TIMTARA
KANINA PA ako hindi mapakali dahil sa sobrang katahimikan ni Gerard. Mula nang umalis kami sa hapagkainan ay napakatahimik na nito. Oo at tinutulak niya ang wheelchair na sinasakyan ko at binuhat niya ako kanina kapag kailangan pero, mapaghahalataan talaga ang distansya namin.
Nasasaktan ako, hindi dahil sa ginagawa niya ngayon, kundi dahil sa inakala ko na matutuwa siya sa desisyon ko na ipaglaban siya.
Nang makapasok kami sa silid niya ay mabilis siyang naglakad papunta sa maliit na bar sa sulok ng kaniyang silid. Kagat-labing lumapit ako sa umiinon na si Gerard. “Please, talk to me.” Mayroong pasusumamo sa aking boses.
Hindi pa rin siya tumitingin sa akin pero, nagsalita na siya sa malamig na boses. “You are doing it again,” puno ng galit na saad niya sa mababang tinig.
“Doing what?”
“This!” Turo niya sa amin na mas lalo kong ikinagulat.
“What?”
“I thought we are a team? Being in a relationship with you does not only entail the butterflies and hearts around us. It also meant that we make the decisions together! Two, when we’re alone, but together, we are one. That’s supposed to be us, baby! But why are you making me feel that you are so close yet so far to me?”
Sa wakas ay nakatingin na siya sa akin at doon ko nakita ang emosyon na ayaw niyang ipakita sa akin. Fear is so evident in his eyes, but damn, he gets more attractive to me. Baliw na yata ako.
“I am doing this not just for us, baby but for Carol as well. She needs closure.”
Napapantastikuhang tumingin siya sa akin bago ako nilapitan. Parang bata na kinarga niya ako mula sa wheelchair papuntang counter ng mini bar niya. No, hindi bridal style ang pagkakabuhat niya, kundi parang batang inilagay niya ang kaniyang mga kamay sa ilalim ng aking kili-kili at binuhat ako. Naglalambing naman na iniyakap ko ang aking mga braso sa kaniyang leeg. Damn, ang bango talaga at ang tigas pa ng abs.
“You do realize that she’s a Phoenix member, right?” Ang lapit-lapit ng mga mukha namin sa isa’t-isa. Mas mataas ang pagkakapwesto ko kaya mas mataas ang mukha ko kaysa kay Gerard na nakatingala sa akin habang nakadikit sa counter ang kaniyang katawan. His sturdy body situated in between my legs.
His hazel eyes are drowning me. “Baby, focus.” May ngiti sa kaniyang labi nang mapansin niyang nagiging distracted ako.
“Yes, focus. I mean yes baby, geez.” Isiniksik ko sa kaniyang leeg ang aking mukha. “Stop laughing, and yes, I know she’s a fighter, but never forget your girlfriend is a smartass.”
Inilayo niya ang aking mukha mula sa kaniya. Nakasapo ang kaniyang malalaking palad sa aking magkabilang pisngi. And before I knew it, everything stilled.
Dilat na dilat ang mga mata ko nang mag-umpisa siyang halikan ako habang nakaupo ako sa mini bar counter. Ang ano mang pagtutol ko ay inilipad na ng hangin nang kumatok ang dila niya sa aking bibig hudyat na gusto niyang palaliman ang paghalik sa akin. Tila nalasing ako sa dulot ng halik niya kaya awtomatikong pumalupot ang mga binti ko sa beywang niya at napahawak ako sa kaniyang buhok.
Ramdam ko sa pagitin ng paghahalikan namin ang isang ngisi niya na nakapagpabalik nang konti sa wisyo ko, ako’y napahinto sa paghalik. Tila nagalit si Gerard dahil kinagat niya ang labi ko at nalasahan ko ang dugo mula rito na sa ‘di malamang kadahilanan ay mas nakapagpaalab ng aking nararamdaman. Ramdam ko ang pamamasa ng aking pagkababae. He’s aggressiveness is turning me on and I love every second of it. Akmang magpoprotesta ako nang biglaan niyang ipinasok ang dila niya sa bibig ko at ako’y nalasing na naman sa mga halik niya.
Ipinikit ko na lang ang aking mga mata at ninamnam ang halik ni Gerard. Napapaungol na rin ako dahil sa ‘di maipaliwanag na sarap nang biglang ipinasok niya sa hiyas ko ang dalawang daliri niya.
“Oh... Gerard, I-I’m feeling so hot and aah... wet.”
Nakapasok na pala sa aking underwear ang kaniyang kamay. Sinagad niya ito kaya hindi ko maiwasan ang mapaigik sa biglaang pagsalakay ng mga daliri niya. Subalit, parang ginanahan siya dahil sa aking reaksyon at mas sinagad niya ito. Tila may kung anong inaabot ito sa aking loob at tuwing naabot niya iyon ay napapanganga at napapatingala ako sa sarap. “Ooh, please. Oh!”
Masakit pero may sarap akong nararamdaman na dahilan kung bakit napaungol ako nang malakas. “Gosh, don’t stop! Uhh, please. Please, ahhh.”
“You like it that much, huh?” magaspang niyang saad na hindi ko masagot dahil abala ako sa paghabol ng hininga ko.
Gumapang ang labi niya pababa sa leeg ko nang bigla siyang lumayo. Akmang magpoprotesta ako nang mapatigil ulit, ‘yon pala ay marahas niyang inalis ang suot kong loose shirt.
“Damn, why do you wear such hideous things? It’s a sin to hide these beauties from me,” saad niya nang nasa harap na niya ang dibdib ko. Napapaungol ako tuwing nilalaro ng daliri niya ang aking naninindig na mga utong.
“Ooh! Gerard, more. Uhhh, uhhh, more baby. Give me more.”
Huli na nang sa halip ang mga daliri niya ang umatake sa kaselanan ko – ang kaniyang malaking alaga ang sumalakay nang tuluyan dahilan upang tila ako ay dinala sa tuktok ng langit. Ang dating nakakapit na mga binti ko sa kaniyang beywang ay ngayo’y nakabukaka na sa ere.
Walang magawang tinatanggap ko bawat pag-ulos niya. Sa bawat mapusok niyang halik sa aking katawan ay alam kong nag-iiwan ng marka ito pero, hibang na hibang na ako para isipin pa ito.
“Oh.. Baby harder please. Harder... O---oh God!”
“It’s me you should call, cause I’m gonna destroy your pussy until you take it into your mind that I only love you. Fuck!”
Sa bilis at lakas ng kaniyang mga atake, paniguradong hindi ko mararamdaman ang kaselanan ko bukas. But damn do I care!
“Just fuck me good and let me decide later,” habol hiningang sagot ko na sinundan ng isang mababang ungol. Ang tunog ng nagsasalpukang katawan at ang mga ungol lamang ang maririnig sa buong paligid.
At nang marating namin ang rurok ay tila mawawalan ako ng malay sa sarap.
Screw Trial of Labyrinth, bukas ko na ‘yan aalalahanin. Right now, I’m gonna let my man ravage me. After all, survival of the fittest ang tema ng Trial kaya lulubusin ko na ang ligayang aking nararamdaman ngayon. Just for one night, let me forget every worry I usually have.
BUMYAHE ANG dalawang truck ng palasyo papunta sa hilagang bundok ng Underworld Realm City kung saan ang unang sasakyan ay sinasakyan ng buong Phoenix members kasama si Timtara habang ang nasa ikalawang truck ay ang mga magbabantay at may gagampanang posisyon sa Trial of Labyrinth.
Gaya ng napagkasunduan ay isang araw matapos ang deklarasyon ni Carol ay gaganapin ang naturang trial. Katabi ni Gerard si Timtara sa likuran ng truck habang nasa shotgun seat naman si Carol katabi ang driver na si Fallen Angel.
Pagkadating ng dalawang sasakyan sa isang bundok na walang tanim maski isang makikita ay agad na pumanaog ang lahat at nagsalita si Fallen Angel kung saan ipapaliwanag na niya ang mangyayari. Nasa likuran nito ang isang malaking bato na doble ang taas sa isang normal na tao at triple ang lapad sa isang nakadipang tao. Animo’y nagsisilbing harang ang batong ito sa lagusan ng patay na bundok na iyon.
“This is not just a mountain, right? I can smell sulfur. This is a volcano and probably an active one at that,” mahinang saad ni Timtara kay Gerard. Sasagot na sana ang kasintahan nang naputol ito ni King Kiel.
“It has been twenty years since the Trial of Labyrinth has been summoned. This is a tradition passed down from generation to generation. Like all the kings and queens before us; I, King Kiel Loong, the first of my name, hereby starts the Trial of Labyrinth!”
Pumalakpak silang lahat matapos magsalita ang hari at agad naman itong tumigil nang itaas nito ang kanang kamay. “To formally start the trial, let us call the subject of this trial to open the entrance. It is a number one rule of this trial to let the subject of the trial open the entrance. This is to test if the subject is worth the presence of the crown and worth the hardships of the challengers.”
Nakasunod ang kanilang tingin kay Gerard na may hawak na malaking scythe. Nang tumapat ito sa malaking bato, gamit ang dalang sandata ay hinati nito sa isang iglap lang ang malaking bato.
Normal na ang tanawing ito para sa mga taong saksi maliban kay Timtara na ngayon lang nakasaksi ng ganoon. Siya lamang ang proud na proud na pumalakpak na unti-unting nawala nang mapansin ng dalaga na siya lang ang tuwang-tuwa sa nasaksihan.
“I, Queen Luciana Shiranui-Loong, will give the challengers the rules and goal of this trial. Listen well, Carol Ruehl and Timtara Aurina Wilson. The Trial of Labyrinth is a challenge wherein the people who summoned this will undergo obstacles that will endanger their lives. To observe you, the Seven Sins will enter the tunnel at the same time as you to observe you. However, if you will ask for their help meant you forfeit your chance of winning. Winning means finishing this trial first before sunset and that will give you ten hours to finish the trial. Also, you are prohibited to hurt each other and help each other during the trial. You are not allowed to bring any type of weapon inside. In your smartwatch, there’s a map in there. Follow it and start the trial. Disobey the rules and you’ll forfeit the challenge. May I remind you, to the person who will win this challenge, your prize is the marriage proposal from Gerard Hudson blessed by the crown. Questions? Questions? Let the Trial of Labyrinth begin!”
Si Carol na nakasuot ng isang leather one piece suit ay una nang tumakbo papasok sa tunnel.
“Eh? W-wait!” Tarantang tumakbo naman si Timtara papasok ng tunnel. Nakasuot lang ito ng damit na pang gym.
Kalmado man ang tindig ay may nagbabadyang bagyo sa loob ni Gerard habang nakatanaw sa mga babaeng mahalaga sa kaniya. Ayaw niyang may mangyaring masama sa mga ito.
Tahimik na sumunod ang mga nakamaskarang nakasuot ng uniporme mula sa Trinity High. Ang panghuling nakamaskara ay lumingon sa reyna.
“Alam ba nila ang tungkol sa mga chimera na nasa loob ng tunnel?” Maamong tinig ng isang babae ang nagsalita sa likod ng maskara na ikinagulat ng iba. Wala pa kasing niisa maliban sa reyna ang nakakita sa mukha ng isang miyembro ng Seven Sins.
Dumilim ang mukha ng reyna. “I told you to dispose them.”
“I did, but I lost count and some of them ran away,” balewalang sagot nito sa reyna at naglakad na papasok sa tunnel.
30 MINUTES AFTER ENTRY
Sa kabilang banda naman ay nasa first stage na ng Trial of Labyrinth sina Carol at Timtara.
Kahit nahuhuli ay hindi naman masyadong malayo ang agwat ng distansya nila ni Carol. Hindi alam ni Timtara kung sinasadya ba ito ng dalaga pero, hindi niya nilalagay lahat ng physical strength niya sa pagtakbo lamang. All they’re doing was running, the trial has yet to begin.
Ang kaninang madilim na paligid at ang kaninang tinatapakang maraming bato ay unti-unting naging kabaliktaran nito. May mga ilaw na sa paligid at nagiging semento na ang sahig. May napapansin ding CCTV ang dalaga.
Awtomatiko siyang napahinto nang makitang nakatayo lang si Carol at nawala na rin bigla ang kanina pang sumusunod sa kanila na mga nakamaskarang tao.
“Why did you stop, Carol?”
Bahagyang lumingon ito sa kaniya. “See for yourself stupid.”
Napanguso si Timtara sa kalamigan ni Carol sa kaniya, pero ang kaniyang pagkanguso ay nauwi sa pagiging laglag panga nang makita niya ang mga naglalakihang mga hayop na nakaharap sa isang nakasarang lagusan na may tatak na ’01.’
“What are these things? Nawala lang ako ng limang taon, may ganito ng uri na mga hayop?” takang tanong ni Carol sa kaniyang sarili na narinig ni Timtara.
Pinakatitigan ng doktora ang tatlong hayop na may katawan ng isang tigre pero may mukha ng isang ahas. Naalala niya ang sinabi ni Atlas, na may nagpa-practice ng alchemy. At nasa harap nila ngayon ang isang pruweba na totoo nga ang sinabi ni Atlas.
“They’re called chimeras. Products of alchemy wherein two different species are combined to make a new geno DNA. I never thought it would be here,” paliwanag ni Timtara kay Carol.
Aminado ang doktorang dehado sila ni Carol laban sa mga ito. Akmang magbibigay ng suhestyon si Timtara nang biglang tinalunan lang ni Carol ang isang ulo ng chimera na para bang hindi ito nangangat at mabilis na pinindot ang dilaw na button.
Nakatanga lang si Timtara kay Carol na ngayon ay nakapasok na sa first trial, nang lumingon ito sa dalaga ay binigyan ni Carol ng isang kindat ang doktora bago tuluyang nagsara ang pinto.
“How did I forget that this is not a friendly game?” himutok ng doktora at tinitigan ang mga chimeras na papalapit sa kaniya.
“Think Timtara! Think! Kung ang upper body nito ay may components ng isang ahas then they shared the same weakness.”
Kinuha ni Timtara ang isang maliit na bote sa kaniyang likurang bulsa. Dinadala niya ito parati dahil may habit siya na magdala ng cleaning solution bilang isang scientist. Hindi rin ito maikokonsidera na weapon kaya pinayagan ito ng reyna nang magkaroon ng inspection doon sa palasyo.
Ang ammonia ay kilala rin sa pangalan na Azane kung saan may mga compounds ito na Hydrogen at Nitrogen at isa itong napaka-common na pamamaraan upang itaboy ang mga ahas.
Binuksan niya ito at naglagay ng saktong dami sa kaniyang damit. Nang maubos ay kampanteng naglakad siya papunta sa lagusan. Gaya ng inaasahan ay umatras ang mga chimeras at nagbigay ito ng daan sa kaniya.
Paglapat ng kaniyang kamay sa yellow button ay awtomatikong bumukas ang lagusan. Ang init ng naglalagablab na apoy ang agad na sumalubong sa kaniya.