"ก็ได้ค่ะ..งั้นพรีมขึ้นเรียนก่อนนะคะ"พรีมต้องจำยอมเพราะรู้ว่าพูดอย่างไรคิงก็ไม่ยอมกลับก่อนแน่ๆ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปทางตึกเรียนพร้อมกับอิงและออย
ตอนบ่ายคิงมารับพรีมไปที่โรงยิมแต่ครั้งนี้คิงไม่ได้นั่งมองอยู่ห่างๆเหมือนเมื่อหลายวันก่อน เพราะคิงมานั่งดูพรีมอยู่ติดกับสนามวอลเล่ย์บอลเลย โดยไม่สนใจสายตาของคนในสนามและคนที่มาดูการซ้อมที่พากันมองอย่างสนใจตั้งแต่ที่เห็นคิงเดินจับมือพรีมเข้ามาในโรงยิมแล้ว โดยเฉพาะนาวาที่มองอย่างสงสัยเพราะนาวาก็เห็นข่าวที่ทางเพจมหาลัยเอามาลงเช่นกัน แต่คิงไม่ได้สนใจเพราะคิงต้องการจะให้ทุกคนรับรู้ว่าพรีมคือคนที่เขากำลังตามจีบอยู่จริงๆ
"น้ำค่ะ!!"คิงเดินมาส่งน้ำให้กับพรีมที่เข้ามานั่งพักหลังจากลงไปซ้อมในสนามมาแล้ว
"ขอบคุณค่ะ"พรีมยิ้มแล้วรับน้ำมาดื่ม
"เฮียเช็ดเหงื่อให้นะ"คิงบอกพร้อมกับเอาผ้าขนหนูผืนเล็กมาเช็ดเหงื่อที่บริเวณหน้าผากและไรผมให้กับพรีมอย่างอ่อนโยน
"เอ่อ..พรีมเช็ดเองก็ได้ค่ะ"พรีมหน้าแดงแล้วพูดขึ้นมา เพราะตอนนี้มีแต่คนมองมาที่เธอกับคิง บางคนก็มองอย่างเขินๆ บางคนก็มองอย่างอิจฉาและบางคนก็มองอย่างแปลกใจและสงสัย
"ไม่ต้องเขินค่ะ..เฮียจีบหนูอยู่..เฮียบอกแล้วว่าจะรุกหนัก..นี่แค่เล็กน้อยนะ"คิงก้มลงไปพูดข้างๆหูของพรีมจึงยิ่งทำให้พรีมอายหน้าแดงมากขึ้นไปอีก
หลังจากซ้อมเสร็จคิงก็ขับรถพาพรีมมาแวะกินก๋วยเตี๋ยวร้านเดิมก่อนจะพากลับคอนโด
หลายวันต่อมาตอนเที่ยงโรงอาหารคณะอักษร
คิงกับเพื่อนๆเดินเข้ามาภายในโรงอาหารเพื่อจะมากินข้าวกับพรีมเหมือนกับหลายวันที่ผ่านมา แต่เมื่อเดินเข้ามาคิงก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะของพรีมกับเพื่อน ผู้ชายคนนั้นก็คือต้า ที่เป็นประธานชมรมค่ายอาสานั่นเอง
คิงจึงรีบเดินเข้าไปที่โต๊ะของพรีมทันทีด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึมและเย็นชา โดยมีกาย ไนท์กับชินเดินตามมาติดๆด้วยเพราะรู้ว่าคิงคงอารมณ์ไม่ดีแล้วแน่ๆ หวังว่างานนี้คงไม่มีมวยนอกสังเวียนนะโว้ย!!
"พรีม!!"คิงเรียกชื่อพรีมด้วยเสียงเรียบๆที่เขาไม่เคยเรียกมาก่อน
"เฮีย!..มาแล้วหรือคะ..นั่งลงก่อนค่ะ...พรีมซื้อข้าวไว้ให้แล้ว"พรีมหันไปมองแล้วยิ้มหวานส่งให้กับคิงก่อนจะพูดออกมา
เธอรับรู้ได้จากน้ำเสียงและสรรพนามที่เรียกแทนตัวเธอว่าคิงอารมณ์ไม่ดีแน่ๆ แต่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร เธอจึงส่งยิ้มที่คิดว่าจะทำให้คิงอารมณ์ดีขึ้นไปให้แล้วมันก็ได้ผล
"ขอบคุณนะคะ.."คิงนั่งลงข้างๆพรีมแล้วลูบผมของพรีมเบาๆ พลางมองด้วยสายตาที่อ่อนโยนแล้วพูดด้วยเสียงที่นุ่มนวลกว่าตอนแรก ก็พรีมเล่นส่งยิ้มละลายใจมาให้ เขาก็ใจอ่อนยวบแล้ว น่ารักชิบหาย!เห็นแล้วอยากจับมาจูบแก้มให้ช้ำเลยจริงๆ
ไนท์ กายกับชินที่เดินตามคิงมาตอนที่ได้ยินคิงพูดทีแรกก็คิดว่าเป็นเรื่องแน่ๆ แต่พอพรีมส่งยิ้มมาให้คิงแบบนั้น พวกเขาก็รู้ทันทีว่าคิงต้องสงบลงได้อย่างแน่นอน แล้วมันก็เป็นจริงๆเมื่อคิงยอมนั่งลงแล้วพูดด้วยเสียงที่อ่อนลง พวกเขาจึงพากันนั่งลงข้างๆอิงกับออย
"นี่ข้าวของพี่ๆค่ะ..พวกหนูซื้อไว้ให้แล้ว"ออยบอกแล้วเลื่อนจานข้าวไปให้กับสามหนุ่ม
"ขอบคุณคับ"ทั้งสามหนุ่มพูดออกมาพร้อมกัน
"วิศวะนี่!!มากินข้าวไกลเหมือนกันนะ"ต้าพูดขึ้นเมื่อเห็นคิงกับเพื่อนๆนั่งลงแล้ว
"ผมมากินข้าวกับแฟน"คิงพูดด้วยเสียงนิ่งๆแต่สายตามองพรีมอยู่
"แฟน!!?"ต้าพูดอย่างแปลกใจและงงๆ ถึงแม้จะเห็นข่าวในเพจมหาลัยมาบ้างแล้วว่าคิงมีแฟนใหม่แต่ไม่คิดว่าจะเป็นพรีม
"คับ!"คิงรับคำแล้วตักข้าวเข้าปาก
"เอ่อ!..พี่ต้าเอารายการของที่ต้องซื้อมาให้ค่ะ"พรีมบอกกับคิง เธอเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นสีหน้าของต้าที่ออกอาการอึ้งๆเมื่อคิงตอบ
"อืม!!"คิงพยักหน้ารับรู้
"แล้วพรีมจะไปซื้อของวันไหนล่ะ!!เผื่อพี่จะไปช่วยด้วย"ต้าถาม
"ไม่ต้องหรอกคับ..พี่ไปจัดเตรียมอย่างอื่นเถอะ..เดี๋ยวพวกผมไปซื้อกับน้องๆเอง..ก็คงจะเป็นเสาร์-อาทิตย์นี้แหละเพราะศุกร์หน้าก็เดินทางแล้วนี่!!"ไนท์พูดขึ้นทันทีเพราะรู้ว่าคิงต้องไม่พอใจต้าแน่ๆ ถึงแม้ว่าอารมณ์ของคิงจะดีขึ้นแล้วแต่นั่นมันก็เฉพาะกับพรีมเท่านั้น คนอื่นไม่เกี่ยว
"อือ..ก็ได้..งั้นก็ฝากด้วยนะ"ต้ารับคำอย่างไม่เต็มใจนักแต่เพราะเขามีอะไรที่ต้องเตรียมอีกมากจริงๆ
"พี่ต้าไม่ต้องห่วงนะคะ..พรีมมีเฮียกับพี่ๆไปช่วยซื้อของด้วย..รับรองครบแน่นอนค่ะ"พรีมบอกยิ้มๆ
"คับ..งั้นพี่ไปก่อนนะ..ถ้าไม่เข้าใจอะไรโทรถามพี่ได้นะคับ"ต้าพูดแล้วลุกขึ้น
"ค่ะ"พรีมพยักหน้าให้แล้วต้าก็เดินออกไปจากโรงอาหาร
"เฮ้อ!กูนึกว่าระเบิดจะลงเสียแล้วว่ะ!!"ชินถอนหายใจแล้วพูดออกมา
"ใช่..กูนี่ใจหายแว๊บ!เลย..ทีแรกอ่ะ!..ดีนะที่พรีมทำให้พายุสงบได้..เก่งจริงๆเลย"กายพูดสนับสนุนชินทันที
"เฮียเป็นอะไรคะ..ปกติพรีมว่าเฮียใจเย็นเป็นน้ำแข็งเลยนะ..หรือใครทำให้โมโหมาหรือป่าวคะ"พรีมหันมาถามคิงที่นั่งกินข้าวแล้วมองหน้าเธออยู่
"ไอ้คิงไม่ได้ไปโกรธใครมาหรอกพรีม..มันแค่ไม่พอใจคนที่เพิ่งเดินออกไปเมื่อกี้น่ะ..555"ชินพูดแล้วขำ
"พี่ก็เพิ่งเคยเห็นไอ้คิงมันหัวร้อนจนออกนอกหน้าครั้งแรกเหมือนกัน"ไนท์พูดแล้วยิ้มแซวคิง
"ไม่ต้องมาแซวกู..เฮียแค่..ไม่พอใจที่เห็นพี่ต้านั่งอยู่กับหนูค่ะ"คิงว่าชินกับไนท์แล้วพูดออกมาตรงๆเพราะพรีมมองกดดันทางสายตาให้เขาพูด
"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ..ก็อย่างที่บอกนั่นแหละ..คิดมากอ่ะ!"พรีมบอกยิ้มๆ
"ไอ้คิงมันไม่เคยใจร้อนแบบนี้มาก่อนเลยนะพรีม...แต่พอเป็นเรื่องของพรีมทีไร..พี่เห็นเหมือนระเบิดเวลาทุกทีเลย"ไนท์พูดอย่างจริงจัง
"หนูเอาโทรศัพท์มาให้เฮียค่ะ!"คิงบอกแล้วแบมือไปตรงหน้าของพรีม
"ทำไมคะ!?"พรีมถามแต่ก็ส่งโทรศัพท์ให้กับคิง
"อ่ะ!!หนูเอาของเฮียไปใช้.."คิงพูดแล้วส่งโทรศัพท์ของตัวเองให้กับพรีม
"555นี่ไอ้คิง!!..มึงจีบพรีมอยู่ไม่ใช่เหรอวะ!..แล้วทำไมมึงถึงทำเหมือนเป็นเจ้าของพรีมเลยวะ!..กูเริ่มจะงงแล้วนะโว้ย!!"กายขำออกมาก่อนจะพูด เพราะเขารู้ว่าทำไมคิงต้องแลกโทรศัพท์กับพรีม
"กูบอกจะจีบพรีม...แต่ว่าสำหรับกู..พรีมเป็นแฟนกูแล้ว..ดังนั้นไม่ว่าใครที่คิดจะเข้ามา..ก็ต้องผ่านตีนกูก่อน"คิงพูดด้วยเสียงที่จริงจังและดุดัน
พรีมหน้าแดงทันทีที่คิงพูดจบ เธอรู้สึกว่าหน้าร้อนผ่าวไปหมดกับคำพูดของคิงที่พูดเหมือนว่าเขาเป็นเจ้าของเธอแล้วและจะไม่มีวันให้ใครมาเอาไป
"หนูว่ากินข้าวกันดีกว่านะคะ..ไอ้พรีมอายหน้าแดงแล้วค่ะ..หึหึ"อิงบอกแล้วยิ้มแซวพรีม
"ไอ้อิง!!เงียบไปเลย"พรีมว่าอิงแล้วก้มหน้าหลบสายตาของทุกคนก็เธออายจริงๆนี่นา!!
"ไม่ต้องเขินค่ะ..นี่แค่เริ่มต้นเอง"คิงก้มลงไปพูดให้พรีมได้ยินเบาๆ
พรีมได้ยินที่คิงพูดก็ยิ่งหน้าแดงเลยก้มหน้ากินข้าวโดยไม่มองใครอีกเลย
กาย ไนท์ ชินและอิงกับออยพากันยิ้มที่เห็นพรีมเขินจนไม่ยอมเงยหน้ามา แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรอีกได้แต่กินข้าวกันจนหมดแล้วพรีมกับเพื่อนก็แยกไปขึ้นเรียนส่วนคิงกับเพื่อนก็ไปนอนรอพรีมกับเพื่อนเลิกเรียนที่ห้องทำงานของไนท์