Napabuntong hininga ako habang pinaglalaruan ang buhok ko. Napa-iling ako nang maalala ang pinaguusapan namin ni Alistair. Nasa silid ko lang ako nag mumuni-muni habang nakadungaw samay bintana.
Nakarinig ako ng pagbukas nang pinto, hindi ko na tiningnan kong sino dahil malamang maid na naman yun, halos one week na simula non pero sariwa parin sa ala-ala ko ang pinagusapan namin. Ewan koba, iba yung pakiramdam ko habang sinasabi ni Alistair yun.
“Wondering? My child?” napantig ang tenga ko at agad na humarap sa likod ko at agad na yumuko.
“G-greetings, your majesty.” aniko. I heard him chuckle kaya napaangat ako nang tingin at inayus ang Tayo.
“Wala ka bang gagawin ngayun anak?” tanong nito, umiling-iling ako.
“Wala po, I've been stuck here since wala naman akong lakad.” aniko. Nakita ko ang pagngiti at pagtango nito.
“Fix yourself, may pupuntahan tayo at nang malibang ka” aniya. Bahagyang nanlaki ang mga mata ko at nagningning iyon kahit na walang pinakitang expresyon ang Mukha ko.
I saw how his smile become wide.
“So it's true that eyes will never lie.” aniya, bahagya naman akong kumurap at sumimangot nang kaunti.
“Fix yourself, I'll wait you outside the castle with the flying carriage.” usal nito at tumalikod. Pinagpasdan ko lang ang pigura nang hari hanggang sa lumabas siya at sinara ang pinto.
Naglakad naman ako papunta sa salamin, tiningnan ko ang pigura ko and he's right my eyes can't lie. I tried to smile but I can't, After I recover myself from that shîtty inner child cycle, I never smiled again.
And that the day after Alistair and I visit the dèmon kingdom. I look at myself and find nothing wrong about my dress, kaya bahagya ko lang sinuklay ang buhok ko at itinali na high pony tail.
May natirang kaunting hibla ng buhok sa magkabilang gilid nang noo ko. Now, it suit sa dress ko. Saan kaha kami pupunta, I'm so excited since bored na bored ako dito sa palasyo.
Inilihis ko ang tingin at nag lakad na papunta sa pinto.
———
Tahimik lang akong nakadungaw sa bintana nang karwaheng lumilipad sa himpapawid. Nakikita ko ang mga ulap at ang view sa ibaba. Maya-maya pa ay habang bumababa yung lipad namin at nagningning ang mga mata ko nang matanaw ang isang patag na lupain na nababalotan nang puti at purong yelo.
Marami ang tao doon at kahit na may yelo ang Lugar ay may berding dahon padin sa mga punong malapit sa Lugar.
“Welcome, to one of the kingdoms tourist attractions Sundaesnow” rinig Kong usal nang hari.
May maliit na ngiti ang lumabas saaking labi. Habang hinihintay ang pag landing nang karwahe sa lupang punong-puno nang yelo. nang maka baba ay dali-dali akong tumayo at lumabas.
“Wonderful” maliit kong usal. Ramdam ko naman ang pag sunod nang hari sakin, naramdaman ko ang pag hinto nito sa bandang likod ko. Nangunot ang noo ko nang biglang nag sialisan ang mga tao.
“They just don't want to disturb the father and daughters bonding” he said. I close my eyes for a bit at nilasap ang maligamgam na hangin dahil s apinaghalong sikat nang araw at yelo.
Nakakapagtaka nga at hindi natutunaw yung yelo kahit medyo mainit naman yung araw dahil siguro this place is well maintained by the ice magic users, magic users is one of the extra skill that a water mage can create.
Yumuko ako upang Kunin ang sandals ko. Tinapak ko ang paa ko sa malamig na na yelo, bahagya akong napikit dahil gumaan bigla Yung nararamdaman ko.
“Lets have a walk, and talk a bit. My child.” the king suddenly uttered.
TAHIMIK lang kaming naglalakad ng hari habang patingin-tingin ako sa paligid nang nagpapatag na yelo. I wonder kung ano yung mararamdaman ko kapag lumitaw si Dahara, we made a deal and it will never change until Dahara—maybe lower her pride and talk to Alistair.
I want to stay is jaivers side so that kapag nalaman niyang Dahara is a dèmon, I can stop him. I will do everything to change what will happen so that I can save everyone in this kingdom.
To fullfil Dayashas wish.
Yes, I can't rewrite a page that already written . But, how about I'll rip it off so that I can rewrite a new chapter.
“Dayasha, child.” napahinto ako sa paglalakad at humarap sa likod ko upang balingan nang tingin ang hari.
“Po?” I uttered. Nagpakawala siya Ng malalim na buntong hininga at tiningnan ako. Humakbang siya nang isang beses.
“Amiris—” he softly uttered and touch my right shoulder. It was my third name, dayasha's mother's name.
“It was mother's name” I whispered, I heard the king cleared his throat.
“Yes it is. She give you your third name and I give you your second name, Amore.” napaangat ang tingin ko sa hari.
“Amore, means 'Love' and Amiris means the East wind, A wind that blows from east to west, A ruler, a queen.” He added, so yun pala yum.
“Father, I'm sorry.” I suddenly uttered. Bahagya siyang nagulat at ibinaba ang kamay na nakahawak sa balikat ko, naningkit ang mga mata niya.
“Im sorry for being selfish father. I've become your pain since the day that I was born, I become an eyesore became I know that everytime your eyes landed on me, you always remember mother's dèath—” natigilan ako at nanlaki ang mga mata when he pat my head.
“You don't have to say sorry, My daughter. It was my fault. I shouldn't blame you in the first place, you're just an innocent child that become unloved and forgotten by his îdiót father.” He said.
Bahagya siyang nagulat maski ako ay nagulat nang biglang naginit ang sulok nang mga mata ko, Akala ko palabas lang yung sinabi niya nung dèath anniversary ni ina. Pero, it was sencere afterall.
Lumapit siya sa akin at hugged me so tight. Hinagod nito ang aking likod habang rinig na rinig ko ang aking hikbi. Umiyak lang ako nang umiyak hanggang sa mahimasmasan ako.
I wipe my tears, nang humiwalay sa yakap ang hari. Bahagya akong napatawa dahil sa ginawa ko, maski ang hari ay natawa dahil sa pinag gagawa namin. Malakas ang naging buntong hininga ko.
“Are you okay” tumango naman ako, the king look unsatisfied with my answer. Inihis niya ang katawan saakin at sinalubong ang palubog na sikat nang araw.
“You’re not okay aren't you?” he said. Sinunod ko ang pwesto niya at sinalubong ko din ang maligamgam na sikat nang araw at ang bahagyang lamig dahil sa yelo sa aking paa.
“I guess, I'm not. Father” I confessed. At may lungkot na tiningnan ang araw. Narinig ko ang pahinang buntong hininga nito.
“It is about love?” muntik naman akong maubo dahil sa sinabi nang hari. Hindi nalang ako umimik, at pinigilan ang sariling mapangiwi, nakarinig naman ako nang halakhak.
“Child, your 18 already. You can choose a man whenever you want, but, I want you to choose a man that loves you more—more than he love himself. Your fiancee, I know he really loves you. He's handsome cold expression won't fóól me, because his eyes ain't lying.” usal nang hari. Gusto ko sanang maniwala pero—
Alistair is a twó faced bastàrd, a bàstàrd that I love. He act so casually and that It was so realistic. The king took a glimpse of me, at muling ibinalik ang tingin sa palubog na araw.
“𝖸𝗈𝗎 𝖼𝖺𝗇 𝖻𝖾 𝖺𝗍𝗍𝗋𝖺𝖼𝗍𝖾𝖽 𝗍𝗈 𝖺𝗇𝗒𝗈𝗇𝖾, 𝖻𝗎𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗈𝗇𝗅𝗒 𝖿𝖺𝗅𝗅 𝗂𝗇𝗅𝗈𝗏𝖾 𝗈𝗇𝖼𝖾. 𝖸𝗈𝗎 𝗐𝗂𝗅𝗅 𝖿𝖺𝗅𝗅 𝗈𝗇𝖼𝖾 𝖻𝗎𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗐𝗂𝗅𝗅 𝗅𝗈𝗏𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗉𝖾𝗋𝗌𝗈𝗇 𝗍𝗂𝗅𝗅 𝖾𝗇𝗍𝖾𝗋𝗇𝗂𝗍𝗒.” he said. Biglang bumilis ang tibok nang puso ko nang marinig ko ang sinabi niya.
Mukha agad ni Alistair ang naisip ko.
“Dayasha, child. Your fiancee is a nice guy, but you're still young, maari pag mag bago yung nararamdaman mo. But, if it was a genuine love then you can love him for the rest of your life.” aniya, nanatiliang akong tahimik.
Maya-maya pa ay matagal na nanatili ang katahimikan sa pagitan namin nang hari, pinag iisipan ko ang sinabi nang hari. I wish, I could find someone that I'll love till enternity.
“Alistiar talk to me, last time. He was asking my permission to marry you and, I already give him my blessing.” bigla akong napaangat nang noo sa kawalan.
Ha?
He ask the king to marry me?! The fvck!