NARINIG KO ANG tunog ng alarm clock. Pilit kong binuksan ang aking mata. Ginalaw ko ang aking katawan at nakaramdam ako ng sakit lalo na sa aking gitnang bahagi. Naalala ko na lang na may nangyari sa amin ni boss. Agad ako napatingin sa kama. I saw red stain sa bedsheet. Talagang may nangyari sa amin. Biglang bumukas ang pinto at pumasok si boss na may dalang tray ng pagkain.
"Let's eat. I cook you." Lumapit ito sa tabi ko. Inayos niya ang dalang tray at kinuha ang kutsara at tinidor. Good for one lang ang utensil na kaniyang dinala. Nagtataka ako. Ano ang gagamitin ko.
"Open your mouth, mijn koningin." Sinubo niys sa akin ang kutsara na may lamang kanin. Naiilang ako sa ginawa ni boss.
"A-ako na lang b-boss. K-kaya ko naman," I murmur. Hindi ko alam kung ano ang nasa isip ni boss ngayon. Naninibago ako sa mga kinikilos niya. Hindi kaya totoo ang mga sinabi niya sa akin kagabi? Do I need to trust his word? I have a doubt to my mind. Ayaw ko na sa huli ay masaktan ako.
"No! I'm the one who will feed on you. Open your mouth, mijn koningin." Wala akong magawa kun'di kainin ang nasa kutsara. 
"What do you think? Do you like it? It is tasteful?" Sunod-sunod na tanong ni boss sa akin.
Tumango ako at sinabing, "Masarap." Ngumiti siya sa akin at kumain na rin siya gamit ang kutsura na ginamit niya sa akin. Parang nang-init ang mukha ko sa ginawa niya. Maigi naman siya tumingin sa akin.
"Are you ok? Namumula ang mukha mo." Lumapit siya sa akin at tiningnan ako ng maigi at sinuri. "Wala ka namang lagnat." Kumuha ulit siya ng kanin at nilagay sa kutsura. Nasa tinidor naman ang ulam. Gano'n lang ang routine namin. Pagkatapos niyang subuan ako. Siya naman ang kakain hanggang natapos kami. Bumaba siya dala ang tray na nilagyan ng dalang pagkain niya kanina. Sinubukan ko ring tumayo pero napapaupo ako dahil nangingig ang mga tuhod ko. Sobrang sakit pa rin. Pero kailangan ko maligo sa banyo. Ganito pala ang mangyayari pagkatapos. I'll try again to stand pero at the end nauuwi pa rin sa pag-upo.
"Don't force your self if you can't. Let me help you." Lumapit ito sa akin at kinuha ang aking kanang kamay. Nagdadalawang isip ako kung tatanggapin ko ba ang kamay niya o hindi. Pero kalaunan ay kinuha ko ito. Dahan-dahan niya akong pinatayo at inalalayan papuntang banyo.
"Iwan mo na ako," ang sabi ko nang makapasok na kami sa loob ng banyo.
"No!" matigas naman niyang sagot. Aba! Sobra na ito. Hindi naman ako baldado para samahan pa sa loob ng banyo. Kaya ko naman ang sarili ko.
"Anong gusto mo? Samahan mo ako maligo?" mataray kong bigkas sa kaniya. Ngumisi naman ito sa akin na parang gusto akong samahan maligo.
"If you want then why should I decline." Lalo akong nainis sa sinabi niya. Hindi ko alam na manyak pala itong si boss. Ay matagal na pala. Noong kakasimula ko pa lang sa work ni nakaw na niya ang halik ko. Pasalamat siya gwapo siya at gumagalaw ang b-baby b-boss niya. Oh my ghad! Talagang gusto niyang ipakita sa akin ang b-baby b-boss niya.
"Labas sabi, e." Ang pagpapa-alis ko sa kaniya. Pero binuksan na niya ang shower sa banyo at unti-unti na kaming nabasa. Palapit ng palapit na siya sa akin habang nakangisi. Samantalang umatras naman ako dahil sa paglapit niya. Hanggang naramdaman ko ang lamig ng pader. Lagot na! Wala na akong matatakbuhan.
"Wala ka ng matatakbuhan." Bago ko pa magawang magsalita ay muli naman niyang inangkin ang mga labi ko. Katulad ito ng halik niya kagabi. Parang puno ng pagmamahal. Naging malikot na rin ang mga kamay niya at dahan-dahan itong naglakbay sa katawan ko. "Ahh, uhm." Hindi ko mapigilang hindi makalikha ng ingay. Bumaba na ang halik niya sa leeg ko. Naghahalo na ang nararamdaman ko ngayon. Init na galing sa katawan ko at lamig mula naman sa tubig. He started to squeeze my mountains with his two hands. I can't explained kung saan ko ibabaling ang aking ulo.
NANDITO KAMI NGAYON ni Amanda sa isang lugar kung saan walang masyadong tao. Dapat magtagumpay ako sa aking plano. It should be me and Jonathan ang dapat magkatuluyan at hindi 'yong babaeng kasama niya sa restaurant. Hindi ako papayag. Matagal ko ng pinangarap na maikasal kay Jonathan kahit mga bata pa kami pero lahat ng attention niya na kay Zizi. Pasalamat talaga ako na maaga naging lupa ang babaeng 'yon kaya may chance ako kay Jonathan. I will do anything para lang makuha ko ang nararapat sa akin.
"Sissy, sure ka na ba rito?" Tanong ni Amanda sa akin. Aba oo. Sure na sure na ako. Nandito na ito kaya itutuloy na. Wala nang rason para mag-iba pa ng plano.
"We need to move faster, sissy. Dapat matapos na natin ayusin ang buong lugar para handa na." Naghiwalay kami ni Amanda para malagay ang mga kailangan namin. May sapat na oras pa naman kami pero dapat matapos namin ito para maaga namin magawa. Nalibot ko na ang buong paligid. Hindi madaling makita anf lugar dahil sa mga mataas na talahib at medyo tago ng konti ang lugar. Maganda ito para matagal mahanap kung sakali. Bumalik agad ako kung saan kami naghiwalay ni Amanda. Kailan ko pang ihanda ang iba pang kailangan. This is gonna be fun! And I will assure that no one can escape. Nakita ko si Amanda na parang may problema. Kaya nilapitan ko agad siya.
"Sissy, what's going on? Are you ok?" Tanong ko agad sa kaniya. Tumingin agad siya sa gawi ko.
"Ano ka ba, sissy. Akala ko kung napano ka na." Tumawa lamang ako dahil sa sinabi niya. Parang hindi ako kilala nito. Masamang damo kaya ito kaya matagal mamatay. "Tayo na." Sabay na kaming lumabas sa lumang gusali at sumakay sa kotse. Tahimik lamang si Amanda sa gilid kaya nagtataka ako. Hindi naman siya ganito.
"May problema ka ba?" Tanong ko sa kaniya. Hindi naman talaga ako sanay sa kaniya na tahimik.
Tiyak ako na may bumabagabag sa kaniyang isip.
"Kaya ko na ito," sagot naman niya. Sabi na nga ba. May problema rin ang isang 'to. Pero bakit naman niya sinasarili. I can help naman. So I decided to ask her. "Ano ba problema mo? About ba ito kay Lewis? Hindi pa ba kayo nagka-ayos?"
Isa buntong hininga ang kumawala sa kaniya. Siguro hindi pa talaga sila nagka-ayos. Hindi na lang ako muling nagtanong at nag pokus na lang sa pagdidrive. Mukhang kaya naman niya ang problema nila ni Lewis.
NANINIBAGO SI Jonathan sa paggising niya. Kung dati ay maraming bantay na nakasunod sa kaniya. Ngayon naman ay malaya siyang nakakakilos pero may kulang na hinahanap-hanap niya. And he pointed out na ang kulang na hinahanap niya ay presensiya ni Ray. He missed it. He wonder that sana sa isang araw ay muli niya itong makasama. Bumaba na siya sa kama niya at pumasok sa banyo para maligo. Hindi naman siya nagtagal sa banyo ay mabilis siyang natapos. After niyang magbihis ay tumungo agad siya sa dining area. Malayo pa lamang siya ay rinig na niya ang masayang kwentuhan ng pamilya ni Nanay Lita. Pasimple lamang siyang ngumit at pumasok sa loob.
"Good morning, nay, tay at Vinz," bati niya nang makapasok siya sa dining area. Tumigil naman ang tatlo sa pagkukuwento at binati si Jonathan. Umupo agad si Jonathan sa bakanteng upuan. "Pwedeng sumali sa usapan niyo? Mukhang masaya ang kwentuhsn niyo?" Kumaha agad ng kanin si Jonathan at nilagay sa plato niya. Nagsimula agad silang nagkuwentuhan habang kumakain. Hindi mapigilang hindi matawa si Jonathan sa mga jokes ni tatay Kulas niya. Kahit konti lamang silang kumakain ay masaya naman sila.
Itutuloy...
A/n: Expect grammatical errors and typos. Malapit na tayo sa dulo. Konting pasabog na lang. Vote and comment naman dyan!