Homepage/Marry Me, Engineer/
CHAPTER 20
Nag message ako kay Isaiah na hindi muna ako niya ako ihatid dahil sabay kaming uuwi ni Jillian.
Ayaw man magsabi sa’kin ni Jillian ay alam kong may problem siya.
Pumayag naman si Isaiah huwag niya muna akong ihatid basta raw ay mag ingat ako sa pag uwi.
Nakangiting naglakad kami palabas ni Jillian at naghintay ng jeep.
“Tara sa Grillions” yaya ko rito, she just nodded.
“You’ve been absent for a days” I said, she look at me.
“Nilagnat kasi ako” tipid na sagot nito
“And I think you owe me, you need to treat me, huh?” Masayang ani ko sa kaniya, she just laughed me.
“Of course I will treat you. You don’t have to say that because I will treat you.” She said, I smiled widely.
Nang makita naming may paparating na taxi ay agad kaming sumakay. Thirty minutes din ang naging byahe bago kami nakarating.
Mabuti nalang at maaga kaming pinalabas ng guard. Nang makapasok kami sa Grillions ay niyaya ko si Jillian na maglaro kami ng arcade, nag agree naman kaagad siya.
We used escalator para makaayat kami papunta sa third floor, nasa third floor kasi ang arcade.
I told Jillian na bibili muna ako ng tokens. She said she will wait me here, I just nodded. Agad akong pumasok sa Arcade at pinapalit ang pera ko ng tokens.
Pagbalik ko sa pwesto ni Jillian ay wala siya ron.
Where she is?
Napanguso nalang ako dahil baka iniwan ako nito. Napasinghap naman ako ng may tumapik sa balikat ko, agad kong nilingon iyon at ng makita ko kung sino ay tila nakahinga ako ng maluwag.
“Ginulat mo naman ako. Saan kaba nagpunta?” I ask, she didn’t answer tinaas lang nito ang dala niya. It’s ice cream.
“I saw a ice cream so bumili ako” ani nito at nilahad sa’kin, tinanggap ko naman iyon.
“Nakabili na’ko, tara laro na tayo” yaya ko sa kaniya, tumango nalamang siya at naunang pumasok.
We start playing basketball and we dance. Tatanggi pa sana siya pero pinilit ko pa rin siya.
Six thirty pm nang umuwi kami ni Jillian. We had fun so much.
Pagdating ko sa bahay ay nagtaka naman ako dahil bukas ang ilaw sa bahay.
Umuwi ba si Mommy?
Agad akong nagtungo sa dining area ng marinig ako ng usapan. I raised my eyebrows when I saw who sitting on the chair. They happily talking like there no problem in our family.
Tumikhim naman ako at agad naman napatingin sila sa’kin. Umalis sa pag kakaupo si Mommy at nakangiti lumapit sa’kin.
“Ginabi ka ata?” Tanong nito sa’kin, hindi ko siya tinignan bagkus ay tumingin ako sa lalaking nakaupo at nakangiti ngayon habang nakatingin saamin.
“What he’s doing here?” I asked mom at tinuro si Dad
He’s smiled slowly faded away because what I said.
“Ciara, he’s your dad. What kind of questions is that?” I laughed sarcastically before looked away
“He’s my dad? Well I still remember I don’t have dad na cheater” I said, napatagilid naman ang pisngi ko dahil sa natanggap ko na sampal galing kay Mommy
Napatayo na rin si Daddy at inawat ito.
“Ciara, your mouth. He’s still your dad” mom shouted at me. I didn’t answer I just looked away.
“I don’t want to eat. I want to rest” pagod na ani ko sa kanila at nilagpasan ito
Malakas na sinarado ko ang pintuan ng kwarto ko ng makapasok ako. Napahilamos naman ako ng mukha at pinipigilan ang pagluha.
I hate my fucking life.
Pinunasan ko naman ang luha ko at kinuha ang cellphone ko na ngayon ay tumutunog, agad kong sinagot iyon ng makita ko ang pangalan ni Isaiah.
“Hi” bati ko rito
“Hi, nakauwi kana?” Tumango naman ako kahit alam kong hindi niya nakikita
“O-Oo” kahit anong pilit kong ayusin ang boses ko ay gumagaralgal pa rin ito
“May problema ba?” Nag-aalalang tanong nito
“Ano kaba, wala naman” ani ko sa kaniya, I heard his sighed, alam kong hindi siya naniniwala pero hindi na ito nagtanong
“Nag dinner kana?” He ask
“I don’t want to eat. I’m so full, kumain kami ni Jillian bago umuwi. How about you?” I said
“I’m done. Gumagawa nalang ako ng project” ani nito
“H-Ha? Eh, bakit tumawag ka pa? Jusko, busy ka naman pala.” Narinig ko naman ang pagtawa nito sa kabilang linya
“It’s fine. I want to check you kung nakauwi kana. Baka gabihin kapa ng uwi” he said, napanguso naman ako.
“Nakauwi na ako” ani ko at umupo sa kama ko
“That’s good. C-Can we talk now?” I laughed softly, nauutal pa ito ng sabihin niya
“Yes, we can talk but not now, I’ll take a shower muna” I said, I heard his sighed.
“Fine, call me if you finish” he said,
“Yeah, bye” paalam ko rito, agad naman akong nagtungo sa banyo para mag shower.
After thirty minutes taking a shower ay agad akong nagtungo sa closet ko.
Nang makabihis na ako ay agad akong sumampa sa kama at kinuha ang phone na nasa side table.
Natigilan naman ako at tila nagdadalawang isip kung tatawagan ko ba siya. Napanguso naman ako.
Halos mabitawan ko ang cellphone ko ng maring ang phone ko, nang makita ko ang pangalan na iyon ay halos hindi ko mahawakan ang phone dahil sa gulat.
Sa huli ay kinuha ko iyon at sinagot. “H-Hi” napapikit naman ako ng mautal ako
“Tapos kana mag shower?” He asked
“Kakatapos ko lang din.” Ani ko
“Hmmm”
“How’s your bonding with Jillian?”
“It’s fine. But I think Jillian not satisfied, ayaw niya pa nga akong pauwiin, eh” ani ko at sinabayan pa ng tawa
“Well she’s your, you don’t have time for her kaya nanghihingi siya ng oras” he said, napatango naman ako dahil may punto naman siya “But me you have give me time for you. Gusto kitang masolo” napakagat labi naman ako dahil sa sinabi nito
“Heh! Manahimik ka nga.” I heard his laugh, I pouted.
Ilang oras din ang pag uusap ni Isaiah ng sabihin nitong matulog na ako dahil may klase pa
“Sige, goodnight” ani ko
“Good night, Ciara. Sweet dreams” he said
“Sweet dreams” ani ko rito, pinatay ko na ang tawag at nang mapatingin ako sa orasan ay alas dyes na pala.
Apat na oras din ang pag uusap namin ni Isaiah. Pinatong ko na ang phone ko sa side table at pinatay na ang ilaw.
Napakunot ang noo ko ng bakante na naman ang upuan ni Jillian.
Pagpasok ko palang kanina ay siya na ang hinanap ko, nagtanong pa nga ako kung dumating naba si Jillian pero hindi pa raw.
Agad naman akong umupo at maghintay nalang, baka late lang siya.
Sumapit ang time ay hindi pa rin siya dumadating.
“Nayaya mo naba si Jillian?” Sayie asked, kaagad naman akong umiling
“Sasabihin ko nga rin kaso nga lang, eh. Absent siya” ani ko at sumubo muli ng kanin “susubukan ko siyang tawagan mamaya” patuloy ko pa
Napatingin naman ako sa pintuan ng canteen ng may pumasok don. Napaayos ako ng upo ng pumasok mula ro’n si Isaiah.
Nilibot nito ang tingin niya tila may hinahanap hanggang sa mapatingin ito sa’kin, nagtama ang mata naming dalawa. Nanlalaki ang mga mata at namumulang nag iwas ng tingin.
Kingina.
Napaangat naman ako ng tingin ng may nakatayo ro’n. Tinaasan ko naman siya ng kilay, nakita ko naman ang pagtaas ng sulok ng labi niya.
“Kanina kapa?” tanong nito, tumango naman ako at muling sumubo ng pagkain ko
Tumango naman siya at tumingin naman sa kasama ko na ngayon g nakatulalang nakatingin saamin.
“Bibili muna ako ng pagkain” he said, I just nodded. Agad naman itong naglakad na papalayo, papunta sa counter.
“Hoy, be. Kayo na?” napatingin naman ako kay Sayie na ngayon ay may nanunuksong tingin sa’kin, pinandilatan ko naman siya.
“Tumigil ka nga, baka may makarinig sa’yo” saway ko rito ngunit tumawa lang siya
“Oh, bakit? Masama ba? So, ano nga kayo na?” tanong nito, umiling naman ako.
“Hindi kami” ani ko sa kaniya, napahalakhak naman ito
“Ano iyon? Sweet lang kayo pero walang label? Kapag hindi na sweet hindi na mag uusap” ani nito, sinamaan ko naman siya dahil sa sinabi nito
Ang bunganga niya talaga grabe.
“Tumigil ka nga, liligawan niya raw ako” napangisi naman ako ng tumigil ito sa pagtawa
“Ay, talaga? Akala ko hindi na lalagyan ng label, eh. Sayang” napakunot ang noo ko
“Bakit naman sayang?” Takang tanong ko
“Sayang, hindi kita makikitang ma-broken”
sinabayan pa nito ng paghalakhak, sinamaan ko naman siya tingin
Grabe ang bunganga nito, tabas ah.
Natigil lang usapan namin ng dumating si Isaiah, may dala na rin itong pagkain. Nginitian ko naman siya ng magtama ang mga mata namin.
“Kain kana. May class after lunch?” I asked, he nod.
“Ako kasi wala, eh” ani ko
“Hindi ko tinatanong” pambabara nito, napanguso naman ako ng humalakhak si Sayie
“Bars” natatawang ani ni Sayie
“Shut up” naiinis na ani ko
“At least sinabi ko, tss” aniya ko
“Mauuna na muna ako sainyo, ah? Baka makasira ako sa lambingan niyo na wala namang label” pinukol ko ng masamang tingin si Sayie habang siya tawa lang nang tawa.
Sana mabilaukan siya.
“Susunduin kita mamaya ah?” napatingin naman ako sa katabi ko, bahagya naman akong ngumiti at tumangoI-download Novelah App
Maaari kang magbasa ng higit pang mga kabanata. Makakahanap ka ng iba pang magagandang kwento sa Novelah.
Komento sa Aklat (196)
Share
Mga Kaugnay na Kabanata
Mga Pinakabagong Kabanata
so Ganda po
10/07
0maganda
09/04
0done
10/03
0Tingnan Lahat