" งั้นขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการเลยนะครับ ผมชื่อกายเป็น น้องชาย ของพี่กานต์ครับ " กายว่าพลางยิ้มกว้างให้สโนว์
" นะ..น้องชาย? " สโนว์นิ่งฟังอึ้ง เพราะทันทีที่กายพูดจบสมองก็ประมวลผลขึ้นอย่างรวดเร็ว แม่ของเขาเคยบอกกับเขาว่ากานต์มีน้องชายต่างแม่1คน ซึ่งกำลังเรียนอยู่มอห้า และก็ไม่ได้อยู่บ้านหลังเดียวกันเพราะเด็กหนุ่มต้องไปเรียนที่โรงเรียนประจำ
" ใช่ครับ พี่สะใภ้ หึหึ " กายยิ้มกว้าง เขาเคยเจอแต่ในรูปที่พ่อกับแม่เอาให้ดูแต่พอมาเห็นตัวจริงแล้วนั้นก็ยกยิ้มในใจขึ้นมาทันที ' คนแบบนี้แหละถึงจะเอาพี่ชายเขาอยู่ ' ตอนแรกที่กายเข้ามาหากานต์ก็หวังแค่ว่าอยากเห็นหน้าคนที่จะเข้ามาเป็นพี่สะใภ้ของเขา เขาเลยเดินเข้าไปนั่งอ้อนให้กานต์พาไปดูหน้าของสโนว์ แต่ยังไม่ทันที่กานต์จะตอบรับหรือปฎิเสธอะไรสโนว์ก็เข้ามาเสียก่อนกายเลยนึกอะไรสนุกๆขึ้นมาจึงเริ่มแกล้งว่าที่พี่สะใภ้ของตัวเอง
" พะ..พี่สะใภ้หรอ? " สโนว์รู้สึกขัดเขินขึ้นมาเมื่อได้ยินคนหน้าหวานตรงหน้าเรียกเขาว่าพี่สะใภ้
" นี่ผมเรียกผิดหรอครับพี่กานต์ " กายไม่ตอบแต่หันไปถามกานต์ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเพราะต้องการให้พี่ชายของตนพูดออกมาเองมากกว่าว่าสโนว์เป็นอะไรกับกานต์
" เลิกพูดแล้วกลับไปได้แล้วกาย " กานต์ไม่ตอบแต่เลือกที่จะไล่น้องชายตัวเองให้กลับไปแทน
" พี่ก็ต้องตอบคำถามก่อนสิ ว่าไงสรุปว่าพี่สโนว์เป็นพี่สะใภ้ของกายรึเปล่า " กายยังไม่ลดระความพยายามที่จะให้พี่ของตนพูดให้ได้ ' ยังไงเขาก็ต้องได้คนคนนี้เป็นพี่สำใภ้! เพราะคนตรงหน้าเหมาะสมกับคนอย่างพี่ชายเขามากที่สุดแล้ว '
" เอ่อ...ไม่เป็นไรน้องกาย อย่าไปคาดคั้นพี่กานต์เลย " สโนว์พูดขึ้นอย่างเกรงใจเพราะเห็นท่าทางของร่างสูงที่จ้องมองมาที่เขาด้วยสายตาที่อ่านยากว่ากำลังคิดอะไรอยู่ มันเลยทำให้เขาไม่กล้าให้เด็กหนุ่มไปกดดันพี่ชายให้พูดอะไรออกมา
" เราจะถามในเรื่องที่รู้อยู่แล้วทำไม " กานต์ลุกเดินออกมาจากที่ของตัวเองแล้วหันไปตอบน้องชาย กายยิ้มอย่างดีใจส่วนสโนว์นั้นได้แต่จ้องมองร่างสูงด้วยความช็อคและคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะตอบมาแบบนี้ถึงจะไม่พูดออกมาตรงๆก็ตาม แต่การที่กานต์พูดออกมาแบบนี้นั่นก็หมายความว่า... กานต์ยอมรับเขาแล้ว
" มันต้องแบบนี้สิพี่กานต์ หึหึ งั้นกายกลับบ้านก่อนนะ " กายกอดแขนกานต์และยิ้มอย่างดีใจ
" อืม " กานต์พยักหน้านิดๆ
" ผมไปก่อนนะพี่สะใภ้ " กายยิ้มหวานหันไปบอกลาสโนว์ที่ยืนหน้าแดงซ่านเมื่อเขาเรียกว่าพี่สะใภ้
" เอ่อ.. เลิกเรียกพี่แบบนี้เถอะ " สโนว์ยิ้มให้แบบไม่มั่นใจนักเพราะสถานะของเขาตอนนี้เป็นแค่เพียงคนที่ตามติดร่างสูงเท่านั้น
" ทำไมล่ะครับ " กายขมวดคิ้วสงสัย
" คือ พี่ไม่ชินน่ะ เรียกพี่ว่าสโนว์หรือโนดีกว่านะ " สโนว์ว่า
" น้องกูจะเรียกยังไงมันก็ไม่มีปัญหาอะไรนี่ มึงจะเยอะทำไม " กานต์ว่าพลางจ้องหน้านิ่งใบหน้าของร่างสูงตอนนี้ดูยียวนมากในสายตาของน้องชาย
" ก็ ผม.. " สโนว์พูดไม่ทันจบเสียงของร่างสูงก็ขัดขึ้นมา
" มึงเลิกเรื่องมากสักที ส่วนกายก็กลับบ้านไปได้แล้ว " กานต์หันไปบอกสโนว์ก่อนแล้วจึงหันไปบอกน้องชายตัวเอง
" หึหึ ทำตามใจคนแถวนี้เถอะครับพี่สะใภ้ เดี๋ยวจะอกแตกตายซะก่อนเพราะมีคนขัดคำสั่ง " กายยิ้มขำพลางบอกให้สโนว์ไม่ต้องขัดความต้องการของพี่ชายเขา
" ก็ได้ครับ " สโนว์ก้มหน้ารับคำอย่าเขินอายจนไม่ได้สังเกตรอยยิ้มมุมปากที่ยกยิ้มขึ้นของกานต์แต่กายนั้นเห็นแน่นอนเพราะจ้องหน้าจับผิดพี่ชายของตัวเองอยู่ กายยกยิ้มตามทันทีที่เริ่มเห็นรางดีของคู่นี้แล้ว ' ยังไงก็คงได้แต่งกันแน่ๆคู่นี้ '
" งั้นผมไปก่อนนะ " กายพูดจบก็เดินผ่านสโนว์ไปแต่มิวายกระซิบบอกอะไรบางอย่างที่ทำให้คนได้ฟังเกิดอาการหน้าแดงทันที
" จัดการให้อยู่หมัดเลยนะพี่สโนว์ ครอบครัวเรารอพี่เข้ามาเป็นสะใภ้อยู่นะครับ " กายตบบ่าร่างบางที่ตัวเท่ากันสองสามทีแล้วเดินออกไปด้วยรอยยิ้มที่ถ้าใครมาเห็นก็ต้องแอบคิดเลยว่า เหมาะสมแล้วที่ทั้งคู่เป็นพี่น้องกันเพราะความเจ้าเล่ห์ที่แสดงออกมานั้นมันย่อมออกมาทางดีเอ็นเอแน่นอน



+++++++++++++