ผับD
เรนโอบเอวมายาพาเดินเข้าไปข้างในผับโดยมีตินกับเจเดินตามหลังขึ้นไปที่ห้องวีไอพีที่เรนกับเอกชอบมานั่งตั้งแต่เมื่อก่อนที่จะเจอกับมายาเป็นประจำ แต่ตั้งแต่เจอมายาเรนกับเอกก็ไม่เคยมาอีกเลย
"มาถึงแล้วเหรอวะ!...มายนั่งก่อนเร็ว"เอกทักทายเรนก่อนจะหันไปพูดกับมายา
"สวัสดีค่ะพี่เอก"มายายกมือไหว้เอกพร้อมกับมองสาวสวยที่นั่งอยู่ข้างๆเอกด้วยรอยยิ้ม
"นี่ลูกหมี..คู่หมั้นของพี่..ส่วนนี่มาย..คนพิเศษของไอ้เรน"เอกแนะนำมายากับลูกหมีให้รู้จักกัน
"สวัสดีค่ะ..พี่ลูกหมี"มายายกมือไหว้ลูกหมีเพราะคิดว่าน่าจะอายุมากกว่าเธอ
"สวัสดีจ้า..น่ารักจังเลยอ่ะ!..พี่เรน..ไปหาเจอมาจากไหนเนี่ย!!"ลูกหมีรับไหว้มายาด้วยรอยยิ้มพราะรู้สึกถูกชะตาอย่างบอกไม่ถูก
"คนนี้ไงที่มารับกระสุนแทนไอ้เรนที่พี่เล่าให้ลูกหมีฟังน่ะ!"เอกบอก
"โอ้โห!!พรหมลิขิตชัดๆเลย.."ลูกหมีพูดด้วยรอยยิ้ม
"พี่ลูกหมีสวยมากเลยค่ะ..พี่เอกโชคดีจังที่มีคู่หมั้นสวยแบบนี้"มายาชมลูกหมีจากใจจริงด้วยรู้สึกว่าลูกหมีนิสัยดีและยังร่าเริงมากๆด้วย
"ไม่ต้องมายอพี่เลย..มายก็สวยและน่ารักมากเลยจ้า..ว่าแต่อายุเท่าไรเนี่ย!?..ไม่ใช่พี่เรนไปพรากผู้เยาว์มาหรอกนะคะ"ลูกหมีพูดด้วยรอยยิ้ม
"มาย..อายุ21แล้วค่ะ"มายายิ้ม
"อ้อ!..แต่หน้าเด็กมากเลยนะ..แสดงว่ายังเรียนมหาลัยอยู่ใช่มั้ย!?"ลูกหมีถาม
"ค่ะ..ปี4แล้ว"มายาตอบ
"เรียนสาขาอะไรล่ะ!?"ลูกหมีถามอย่างชวนคุยโดยไม่ได้สนใจเรนกับเอกที่นั่งดื่มเหล้ามองทั้งสองคนอยู่เลย
"มายเรียนคอมพิวเตอร์กับเลขาค่ะ"มายาบอกตามตรง
"ทำไมเรียนสองอย่างล่ะ!?.."ลูกหมีถามงงๆ
"คือมายเรียนคอมภาคปกติและเรียนเลขาภาคสมทบค่ะ"มายาบอก
"โอ้โห!..เก่งนะเนี่ย"ลูกหมีชมตรงๆ
"ไม่หรอกค่ะ..แล้วพี่ลูกหมีเรียนจบหรือยังคะ!?"มายาถามเพราะลูกหมีก็ดูเด็กเธอเลยไม่แน่ใจว่ายังเรียนหรือทำงานแล้ว
"พี่จบหมอจ้า..ตอนนี้เป็นหมออยู่ที่โรงพยาบาลM.."ลูกหมีบอก
"เก่งจังเลย..จบหมอด้วย..งั้นก็ทำงานที่เดียวกับพี่เอกสิคะ!?"มายาถาม
"จ้า..พี่เป็นรุ่นน้องน่ะ..พี่อายุน้อยกว่าพี่เอกกับพี่เรน4ปี..ตอนนี้พี่อายุ24จ้าเพิ่งจบมาได้ปีเดียวเอง"ลูกหมียิ้ม
"นี่ตั้งใจจะคุยกันแค่สองคนหรือคับสาวๆ..เจอกันแล้วลืมพี่เลยนะ"เอกแซวลูกหมีกับมายายิ้มๆ
"แหม!ก็มายน่ารักคุยเก่ง..ลูกหมีชอบอ่ะ!..เอางี้นะ..มายมาเป็นน้องสาวของพี่ดีมั้ย!?..พี่มีแต่พี่ชายน่าเบื่ออ่ะ!..นะ..นะ"ลูกหมีหันไปอ้อนมายา
"เอ่อ!..จะดีหรือคะ!?"มายาลังเลเพราะเธอเป็นแค่เด็กกำพร้าที่ถูกเรนกับครอบครัวอุปการะเท่านั้น
"ดีสิจ๊ะ!..ใช่มั้ยพี่เอก..พี่เรน!?"ลูกหมีถามเรนกับเอก
"อืม!/เห็นด้วย"เรนกับเอกบอก
"เห็นมั้ย..นะมาย..นะ!"ลูกหมีอ้อนมายาต่อ
เรนกับเอกอมยิ้มกับท่าทางของลูกหมีรวมถึงเจกับตินที่ยืนอยู่ภายในห้องด้วย ทั้งสี่หนุ่มคิดเหมือนกันว่าเพราะมายาน่ารักนิสัยดีใครได้พูดคุยด้วยก็ต้องชอบและเอ็นดูทั้งนั้น
"ก็ได้ค่ะ..ถ้าพี่ลูกหมีไม่รังเกียจเด็กกำพร้าอย่างมาย"มายายิ้มอย่างจริงใจ
"พี่ไม่รังเกียจแน่นอน..เย้ๆ..ต่อไปนี้ลูกหมีก็มีน้องสาวแล้ว..แถมน่ารักเสียด้วย"ลูกหมีกำมือชูขึ้นอย่างดีใจ
"อะไรจะดีใจขนาดนั้น"เอกแซวลูกหมียิ้มๆ
"ก็ดีใจอ่ะ!"ลูกหมียิ้ม
ทั้งสี่คนก็นั่งพูดคุยกันไปเรื่อยๆโดยสองหนุ่มดื่มเหล้า ส่วนสองสาวดื่มน้ำส้มแล้วคุยกันอย่างถูกคอ
แอ๊ด..ปัง..ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างเร็วก่อนจะมีหญิงสาวที่สวมเสื้อผ้าน้อยชิ้นสองคนรีบเดินเข้ามา
"คุณเอก..คุณเรน..หายไปนานเลยนะคะ.."
สาวที่สวมชุดเกาะอกสีดำสั้นจนจะเห็นกางเกงในแถมเกาะอกก็เหมือนจะหลุดไม่หลุดแหล่จนหน้าอกที่ใหญ่เกินตัวเพราะไปเสริมมาแทบจะทะลักออกมาอวดสายตา
"ใช่ค่ะ..มี่กับจิน..คิดถึงคุณเอกกับคุณเรนจังเลยค่ะ"สาวอีกคนที่สวมเกาะอกสีแดงเหมือนคนแรกพูดขึ้น
ลูกหมีเงยหน้ามองสองสาวตรงๆก่อนจะหันไปมองมายาที่นั่งอยู่ข้างๆเรนที่ตอนนี้ก็มองสองสาวอยู่เช่นกัน ลูกหมีไม่ได้คิดอะไรเพราะรู้จักนิสัยของเอกดีแล้วลูกหมีก็รู้ว่าเอกเลิกทำตัวเจ้าชู้แล้วตั้งแต่มาคบกับเธอจนได้เข้าพิธีหมั้นกัน และลูกหมีก็รู้ว่าสาวๆพวกนี้ก็เป็นแค่ที่ระบายอารมณ์ของเอกกับเรนเท่านั้น แต่สำหรับมายาเธอไม่รู้ว่าจะคิดอะไรไปแค่ไหนเพราะมายายังเด็กแล้วจากที่เธอรู้ เรนกับมายาเพิ่งจะเจอกันได้ไม่นานอาจจะทำให้มายาคิดมากและเข้าใจผิดได้
"ออกไป!!"เรนตวาดเสียงเข้ม
เขาไม่พอใจที่ทั้งสองสาวเข้ามาโดยที่เขาไม่ได้เรียก ปกติแล้วถ้าเขากับเอกมาที่นี่ก็มักจะเรียกใช้บริการทั้งสองคนบ้างเพื่อระบายความใคร่ของตัวเอง แต่พอเขาได้เจอมายาก็ไม่เคยมาที่นี่อีกเลยเหมือนกันกับเอกที่พอหมั้นกับลูกหมีแล้วก็ไม่เคยมาเช่นกัน แล้วตอนนี้เขาก็กลัวว่ามายาจะเข้าใจผิดมากที่สุด!
"เชิญ!!"
ตินกับเจเดินเข้ามาประกบสองสาวแล้วพาเดินออกไปจากห้องทันที ส่วนสองสาวก็ตัวสั่นเพราะกลัวน้ำเสียงที่เข้มดุดันของเรนที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนจึงรีบเดินออกไปอย่างเร็ว
"ลูกหมี!..พี่ไม่ได้ยุ่งกับเธอแล้วนะคับ..อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ!!"เอกรีบเข้าไปกอดเอวของลูกหมีแล้วอ้อนทันที
"ชิส์!!!.."ลูกหมีแกล้งสะบัดหน้าหนีเอกทั้งๆที่ไม่ได้โกรธเลยสักนิด
"มาย..คือ..พี่ไม่เคยยุ่งกับใครเลยนะตั้งแต่ที่เจอมาย..แต่ก่อนพี่ก็มีบ้างแต่ก็แค่เอาไว้คลายเครียดเท่านั้น..จ่ายเงินก็จบ..แต่ต่อไปนี้พี่จะมีมายแค่คนเดียว..เชื่อพี่นะ!!"เรนอธิบายให้มายาฟังอย่างใจเย็นเพราะรู้ว่ามายายังอ่อนต่อโลกและกลัวว่ามายาจะรับไม่ได้กับนิสัยของเขาเมื่อก่อน
"พี่เรน..ไม่ต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อมายหรอกค่ะ..มายไม่ได้มีค่าขนาดนั้น..มายขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ"มายาพูดจบก็ลุกขึ้นทันที
"มาย!!..พี่ไปด้วย"ลูกหมีรีบลุกเดินตามมายาไปทันที
เรนที่ทำท่าจะจับมายาไว้แต่ก็ไม่ทันจึงเครียดทันที จะทำยังไงดีวะ!ที่นี้
"ตามมายไปสิวะ!!"เรนตะคอกตินทันทีอย่างอารมณ์เสีย
"คะ..คับ"ตินรับคำแล้วรีบเดินตามมายากับลูกหมีไป
"ใจเย็นสิวะ!"เอกเตือน
"เย็นห่า!อะไรล่ะ!!เพราะมึงคนเดียว"เรนว่าเอกตรงๆ
"อ้าว!เกี่ยวอะไรกับกูล่ะ!"เอกงงๆ
"ที่มีตั้งเยอะไม่ไป..เสือกมาทำไมที่นี่วะ!?"เรนว่าอย่างหงุดหงิด
"กูไม่รู้นี่หว่า!..เอาน่ามายเป็นคนมีเหตุผล..ที่พูดอย่างนั้นคงคิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับมึงมากกว่าว่ะ!"เอกบอกอย่างที่คิด
"แล้วกูจะทำยังไงล่ะ..ทีนี่..โธ่เว้ย!!"เรนพูดแล้วเอามือเสยผมแรงๆ
"นี่มึงยังไม่ได้บอกกับมายเรื่องตระกูลของเธอใช่มั้ย!?"เอกถาม
"ใช่..ป๊ากูกลัวว่ามายจะคิดมากแล้วจะเรียนไม่จบเลยอยากให้มายเรียนจบก่อนแล้วจะบอก"เรนพูดเพราะเอกรู้เรื่องทุกอย่างของมายาหมดแล้ว
"ถึงว่า..มายถึงได้คิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับมึง"เอกบอก
"ปัญหาตอนนี้คือกูต้องทำยังไงต่างหากโว้ย!?"เรนว่าเสียงดัง
"ง้อสิวะ!.."เอกบอก
"ง้อยังไงวะ!!..มึงก็รู้ว่ากูไม่เคยง้อใครมาก่อน..ไอ้สัส!!"เรนด่าทันที
"เออๆ..ก็อธิบายให้มายเข้าใจว่าเธอสำคัญกับมึงแค่ไหนไงวะ!..ทีเรื่องอื่นฉลาดเป็นกรด..ส่วนเรื่องนี้กลับโง่!!"เอกว่าเรนกลับแบบไม่กลัวเรนจะโกรธเพราะรู้นิสัยกันดี
"ขอบใจ...กูจะลองดู"เรนพยักหน้าเบาๆเพราะคงเป็นทางเดียวที่จะทำได้ตอนนี้