สะบัดหน้าใส่อีก =_= ฉันเลยสะบัดหน้าใส่เขาบ้าง
ใครไปขอร้องให้เขามาหวงฉันเล่า
...เฮอะ -_-!!!
นี่เป็นการเดินตลาดนัดในกรุงเทพฯ ครั้งแรก
บรรยากาศคึกคักดี ขนม ของกิน เสื้อผ้า ผู้คนมากมายเดินไปเดินมา นี่มันแอบทำให้ฉันคิดถึงถนนคนเดินแถวบ้านสุดๆ U_U พอรู้สึกแบบนั้นฉันเลยต้องสั่งตัวเองให้หยุดคิดและเปลี่ยนไปคิดเรื่องอื่นแทน
อีดาหัวแดงอยากกินขนมปี๊บมาก ไอ้เจ้าขนมจำพวกช็อกสติ๊ก ขนมปัง ไส้สับปะรด ขนมปังไส้ครีม หรือขนมปังเอบีซีที่ขายอยู่ในใบใหญ่ๆ อะไร ประมาณนั้น แต่เขาไม่รู้จะชวนใครมาเดินด้วยเพราะแก๊งเพื่อนผู้ชายหล่อๆ ของเขาไม่มีใครอยู่หอแถวนี้กันเลย และถ้าเขามาคนเดียวเขาจะไม่มีทาง รอดพ้นจากการโดนรุมทึ้ง....
จากพวกคลั่งเขา...
ที่เป็น...
เพศที่สาม!
“สุดหล่อออ ♥_♥ “
"ไปต่อด้วยกันม้า จุ๊บ~ >3< “
"อู๊ว เซ็กซี่ออกปานนั้น อู๊ว ใจฉันมันตัลเหลิด~~~”
คือพวกผู้หญิงก็กรี๊ดเขาตลอดทางแหละนะ แต่ส่วนมากจะกรี๊ดงุ้งงิ้งกันในกลุ่มเพื่อนมากกว่า จะไม่มีใครพุ่งตรงเข้ามาถึงเนื้อถึงตัวเขาเต็มๆ อย่างที่พวกเก้งกวางทั้งหลายทำ
และความตลกก็คืออีตาหัวแดงพยายามจะใช้ฉันเป็นไม้กันเก้ง -_- แต่เดินๆ อยู่พอเจอสาวอึ๋มที่รู้จักเดินสวนมา เขาก็รีบปล่อยมือออกจากไหล่ฉัน พอเจอพวกเก้งกวางเขาก็โอบไหล่ฉันใหม่ พอเจอสาวอึ๋มเขาก็ทำตัวเป็นอิสระ สลับมาสลับไป คืออะไร ท่าทางสาวในสต็อกเขาจะมีเพียบนะ -_-;
“อ้าว กวากวา >_<“
มีคนร้องทักเขาอีกแล้ว ตลอดทางค่ะ คนมันฮอต -_- แต่คนนี้หน้าตาดีอ่ะ ขาวๆ สูงๆ ใส่แว่นกรอบสีแดง เขาเดินยิ้มร่าตรงเข้ามาหาแต่อีตาหัวแดงทักตอบแบบขอไปทีมาก
"ไง -_-"
"นายกินอะไรยัง >_<"
"กินแล้ว จะกลับแล้ว"
...โกหกกก ยังไม่กินสักหน่อยยย ไหนเขาบอกว่าจะแวะกินร้านข้างหน้า วันนี้ฉันอุตส่าห์รู้สึกอยากกินข้าวนะ T^T!
"ดีเลย ฉันก็กำลังจะกลับเหมือนกัน เออใช่ หอที่นายอยู่ดีมั้ยอ่ะเทอมหน้าฉันอยากลองย้ายออกมาอยู่ข้างนอกบ้างแล้ว"
"ไม่ดีหรอก ลองดูที่อื่นดีกว่า -_-"
...ตัดบทอย่างไร้เยื่อใย
"จริงเหรอ แล้วนายได้ดูที่ไหนไว้บ้างมั้ย"
"ยังไม่ว่างน่ะ -_-"
เอ่อ ฉันกำลังนึกนินทาในใจเลยว่าเขาเป็นมนุษย์ยังไงกันนะ ดูขวางโลกและไม่เอาใครชะมัด U_U แต่แล้วฉันก็เริ่มสังเกตเห็นว่าพี่ขาวสูงแว่นแดงคุยไปก็พยายามแตะตัวอีตาหัวแดงไป...
"จะไปดูห้องเมื่อไหร่ชวนฉันด้วยนะ >_<"
ทั้งแตะมือ...ตามด้วยแตะแขน...แล้วก็แตะไหล่...
"นายต้องไปทางนี้ใช่มั้ย งั้นบายเลยแล้วกันนะ"
อีตาหัวแดงชิงบอกลาทันทีที่เราทั้งสามคนเดินมาถึงทางแยกกันพี่ขาวสูงแว่นแดงทำหน้าอาลัยอาวรณ์ก่อนจะยอมเดินแยกไป แต่ก็ยังไม่วายหันมาโบกมือบ๊ายบายไม่หยุดหย่อน
ป๊าดดด นึกว่าเพื่อน ที่แท้พี่หน้ามนคนหล่อนี่ก็เป็นกะ....เกย์...ที่มารุมทึ้งอีตาหัวแดงอีกคนเหรอเนี่ย เกิดมามีกรรมจัง
"เฮ้ย เบื่อชะมัด" เขาบ่นงึมงำ
"ฉันอยากจะเกิดมาหน้าตาขี้เหร่แบบเธอจริงๆ"
อ้าว อะ...ไอ้...ไอ้ -_-!
ทั้งๆ ที่จินตนาการไว้เยอะแยะว่าหลายอย่างจะต้องเปลี่ยนไปแต่ชีวิตฉันก็ยังคงดำเนินไปอย่างเดิม ตอนนี้ฉันสอบเสร็จหมดทุกสิ่งอย่างที่เด็ก ม.6 ต้องสอบแล้ว ทั้ง GAT PAT O-NET แล้วก็สอบตรงคณะที่ฉันอยากเข้า ตลกดีเนอะ ฉันอยากเรียนเศรษฐศาสตร์อินเตอร์ คณะเดียวกับที่อีตาหัวแดงเรียนอยู่ซะงั้น ฉันไม่รู้มาก่อนจริงๆ นะ! นี่มันคืออะไร ความบังเอิญ โชคชะตา หรือว่าสตอล์กเกอร์! ทำไมดูเหมือนฉันบังเอิญไปโผล่ ตรงมุมนั้นซอกนี้ในชีวิตเขาอยู่เรื่อย (เปรียบประหนึ่งเศษอาหารตามซอกฟันอะไรแบบนั้น U_U!)
ระหว่างรอประกาศผลสอบเป็นช่วงเวลาที่ฉันว่างที่สุดในโลก ไม่ต้องคร่ำเคร่งอ่านหนังสือแล้ว...แต่ก็ไม่รู้จะทำอะไรดี เพื่อนก็ไม่มี ออกไปเที่ยวคนเดียวก็ไม่ได้ จะแอบหนีออกไปก็กลัวหลงทาง เซ็งจัง ใครก็ได้หาอะไรมาให้ฉันทำหน่อย นั่งร้อนๆ อยู่คนเดียวแล้วมันฟุ้งซ่านนะ
กึกๆ
(นั่งแทะเล็บอย่างเพลิดเพลิน U_U)
“นี่...เธอน่ะ”
ก่อนที่เล็บจะกุดก็มีใครบางคนเปิดประตูออกจากห้องนอนมาเรียกซะก่อน โห...ไอเย็นจากแอร์พุ่งออกจากห้องเขามาเลย ชีวิตดีจังนะ T_T
ฉันเงยหน้าขึ้นมอง...แล้วหัวใจก็เต้นสะดุดเมื่อเจอรอยยิ้มเขา คือนานทีปีหนที่เขาจะยิ้ม แล้วนี่ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์จัง ยิ้มอะไรแบบนั้นเนี่ย >3<
"อยากเรียนเศรษฐศาสตร์ใช่ป่ะ"
"ก็...อืม"
เพิ่งคิดเรื่องนี้ไปเมื่อกี้เอง เขามาล่วงรู้สิ่งที่ฉันคิดอยู่ในใจได้ยังไงเนี่ย>_<
"อยากรู้มั้ยเศรษฐศาสตร์คืออะไร"
"หะ..หา?"
"เข้ามา"
ชวนฉันเข้าห้องเนี่ยนะ O_O อะไรกัน เห็นปกติหวงห้องจะตายทำไมวันนี้ถึงมาทำตัวญาติดียินดีต้อนรับฉันได้
"นั่งนี้ 🙂"
เขาทิ้งตัวลงนั่งตรงหน้าโต๊ะญี่ปุ่นที่กางอยู่กับพื้นห้อง บนโต๊ะมีกระดาษรายงานวางรกๆ อยู่พร้อมกับชีทซีรอกซ์หลายหน้า แล้วไอ้ท่าตอนที่เขาเอามือตบพื้นแปะๆ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมายกยิ้มให้นี่คือ...
...หล่อวายร้ายใจจะพังเลย >_
"เธอควรมีความรู้เกี่ยวกับศัพท์เศรษฐศาสตร์ไว้บ้าง"
"แต่ฉันยังไม่รู้เลยว่าจะเข้าได้มั้ยนะ..."
"รู้ไว้ก็ไม่เสียหลายนี่ รู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม"
หามกันไหล่หักแหงเลยอ่ะ TOT ข้อสอบพาร์ตเศรษฐศาสตร์ที่ฉันไปสอบมาวันก่อนยากมากกก ยากจนฉันไม่กล้าคาดหวังอะไรเลย T_T สรุปว่าฉันก็ทำข้อสอบทั้งหมดทันในท้ายที่สุดอ่ะแหละ แต่ฉันน่าจะทำได้ดีกว่านี้ถ้าไม่มียัยหมวยมานั่งกระดิกเท้าทำลายสมาธิอยู่ข้างๆ เซ็งจังอย่าให้เจอกันอีกนะ แง่ง =W=!
"หน้าตาเธอก็...ดูฉลาดดีอยู่หรอก"
...ดูฉลาดดีอยู่หรอก?
"หน้าตามีโหงวเฮ้งที่จะสอบติดอยู่"
"อ่า..."
"แต่อาจจะต้องเสริมบารมีอีกหน่อย"
"สะ...เสริมบารมี?"
"ช่ายยย!"
เขายักคิ้วใส่ ส่วนฉันเริ่มจับต้นชนปลายไม่ถูกแล้ว
"ยังไงเหรอ O_O"
"ลอกการบ้านให้ฉันทีดี >_<"
ว้าก! อะไรกัน!!! เสริมบารมีด้วยการ ‘ลอกการบ้านให้ฉันทีดี’ เนี่ยนะ!!! ลำพังแค่ไม่ทำการบ้านเองก็ว่าแย่แล้ว นี่จะให้คนอื่นลอกการบ้านแทนให้อีก แงๆ นักเรียนดีเด่นเจ้าของเกียรติบัตร ‘ผู้มีความขยันหมั่นเพียรด้านการเรียน’ หกปีซ้อนอย่างตราหมีรับไม่ด้ายยย TOT
"ลอกเฉพาะตรงเขียนบรรยายก็ได้ เว้นตรงกราฟไว้ เดี๋ยวฉันวาดเอง"
"...!!!"
...ขออนุญาตรับประทานจุดเป็นอาหาร (หรือที่ทุกคนชอบพูดอย่างหยาบคายกันว่า ด. จุด T_T)
"ถ้าเธอพอจะปรับเปลี่ยนประโยคให้ฉันได้ด้วยก็จะดีมาก พาราเฟลน่ะ...รู้จักใช่มั้ย"
พาราเฟล (Paraphrase) คือการเขียนข้อมูลขึ้นมาใหม่ด้วยการใช้คำพูดของตัวเองโดยไม่เปลี่ยนความหมายของต้นฉบับ พูดง่ายๆ ก็คือเขากำลังบอกให้ฉันลอกการบ้านไปเปลี่ยนคำศัพท์กับโครงสร้างประโยคไปด้วยบ้างจะได้ไม่ดูเหมือนลอกมามากนัก
แต่เดี๋ยวก่อน!
"ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าจะทำให้นาย"
“เธอจะนั่งว่างกัดเล็บไปทำไม”
เจี๊ยก! เขามาเห็นตอนฉันนั่งกัดเล็บได้ไง แง้ๆ
“แล้วนายจะนั่งว่างไปทำไม นี่การบ้านนายนะ อันที่จริงนายควรทำเองด้วยซ้ำ แค่ลอกก็นับว่าแย่มากแอ๊ว อ๊ายยย~ อ่อยฉันอั๊นอ๊าาา~"
กำลังพูดๆ อยู่เขาก็เอามือมาปิดปากฉันเฉยเลยอ่ะ แล้วมันคือแบบ...แขนเขาโอบฉันไว้ทั้งตัวเลย หน้าเขาก็อยู่ตรงข้างแก้มฉัน เมื่อกี้หันไปทีเดียวโดนจมูกชนแก้มปัก T/ / / / /T เฮือก!
ช่วยฉันด้วยยย T/ / / /T!
"ค่าเช่าห้อง"
"อ้าเอ้าอ้องอะไอ~~~"
(ค่าเช่าห้องอะไร~~~)
"ฉันก็ไม่ค่อยอยู่ห้อง เฮียเธอก็ไม่อยู่ห้อง ความจริงค่าน้ำค่าไฟมันไม่ควรจะแพงเลย แต่เพราะเธอมาอยู่ฉันเลยต้องจ่ายแพง เธอรู้มั้ยเปิดแอร์ตอนกลางวันมันเปลืองไฟขนาดไหน-_-"
"อายอ่อยอั๋นอ่อน~~~ "
(นายปล่อยฉันก่อน~~~)
กรี๊ด มัวมาเทศนาอะไรอยู่ข้างหู ฉันจั๊กจี้อยากระเบิดตัวเองตายแล้ว T/ / / / / /T
"ไหนเธอจะแอบมานอนเตียงฉันตั้งหลายรอบ"
"แค่สองสามรอบเอง -/////-"
ฉันขยับปากเถียงเมื่อหลุดเป็นอิสระจากวงแขนเขาในที่สุด หัวใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะอยู่เลย เมื่อกี้มันคืออะไรกัน งื้อ T/ / / / /T
"มากกว่านั้น"
"บะ...บ้าเหรอ นายมารู้ได้ไง"
เถียงเข้าไป....เผื่อว่าใจจะกลับมาเต้นเป็นปกติได้เร็วขึ้น
“ฉันรู้ก็แล้วกัน”
"นายกล่าวหาฉันโดยไม่มีหลักฐานด้วยซ้ำ >3<"
"ผมเธอไง....นี่ไง....เห็นมั้ยล่ะ"
เขาควานหาเส้นผมจากบนเตียงนอนมายื่นใส่หน้า เจี๊ยก ผมฉันจริงด้วยอ่ะ ผมสีน้ำตาลนุ่มลื่นดุจแพรไหมที่เริ่มแตกปลาย U/ / / / /U
"ไม่มีอะไรจะเถียงแล้วใช่มั้ย"
"..."
"ถ้างั้นก็ลอกไปนะ ราตรีสวัสดิ์🙂"
เขายิ้มหวานออกคำสั่งแล้วก็กระโดดขึ้นเตียงไปนอนอย่างไว ทิ้งฉันไว้กับการบ้านความยาวแปดหน้ากระดาษเอสี่ที่ต้องลอกให้เสร็จภายใน คืนนี้ โอ้พระเจ้า!
Q1: What are the possible effects of governmentbudget deficit on money supply, Mi? (or on the economy)
A government's budget deficit, by definition, is the difference between the government spending and its collects in taxes in a given period, occurring when thegovernment spending and its collects in taxes in a given period, occurring when the government planned spending is greater than its possible taxation. บลาๆๆ (ย่อหน้านี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า18 ปีเพราะมันยากเกินไป อาจงงได้ กรุณาอ่านข้าม!)