𝙍𝙖𝙚𝙡𝙡𝙚 𝙋.𝙊.𝙑
MAAGA akong pumasok, dahil madami daw ang pasyente, dahil nag karoon ng sunog kaya ito
May mga namatay daw sa sunog. At may mga nasugatan dito.
"Medyo masakit po.. dadahan dahanin ko lang po.." saad ko. Saka ko ito nilagyan ng bulak na may alocohol
"Dra... Dahan dahan lang po.. mahal ko pa buhay ko.." lalaki kase yung pasyente ko, may kalokohan pang sinabi
Ngumiti lang ako dito. May mga katulong din akong nurse. Dahil medyo madami dami ang pasyente namin
"B-bwisit kase, bakit may naghagis ng paputok sa loob ng bahay. Damay damay tuloy. A-aww.." so yun pala ang dahilan.
~~~
NAKARAMDAM na ako ng pagod. Kaya huminto na mun ako sa pag gagamot, dahil hindi ako pwedeng mapagod. Baka kung anong mangyari sa baby ko..
Kailangan kong alagaan sarili ko
"Ahh.. Dra. Flores, pwede naman na po kayong umalis, baka po maapektuhan yung baby ninyo po.." napatingin ako sa kasama kong Dra. Na katulong ko
"A-ahh, sige salamat" ngumiti ako dito, siguro alam lahat ng co doctors ko about sa pag bubuntis ko.
Kinuha ko na yung shoulder bag ko, saka lumabas na nang ospital, mas gusto kong mag pahingga at matulog.. inaantok pa ako..
Hindi nalang muna ako ng drive sumakay ako ng taxi. Bukas ko nalang babalikan yung kotse ko dito.
~~~
"Mommy!!" Agad akong lumapit kay Acel nang tawagin niya ako, miss na miss ko itong batang 'to
Dito nalang muna ako dumeretso, and.... I think handa na akong makinig sa kung anong explanation ang meron si Vandryk
"Kumain ka na ba baby?" I asked him, tanghali na din kase. Kung may oras lang akong .ag luto para sa kaniya, ginawa ko na.
"Yes po mommy.." ngumiti ito. I kiss him on his cheeks
"Mommy tara!" Bigla akong hinila ni Acel sa kamay, at dinala niya ako dito sa pool area
Nag taka ako bakit may round table and may petals pa. Like romantic ang itsura. Anong meron??
Tumingin ako sa paligid ko, wala na sa tabi ko si Acel.
At may nakita akong isang lalaki na may hawak ng violin, at tumutugtog iyon. Ano bang meron??
Bakit may pa ganito??
"Wife..." Napatingin nalang ako ng makita ko si Vandry na papunta saakin, so siya ang may pakana nito?
He wear his business attire, and hes handsome tho..
"Wife... Galit ka pa ba saakin??" He asked. Hindi ako tumingin sa kaniya..
"Wife look at me." He cupped my face, para tumingin ako sa kaniya..
Umalis na din si kuyang nag ba violin "Y-yes..", saad ko, hanggat hindi ko pa nalalaman ang totoo, galit parin ako sa kaniya
He laugh at me. Anong nakakatawa? Sinamaan ko siya ng tingin, wala namang nakakatawa. Psh
"I-im sorry... Im tried to explain you pero hindi mo naman ako pinapakinggan" he said, yeah tama siya.. dahil galit ako.
Pero ewan ko ba. Miss ko na nga siya. Eh pero galit parin ako, basta mag explain muna siya
"S-sige na mag explain kana" saad ko.
"Okay.. wife first of all, hindi na kita kayang lokohin. Ayoko nang maulit yung dati, siguro nga parang trauma na para saakin iyon.. and I dont know what to do, kung mawawala ka pa saakin.." he said. I looked at him
At ewan ko ba bigla akong naluha.. emosyonal nga ako diba. Kase buntis ako..
"Dont cry wife please.." he wipe my tears..
"About Niña. Hindi ko siya nabuntis wife, walanag nangyari saamin. Kinewento niya saakin yung mga nangyari, but she didn't mention the father of her baby" bigla akong na speechless sa sinabi niya..
So hindi pala?
"I just comfort Niña, wife magkakaroon na ulit tayo ng baby, mag loloko pa ba ako. Im contented with you wife.. Remember that. " He hugged me tight.
So hindi niya talaga ako niloloko? Sa isip ko lang na niloloko niya ako?. Ako ang mali...
Humiwalay ako sa pagkakayakap sa kaniya, saka tumingin
"H-hindi mo talaga siya nabuntis??" Ulit ko..
"Yes wife, believe me, ikaw lang ang babaeng gusto ko, ilaw lang anh gusto kong pakasalanan.." I hugged him again
Nalaman ko na ang totoo. Panatag na ang dibdib ko.. umiyak pa ako at nag isip nang nag isio tungkol duon..
Pero hindi naman pala totoo, sa sarili ko iniisip..
"S-sorry.. inakusahan pa kita ng mali.."
"Its okay wife, as long as okay na tayo. Okay?" Tumango ako sa kaniya.
Then he kiss my forehead.
"Lets eat?" Tumango ulit ako sa kaniya, saka niya ako inalalayan na makaupo, hes caring
"Bakit mo naman naisipan na gumagawa ng ganito?"
"Hmm.. nothing? And I think hindi pa tayo nag dadate nuon, kaya naisipan ko ito. Para din makapag explain ako ng maayos sa iyo. Okay ba wife?"
"Psh.."
"Sungit. Saka thanks to my son, tinulungan niya ako" he said kaya nagulat ako.
"Pati anak mo. Dinamay mo pa" reklamo ko, tinuturuan na niya ng ganun si Acel. Talaga 'to
"Wife anak mo din Tch. Hindi mo naman magagawa ng mag isa si Acel, kung wala ako" sinamaan ko siya ng tingin, kung ano anong sinasabi
"Kidding lang wife. Dapat nga susunduin kita sa ospital, kaso baka galit ka pa saakin"
"Madaming pasyente kanina. Kaya medyo buisy ako"
"Wife! I told you. 'wag kang mag papagod". Nagugulat nalang ako sa kaniya. Sumisigaw ba naman
"Hindi naman ako nag pagod ng todo, kaya nga umuwi ako ng maaga"
"Tch. Dapat siguro duon nalang din ako mag trabaho para mabantayan ka" sinamaan ko siya ng tingin, may alam kaya ito about surgery? Or what?
"Kidding. By the way wife. Nagustuhan mo ba yung hinanda ko para sayo?" Tanong niya
"Hmmm.. medyo." Pagbibiro ko. Lumapit siya sakin. Saka umupo sa tabi ko
"Wife! Bakit medyo? Hindi ka ba kinilig o ano?"
"Hindi.", Simpleng saad ko
"Wife???"
"Kase dinamay mo pa dito si Acel."
"Wife naman.... Hindi naman niya alam na nag away tayo, sinabi ko lang sa kaniya na kapag dumating ka dalh-" hindi ko siya pinatapos sa pag sasalita. I kiss him on his lips
"Kinilig ako sa ginawa mo. And I appreciate, dahil ikaw mismo ang nag plano nito. At saka sayo mosmo nanggaling ito, Kaya nagustuhan ko" I smiled at him. Nakabusangot eh
"Talaga wife??" Tumango ako
"Yes! I love you wife."
"I love you too" then he kiss me again
"Mommy! Daddy!" Agad kaming nag hiwalay nang dumating si Acel.
"Son you want to eat?" Binuhat niya si Acel. At itinabi sa tabi niya.
"Here. Lets eat" tumango ako. Saka kami nag simulang kumain.. .
Akala ko tatagal pa itong away namin ni Vandrykz kasalanan ko din pala hindi ako nakinig.