarap sa kaniya. Naka-nguso ito kaya medyo natawa ako sa kaniya.
"Hey! Why you are laughing?" Nagtatakang tanong nito sa akin. Kaya lalo akong tumawa dahil sa reaction niya. Nainis naman niya sa akin.
"Ik hou van je, mijn koningin. I love you, my Queen." sabi nito sa akin. Gamit niya ulit ang salita niyang hindi ko naman alam. Kaya nagtataka ako sa mga sinasabi niya sa akin kapag ganiyan ang sinasabi niya. Hirap talaga pag may alam na alien word ang mga mayayaman.
"Ano ba ibig sabihin sa sinabi mo?" Tanong ko sa kaniya. Gusto ko ring malaman kung ano talaga 'yon. Baka pangit pala ibig sabihin tapos kilig na kilig pa ako.
"Secret. Kiss muna," anito. Kaya tinaas ko ang kamay ko sa pinakita ang kamao ko. Lumayo naman siya sa akin habang tumatawa. Kaya naiinis lalo ako sa kaniya. Mukhang iba talaga ang pinapahiwatig sa sinabi niya.
"Sabihin mo na kasi!" Pagpupumilit ko sa kaniya pero hindi niya ako pinakinggan. Masasapak ko talaga 'to pag ako ay lalong maiinis sa kaniya. Ang damot! Ayaw pa kasing sabihin kung ano 'yon. Edi siya na ang may alam ng alien word.
"You want to know? Don't mad on me kapag malaman mo." Dahil sa gusto ko talagang malaman ang sinabi niya kaya tumango ako.
"Ik hou van je, mijn koningin means ang bantot at pangit mo." Pagkasabi niya ay tumawa ito ng malakas. Sabi na nga ba! Pero ano ako? Bantot? Ang sama!
"Ang sama mo! Lagot ka talaga sa akin! Tsaka anong pangit? Kaya ka pala in love sa akin dahil sa kapangitan ko." Huminto naman ito sa katatawa at sumeryoso ulit.
"Let's eat. Gutom na ako." Pag-iiba niya ng usapan. Tingnan mo ang lalaking 'to. Daig pa sa may reglang babae. Naghain na lamang ako ng pagkain at nagsimula kaming kumain.
"Kyahhh!" Isang malakas na sigaw ang kumuha sa atensyon namin pareho ni boss. Agad akong lumingon sa pinanggalingan ng boses. Nakita ko si Vien. May dala itong isang tupper ware. Matagal na pa ring hindi ko siya nakikita. Salamat na lang ay dumalaw siya dito. Lumapit agad ito sa amin at nilagay ang dalang tupper ware. Umupo agad ito sa isang upuan at sunod-sunod ang pagtanong niya kay boss.
"Kailan pa kayo nagsama sa iisang bahay? May aalagaan na ba akong baby? Kailan ang kasal? Dapat itong malaman ni mommy tiyak akong matutuwa 'yon dahil mag-aasawa na ang pamangkin niya." Isang matalim na tingin ang binigay niya kay Vein. Samantalang ako gulat na gulat sa mga marinig.
"Sorry, insan. Nagulat lamang ako," sabi ni Vein at nag peace sign. Nakarinig ako ng buntong-hininga galing kay boss bago nagsalita kay Vein.
"What are you doing here?" seryosong sabi ni boss. Kumuha ng pagkain si Vein bago sumagot.
"Sabi ni mama na dalhan ka ng foods. Dahil tamad ka magluto. Tsaka namiss ka na niya kasi hindi ka na bumibisita sa bahay," ani Vein kay boss. Tahimik lamang akong nakikinig sa usapan nilang mag pinsan.
"I'm busy in my company. Please tell tita na sa susunod na araw na ako pupunta." Parang hindi naman naniniwala si Vein sa pahayag ni boss. Kaya nagsalita ito. "Busy nga ba sa company o sa iba?"
"Vein!" May pagbabantang saad ni boss. Tumayo agad si Vein at kumaripas ng takbo. Pero bago siya makalayo ay huminto ito at sumigaw na.
"Insan! Gusto namin kambal! Tsaka. Sasabihan ko na si mama about sa inyo para maihanda na ang wedding gown ni Ziah! Bye!" Tuluyan nang lumabas si Vein. Pulang-pula siguro ang mukha ko ngayon dahil sa sinabi ni Vein. My ghad! Hindi ko akalain na dadating siya. Nahihiya tuloy ako.
"Don't mind her. Let's eat," agaw pansin na sabi ni boss sa akin. Kaya tinuloy na namin ang pagkain.
Pagkatapos naming kumain ay nagpaalam na siya sa akin dahil may meeting siyang pupuntahan. Narinig ko ang ingay ng kotseng papalayo sa bahay. Niglipit ko na ang pinagkainan namin at saka hinugasan. Habang abala ako sa paghuhugas biglang may tumunog na parang may nag text sa cellphone. Lumingon agad ako at nakita ko ang cellphone ni boss sa mesa. Nag-ilaw ito tanda na doon nanggaling ang tunog. Tinigil ko muna ang paghugas at pinunasan ang kamay bago lumapit sa cellphone ni boss. Kinuha ko agad ito at tiningnan. Isang unknown number ang nag text.
Unknown number:
Prepared your self Lord Zweig! Huling araw mo na ngayon. See you in hell!
Hindi agad siya nakagalaw sa kaniyang kitatayuan nang mabasa niya ang message. Natataka siya kung bakit Lord Zweig ang tinawag sa boss niya. Sino kaya ang ito? At ano ang kasalan ng boss niya sa kaniya. Tinago na lang niya ang cellphone at tinuloy ang paghuhugas. Hindi niya makuhang hindi mag-alala sa boss niya.
HABANG NAGDRIVE si Lewis patungo sa kompanya niya ay tumunog ang parang radio na nasa harap niya. Isang itong device na gawa ni Sky sa kaniya. Pag may emergency lamang ito tutunog. Nakuha agad ni Lewis ang ibig sabihin kaya sa halip na sa kompaniya siya tutungo sa ibang daan siya pumunta. Hanggang dumating siya sa lugar na kung saan ay nakatago. Sinalubong agad siya ng mga taong nagbabantay sa lugar. 'Yong iba ay sumama sa kaniya sa loob. Sa isang makipot na daam siya pumasok. Tuloy-tuloy lamamg siya sa paglalakad suot ang isang maskara mabuti na lang ay dala-dala niya ito palagi. Seryoso lamang siya sa paglalakad hanggang sa dumating na sila sa loob ng isang conference hall. Maraming tao dito at tanging siya na lang ang hinihintay. Lumapit sa kaniya ang isang lalaki at binigyan siya ng folder.
"Nandito na si Lord Zweig. Magsisimula na tayo sa ating pag-uusapan," sabi ni Lucht. Isang kakaibang ngiti ang pinakawalan niya. Ngiting maraming nangingig ang mga tuhod dahil sa takot.
"Let's start the meeting!" Walang gusting magsalita sa kanila. Sobrang tahimik tanging bahid lamang nang paghinga ang naririnig. Iba talaga ang atmosphere pag kaharap nila ang kanilang pinuno na si Lord Zweig!
Itutuloy....
A/n: Kilala niyo na sino si Lord Zweig. End is near na talaga. Pati ako na eexcite na sa mga nangyayari. Kaya vote and comment na! Don't forget to follow me.